Over zgn 'baneful magic' (magie om iemand schade toe te brengen) zijn de meningen verdeeld. In de wicca tradities wordt geloofd dat alles wat je uitstraalt of een ander aandoet, komt in drievoud naar je terug. Niet iedereen is deze mening toebedeeld en niet iedereen gelooft in de 'threefold-law'. In sommige gevallen is het juist gerechtvaardigd om een beheksing of vervloeking uit te spreken, vooral bij mensen die jou moedwillig kwaad doen, jou ernstig benadelen, je goede naam door het slijk halen of jou op enigerlei wijze schade berokkenen... Als jij last hebt van iemand die jou niet met rust wil laten, dan heb jij namelijk het recht om jezelf te verdedigen en ben jij, als heks, de aangewezen persoon die ervoor zorgt dat karma terugkomt bij iemand die dit VERDIEND heeft Het heeft namelijk geen zin om iemand je andere wang toe te keren wanneer jij op de ene wang geslagen wordt. Van zoetsappig gedoe leert niemand iets en soms hebben mensen een lesje en 'koekje van eigen deeg' nodig. Wanneer jij als een gekwetst vogeltje trillend in een hoekje gaat zitten wanneer mensen jou ernstige schade berokkenen en anderen ongestraft hun gang denken te kunnen gaan, doe jij als heks iets niet goed. Jíj hebt de tools gekregen om hier iets aan te doen, dus dóe er ook iets mee Het 'kwaad' dat hen overkomt, is namelijk níet een kwaad dat jíj over hen afroept, maar het is een kwaad dat zíj over zichzelf hebben afgeroepen. Een ander verhaal wordt het wanneer je vervloekingen of beheksing uitspreekt over iemand die jóu niets heeft aangedaan en het jou puur te doen is om iemand kwaad te doen. #hekserij #banefulmagic #vervloekingen #wicca #threefoldlaw #magic #witchcraft

PRIDE IS GEEN FEESTJE DAT JULLIE MOETEN GOEDKEUREN!!! Ik zie weer veel reacties van mensen die vinden dat Pride niet meer nodig is. Dat het te lang duurt. Dat het averechts werkt. Dat het "door je strot wordt geduwd". Maar laten we even eerlijk zijn. Pride is niet ontstaan omdat LHBTQIA+-mensen een maand lang in glitter willen rondlopen. Pride bestaat omdat mensen zijn ontslagen vanwege hun geaardheid. Omdat mensen zijn mishandeld vanwege hun identiteit. Omdat mensen uit huis zijn gezet door hun eigen familie. Omdat trans personen nog steeds dagelijks worden uitgescholden, bedreigd en aangevallen. Omdat in tientallen landen homoseksualiteit nog steeds strafbaar is. Omdat er zelfs hier, in Nederland, nog steeds mensen bang zijn om hand in hand over straat te lopen. Pride is tegelijkertijd een viering én een protest. Een viering van mensen die jarenlang te horen kregen dat ze verkeerd, ziek, zondig of onnatuurlijk waren. Een protest tegen het feit dat die strijd nog steeds niet voorbij is. En over die "hele maand" waar sommigen zo over vallen... Het hele jaar is de wereld al van jullie, de 'hetero's', één maand per jaar is die van óns, de LHBTQIA+ Gemeenschap en jullie dealen er maar mee, of je dat nu wilt of niet. De rest van het jaar wordt de wereld gedomineerd door heteronormativiteit. Films, reclames, liefdesliedjes, tijdschriften, televisieprogramma's, sprookjes, sociale verwachtingen, huwelijkstradities — vrijwel alles gaat uit van heteroseksualiteit als standaard. Dat vinden dezelfde mensen meestal geen probleem. Maar zodra LHBTQIA+-mensen één maand zichtbaar zijn, lijkt voor sommigen de wereld ineens te vergaan. Pride vraagt niet om toestemming. Pride vraagt niet om goedkeuring. Pride bestaat omdat zichtbaarheid levens redt. Want ergens zit er vandaag een jongere op zijn kamer die denkt dat hij de enige is. Iemand die bang is om uit de kast te komen. Iemand die zich schaamt voor wie die is. En juist voor die persoon bestaat Pride. Niet om jouw comfort te beschermen. Maar om hun bestaan zichtbaar te maken. Dus nee. Pride gaat niet weg omdat sommige mensen er moe van worden. Mensen waren namelijk ook moe van vrouwenrechten, burgerrechten en emancipatiebewegingen. Dat bleek achteraf geen sterk argument. 🏳️‍🌈 Happy Pride 🌈 #gaypride #pride #lgbtqia

DE ILLUSIE VAN DE LOVE SPELL: WAAROM SPIRITUELE MANIPULATIE DE ULTIEME ZWAKTE IS Op social media, vooral op spirituele platforms en de duistere krochten van HexTok, worden love spells en binding rituals massaal verkocht als snelle oplossingen voor liefdesverdriet. Video’s beloven dat je een ex kunt laten terugkeren, iemand obsessief aan je kunt laten denken of een geliefde voor altijd aan je kunt binden. Het wordt verpakt als mysterieus, krachtig en romantisch. In werkelijkheid is het niets meer dan manipulatie met een spiritueel filtertje eroverheen. Spirituele fastfood dus — veel glitter, weinig voedingswaarde, en meestal vooral maagzuur voor je ziel. Wanneer je de kaarsen, kruiden en dramatische muziek weghaalt, blijft de harde kern over: het bewust proberen te beïnvloeden of forceren van iemands vrije wil. In de gewone wereld zouden we dat direct afkeuren. Waarom zouden we het ineens accepteren zodra er wierookwalmen omheen hangen? Een love spell is geen daad van liefde, maar een uiting van controle, onzekerheid en ego. Het komt voort uit de angst om afgewezen te worden en uit een gebrek aan vertrouwen in de eigen aantrekkingskracht. Het idee dat je het recht hebt om de gevoelens of keuzes van een ander te sturen omdat jij hun aandacht wilt, staat haaks op alles waar oprechte spiritualiteit voor hoort te staan. En stel dat het zou werken — wat heb je dan gewonnen? Geen echte liefde, geen vrijwillige verbinding, geen oprechte keuze. Alleen een kunstmatige band zonder ziel. Een pop aan een energetisch touwtje. Dat is geen liefde, dat is emotionele cosplay met occulte decorstukken. Het wrange is dat het de onderliggende pijn nooit oplost. De onzekerheid blijft knagen, omdat diep vanbinnen altijd het besef leeft dat die persoon er niet uit vrije wil is. De angst dat de ‘werking’ verdwijnt, houdt je gevangen in je eigen obsessie. Binnen serieuze spirituele tradities draait magie om bewustwording, transformatie en verantwoordelijkheid — niet om het manipuleren van anderen. De wet van oorzaak en gevolg laat zien dat elke energetische ingreep consequenties heeft. Wanneer je de natuurlijke stroom forceert, ontstaat disbalans. En die disbalans keert uiteindelijk terug. Daarom eindigen relaties die gebouwd zijn op controle vaak in toxische patronen, chaos en destructieve dynamieken. Wat begon als een poging om liefde af te dwingen, verandert in een energetische gevangenis voor beide partijen. Het grootste misverstand is dat zulke praktijken kracht uitstralen. In werkelijkheid tonen ze juist diepe wanhoop. Echte kracht zit niet in manipuleren, maar in loslaten. In accepteren dat niet iedereen voor jou bedoeld is. In het besef dat jouw waarde niet afhankelijk is van de keuze van een ander. Spirituele volwassenheid vraagt om schaduwwerk, zelfreflectie en heling. Niet om shortcuts gebaseerd op controle. Het verheerlijken van love spells verkoopt valse hoop aan kwetsbare mensen en moedigt hen aan hun pijn extern op te lossen, in plaats van innerlijk te verwerken. Echte liefde laat zich niet afdwingen. Ze ontstaat vanuit wederzijdse resonantie, vrije keuze en authentieke verbinding. Wie werkelijk in zijn eigen kracht staat, heeft geen bindingen nodig. Alles daarbuiten is geen magie. Het is een illusie met een mooi filter. #spirituonzin #vrijewil #hefjeeigenwaardepoog #schaduwwerk #spiritueleethiek #heksenvaninstagram #authentiekeliefde #magie #eigenkracht #hekstok

1 mei en de herwaardering van de Joodse radicale traditie De demonstraties van dit jaar zullen grootschalig zijn en doordrenkt met de politieke standpunten van de Jewish Labor Bund. https://indignatienewsletter.substack.com/p/1-mei-en-de-herwaardering-van-de

'Love and light' is een New Age construct. Liefde en licht sturen naar mensen die jou kwaad hebben gedaan of jou hebben gekwetst is niet goed voor jouw geestelijke gezondheid. Sommige mensen verdíenen een les. En van 'love and light' leren zij niets. Dit zou betekenen dat zij ongestraft kunnen doorgaan met hun kwade daden. Als heks heb jij het recht om jezelf te verdedigen én is het van het grootste belang dat jij jouw grenzen aangeeft en mensen die jou kwaad deden met gelijke munt terug betaalt. Als heks ben jij ook degene die karma uitdeelt. Trap dus niet in de 'three-fold' law. Dit is een 'regel' uit de wicca tradities. Hecate leert jou om voor jezelf op te komen en in je kracht te staan. #hecate #darkgoddess #witchcraft https://vm.tiktok.com/ZGdH6xtyc/

Ik ben helemaal voor inclusiviteit en geen enkele groep mag worden buitengesloten uit deze maatschappij, maar als het Paasfeest geen 'paasfeest' mag worden genoemd maar 'Lentefeest' en 'Paas stol' geen Paas stol meer mag worden genoemd maar 'Feest stol', dan gaan mijn haren recht overeind staan. Van ónze feest en tradities wordt tegenwoordig geëist dat zij neutraal zijn,maar bij Islamitische feesten zoals Suikerfeest en Ramadan is dit níet het geval. Wij moeten al onze feesten en tradities aanpassen om anderen niet te 'kwetsen' terwijl moslims gewoon hun tradities mogen blijven vieren. We worden stilletjes steeds meer klaargestoomd voor een islamitische maatschappij. En ik heb écht géén hekel aan moslims, maar Nederland is Nederland met Nederlandse tradities en feesten en dat mogen wij nooit aanpassen voor mensen uit andere culturen. Als zij zich beledigd voelen door onze tradities en cultuur moeten zij gewoon teruggaan naar het land waar zij hun eigen tradities kunnen blijven vieren.

Pasen. 🐣 Of beter gezegd… wat wij dénken dat Pasen is. Want laten we eerlijk zijn — dit feest is nooit begonnen als een vrolijke dag met chocolade-eieren en paashazen. Dat is de moderne, opgepoetste versie. De echte oorsprong? Die ligt veel dieper. Rauwer. En eerlijker. Lang vóór kerken en tradities draaide deze periode om iets heel simpels: overleven. De winter in het oude Europa was geen gezellige tijd met kaarsjes en Netflix. Het was schaarste. Kou. Honger. Stilstand. De dood lag letterlijk op de loer. Dus wanneer de lente-equinox kwam — het moment waarop dag en nacht exact in balans zijn — werd dat niet “gevierd” omdat het zo mooi was… Het werd erkend. Omdat het betekende: we hebben het gered. De aarde begon weer te ademen. De grond werd zachter. Dieren begonnen zich voort te planten. En langzaam… heel langzaam… kwam het leven terug. Daar komt ook de connectie met Eostre vandaan — een oude kracht die staat voor dageraad, vruchtbaarheid en wedergeboorte. Geen sprookje. Geen fantasie. Maar een directe weerspiegeling van wat mensen om zich heen zagen gebeuren. En die symbolen die we vandaag nog kennen? Die zijn allesbehalve schattig bedoeld. 🥚 Eieren stonden voor leven dat verborgen zit in iets wat dood lijkt. 🐇 Hazen (later konijnen) voor pure, ongefilterde vruchtbaarheid. Dit waren geen decoraties. Dit was realiteit. Mensen deden in die tijd ook niet aan “even gezellig vieren”. Ze deden mee. Ze werkten met de aarde. Begroeven eieren om groei te stimuleren. Staken vuren aan als spiegel van de sterker wordende zon. Alles draaide om één ding: in sync komen met de cyclus van leven en dood. Toen het christendom kwam, werd dit niet weggegooid. Nee — het werd slim herverpakt. De timing bleef. Het thema van wedergeboorte bleef. Alleen het verhaal veranderde. Maar hier zit de crux… De natuur volgt geen kerkelijke kalender. De echte overgang — het kantelpunt — gebeurt rond de lente-equinox, ergens tussen 20 en 23 maart. Dat is wanneer de energie verschuift. Wanneer het zaadje wordt geplant. Wanneer iets begint… nog vóórdat het zichtbaar groeit. Dus nee — dit is niet het moment van volle bloei. Dit is het moment van ontwaken. En dat is precies waar de meeste mensen de plank misslaan. Ze vieren het eindresultaat… Terwijl dit eigenlijk gaat over het begin. Over opruimen wat vastzit. Over ruimte maken. Over intenties zetten die nog moeten groeien. Niet passief. Niet afwachtend. Maar bewust. Dus misschien is de echte vraag niet: “Vier jij Pasen?” Maar: “Werk jij met deze energie… of kijk je er alleen naar?” Want zodra je dat verschil voelt, verandert alles. Dan wordt het geen traditie meer… Maar een ingang. En geloof me — dat is een stuk krachtiger dan een chocolade-ei. 😉 #pasen #paasfeest #eostre

Steeds vaker zie ik berichten over strengere anti-LGBT wetten, haatcampagnes tegen transgender mensen en politieke partijen die onze rechten ter discussie stellen. In Afrika worden nieuwe wetten aangenomen. In Amerika wordt het onderwerp steeds harder gepolitiseerd. En zelfs hier in Europa, waar acceptatie lang vanzelfsprekend leek, wordt het debat feller. Veel mensen vragen zich af: gaat de wereld achteruit? Vanuit astrologisch perspectief leven we in een bijzondere overgangsperiode: de overgang naar het Tijdperk van Waterman. In astrologie staat Waterman symbool voor individualiteit, authenticiteit en het recht van ieder mens om zichzelf te zijn. Het gaat over diversiteit, gelijkheid en het doorbreken van oude maatschappelijke structuren. Dat klinkt hoopvol. Maar elke grote verandering in de geschiedenis kent ook een tegenreactie. Wanneer een nieuwe energie opkomt, proberen oude systemen zich vaak nog één keer stevig vast te klampen. Dat zien we vandaag overal terug. Religieuze en conservatieve bewegingen mobiliseren zich, politieke leiders gebruiken identiteit als cultuurstrijd en minderheden worden opnieuw tot zondebok gemaakt. In astrologische termen botsen twee krachten met elkaar: de oude wereld die controle en traditie wil behouden, en een nieuwe wereld die draait om vrijheid en authenticiteit. Juist daarom lijken conflicten rond identiteit, gender en seksualiteit momenteel zo intens. Wat vroeger verborgen bleef, wordt nu zichtbaar. Wat vroeger stil werd geaccepteerd, wordt nu openlijk besproken. En zichtbaarheid roept bij sommige groepen weerstand op. Maar weerstand betekent niet automatisch dat de verandering stopt. Een interessante astrologische ontwikkeling is dat Pluto sinds kort door het teken Waterman beweegt, een transit die ongeveer twintig jaar duurt. Pluto staat voor diepe transformatie en het blootleggen van machtsstructuren. Historisch gezien gebeurde er iets vergelijkbaars tijdens de vorige Pluto-in-Waterman periode in de achttiende eeuw. Dat was de tijd van grote revoluties en de geboorte van moderne ideeën over vrijheid en mensenrechten. Niet bepaald rustige tijden dus. Als we naar de lange lijn van de geschiedenis kijken, zien we een patroon: vooruitgang verloopt zelden in een rechte lijn. Er zijn periodes van groei, gevolgd door periodes van weerstand. Maar uiteindelijk schuift de wereld vaak toch langzaam richting meer vrijheid en meer gelijkheid. Het Waterman-tijdperk draait uiteindelijk om één kernidee: dat de mensheid een collectief is waarin diversiteit mag bestaan. Dat betekent niet dat de komende jaren conflictvrij zullen zijn. Integendeel. We zullen waarschijnlijk nog veel discussies, politieke strijd en maatschappelijke spanningen zien rondom identiteit en rechten. Sommige landen zullen conservatiever worden, terwijl andere juist vooruitgaan. Maar op de lange termijn wijst de symboliek van Waterman eerder naar meer ruimte voor individualiteit dan naar minder. Misschien leven we precies in die lastige overgangsfase waarin oude structuren nog niet loslaten en nieuwe vormen nog niet volledig zijn ontstaan. Geschiedenis heeft vaker laten zien dat verandering eerst chaos brengt voordat er een nieuw evenwicht ontstaat. En misschien is dat precies waar we nu doorheen gaan.

Tien jaar gevangenisstraf voor liefde. Laat dat even goed tot je doordringen. Het parlement van Senegal heeft zojuist een nieuwe wet aangenomen die de maximale gevangenisstraf voor homoseksualiteit verdubbelt naar tien jaar, met boetes die kunnen oplopen tot ruim 15.000 euro. De stemming? 135 stemmen vóór. Geen enkele tegenstem. Slechts drie onthoudingen. Geen felle discussie. Geen verdeeld parlement. Bijna volledige instemming. Volgens de nieuwe wet kunnen seksuele relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht nu leiden tot vijf tot tien jaar gevangenisstraf. Maar daar blijft het niet bij. De wet richt zich ook expliciet op biseksuele en transgender mensen en maakt zelfs het “promoten” of ondersteunen van LGBT-activiteiten strafbaar. Denk eens na over wat dat in de praktijk betekent. Het betekent dat activisten gearresteerd kunnen worden. Dat bijeenkomsten verboden kunnen worden. Dat organisaties gesloten kunnen worden. Dat mensen gevangen kunnen worden gezet, niet alleen om wie ze zijn of van wie ze houden, maar ook omdat ze opkomen voor de rechten van anderen. In de weken vóór de stemming trokken anti-LGBT-demonstraties door de straten van Dakar. Demonstranten droegen borden met doorgestreepte regenbogen en riepen: “Nee tegen homoseksualiteit.” Ondertussen waren er eerder dit jaar al arrestaties verricht van mannen die verdacht werden van homoseksuele relaties. En zo verandert een overheid vooroordelen simpelweg in wetgeving. En laten we eerlijk zijn: dit gebeurt niet op zichzelf. In meerdere landen in Afrika zien we de laatste jaren een golf van steeds strengere anti-LGBT-wetten. Politieke leiders gebruiken religie, traditie en nationalisme als argument om een kwetsbare minderheid tot zondebok te maken. Het verhaal dat daarbij wordt verteld kennen we inmiddels: homoseksualiteit zou een “westerse ideologie” zijn, een “importproduct”, een bedreiging voor cultuur of religie. Maar hier is de simpele waarheid. LGBT-mensen zijn geen westers idee. Ze bestaan in elke cultuur, elke religie en in elke periode van de menselijke geschiedenis. Wat wél een politieke keuze is, is het idee dat een overheid mensen moet opsluiten om wie ze zijn. En toch leven we in 2026 nog steeds in een wereld waarin volwassenen een decennium achter tralies kunnen belanden omdat ze van iemand houden — of omdat ze het lef hebben om te zeggen dat zo’n straf onmenselijk is. Noem het zoals het is: door de staat gelegitimeerde discriminatie. Wanneer regeringen identiteit criminaliseren, handhaven ze niet alleen wetten. Ze geven ook een signaal aan de samenleving dat bepaalde mensen minder waard zijn. Minder recht hebben op veiligheid. Minder recht hebben op vrijheid. De geschiedenis heeft keer op keer laten zien waar dat soort denken uiteindelijk toe leidt. En voordat iemand zegt: “Maar het is hun cultuur” of “het is hun land, hun regels”, laten we één ding helder houden: mensenrechten zijn geen westers idee. Ze zijn een menselijk idee. Geen enkele overheid zou de macht moeten hebben om liefde strafbaar te maken. Geen enkel parlement zou het recht moeten hebben om identiteit te criminaliseren. En geen enkele samenleving zou ooit moeten geloven dat onderdrukking een vorm van moraal is. De wereld heeft de afgelopen decennia enorme stappen gezet richting gelijkheid. Maar momenten zoals deze laten zien dat vooruitgang nooit vanzelfsprekend is. Rechten kunnen worden opgebouwd — en net zo hard weer worden afgebroken. En stilte heeft nog nooit een minderheid beschermd. Misschien helpt spreken dat wel. Tien jaar gevangenisstraf voor liefde. In 2026. Denk daar maar eens over na. #lgbtqia #lgbtqiarights

https://indignatie.nl/de-zwarte-antifascistische-traditie-erkende-dat-het-fascisme-niet-in-europa-is-ontstaan/