Goeiemorgen 🤗
Begin de dag met een lach 🤣
https://vm.tiktok.com/ZGdHVMsRh/
Directory
Discover new people, create new connections and make new friends
-
0 Comments 0 Shares 141 Views
2
-
VANDAAG TROK IK: GUSION
Sommige orakelkaarten voelen zacht en troostend… maar sommige kaarten kijken dwars door je ziel heen alsof ze zeggen: “Nee schat, vandaag gaan we even eerlijk zijn.”
Vandaag trok ik Gusion uit het Demon of the Day Oracle van Travis McHenry — een demonische entiteit die verbonden wordt met waarheid, verborgen kennis, intuïtie en het onthullen van wat zich achter maskers bevindt.
De boodschap op de kaart luidt:
🜂 “Ask your questions: the past, present and future shall be revealed.”
🜂 “Let go of jealousy.”
En wow… die kwam binnen.
Deze kaart draait niet alleen om jaloezie in de klassieke zin van het woord. Het gaat veel dieper dan dat. Het gaat over:
jezelf vergelijken met anderen,
twijfelen aan je eigen waarde,
bang zijn dat anderen verder komen,
obsessief nadenken,
scenario’s verzinnen in je hoofd,
willen controleren wat eigenlijk vanzelf duidelijk wordt.
Gusion verschijnt wanneer je intuïtie eigenlijk al weet wat er speelt… maar je emoties er een dikke mistlaag overheen gooien.
Spiritueel gezien is dit een kaart van: verborgen waarheden
paranormale inzichten
heldere dromen
intuïtieve downloads
maskers die afvallen
mensen eindelijk zien zoals ze écht zijn
Maar hier zit ook een waarschuwing in.
Wanneer angst, onzekerheid of jaloezie je energie overnemen, raak je verwijderd van je innerlijke kompas. Dan luister je niet meer naar intuïtie… maar naar angst.
En dát is precies waar Gusion je wakker schudt.
De demon op de kaart ziet eruit als een vreemd, bijna hybride wezen — half dierlijk, half menselijk. Voor mij symboliseert dat de strijd tussen instinct en bewustzijn. Tussen voelen en denken. Tussen innerlijke wijsheid en emotionele chaos.
En laten we eerlijk zijn… soms kan ons hoofd veranderen in een complete spirituele marktplaats waar honderd gedachten tegelijk schreeuwen om aandacht.
Maar Gusion zegt:
“De waarheid heeft geen paniek nodig.”
“Wat echt is, blijft overeind.”
“Wat verborgen is, zal zichtbaar worden.”
“Stop met zoeken naar bevestiging van je angsten.”
Dat laatste voelde voor mij vandaag als een enorme eye-opener.
Want hoeveel energie verspillen we soms aan:
piekeren,
controleren,
analyseren,
interpreteren,
vergelijken,
bang zijn voor afwijzing, terwijl onze ziel diep vanbinnen allang weet welke richting klopt?
Deze kaart voelt als een spirituele reminder om terug te keren naar rust. Naar vertrouwen. Naar innerlijke helderheid.
Niet alles hoeft vandaag opgelost te worden.
Niet alles hoeft geforceerd onthuld te worden.
Sommige waarheden komen vanzelf boven drijven wanneer de emotionele storm eindelijk gaat liggen.
Dus misschien is de boodschap van Gusion vandaag ook voor jou:
Laat los wat je energie vergiftigt.
Stop met jezelf vergelijken.
Vertrouw op wat je intuïtie fluistert wanneer de wereld stil wordt.
Zoek waarheid… niet bevestiging van angst.
En eerlijk? Dat is misschien wel één van de krachtigste spirituele lessen die er bestaan.
#oraclecards #orakelkaarten #witchtok #spirituality #tarotcommunity #occult #mystic #witchesofinstagram #shadowwork #spiritualawakening #intuition #energy #witchyvibes #darkfeminine #innerwisdom #divination #oracledeck #demonoftheday #travisMchenry #mystiek #spiritualiteit #intuïtie #heks #paranormaal #souljourney #selfreflection #magick #shadowworkhealing #energyreading #witchlife
0 Comments 0 Shares 57 Views1
-
https://www.koertkrouwel.com/index.php/2026/05/19/19-mei-2026-het-ziet-ernaar-uit-dat-het-wat-lekkerder-weer-wordt/1 Comments 0 Shares 109 Views1
-
-
-
Column: Romeo’s, de illegale knokploeg van de veiligheidsstaat
Max von Kreyfelt
Niets zegt “open democratische samenleving” zo overtuigend als onbekende mannen in spijkerbroeken die demonstraties infiltreren en plotseling opvallend professioneel beginnen te duwen, trekken en arresteren.
Ze heten tegenwoordig geen provocateurs meer natuurlijk. Dat klinkt zo jaren zeventig. Nee, het moderne woord is: Romeo’s.
Alsof het gaat om charmante undercoverfiguren uit een politieserie en niet om een juridisch illegale en anonieme staatsmacht tegen burgers die gebruikmaken van hun demonstratierecht.
En het interessante is: hoe meer mensen vragen stellen over deze figuren, hoe nerveuzer het systeem reageert.
Want burgers zien:
anonieme mannen,
geen identificatie,
plotselinge escalaties,
arrestaties die uit het niets lijken te ontstaan,
en figuren die soms eerder op veiligheidsprofessionals lijken dan op demonstranten.
Maar zodra iemand hardop zegt dat dit misschien een merkwaardige manier is om “de democratische rechtsorde” te beschermen, volgt onmiddellijk het bekende noodpakket:
“complotdenken.”
“ondermijning.”
“anti-overheidssentiment.”
Terwijl dezelfde overheid letterlijk undercover opereert tussen haar eigen bevolking.
Dat blijft een prachtige paradox.
Natuurlijk gebeurt alles “volgens protocol”. Dat is in Nederland inmiddels het magische toverwoord geworden waarmee iedere discussie verandert in administratieve aromatherapie.
Escalatie?
Protocol.
Infiltratie?
Protocol.
Anonieme arrestatieteams tussen demonstranten?
Protocol.
Het mooie van protocollen is dat ze bijna functioneren als moderne aflaten: zolang de formulieren correct zijn ingevuld, verdwijnt iedere morele en juridische discussie automatisch in een beleidsmap.
Ondertussen groeit onder burgers een steeds dieper gevoel van wantrouwen. Want wanneer niemand nog weet wie demonstrant, agent of provocateur is, verandert publieke ruimte langzaam in een psychologisch mijnenveld.
En misschien is dat precies de bedoeling.
Want een bevolking die elkaar wantrouwt, organiseert zich moeilijker.
Historisch gezien hebben machtsstructuren altijd een lichte obsessie gehad met infiltratie van protestbewegingen. Alleen heet het tegenwoordig geen politieke controle meer, maar:
“weerbaarheid”,
“veiligheidsstrategie”,
of
“bescherming van de democratische orde.”
Dat klinkt op internationale veiligheidsconferenties natuurlijk een stuk gezelliger.
En dus leven we inmiddels in een samenleving waarin de burger volledig zichtbaar moet zijn voor de staat, terwijl de staat zelf steeds onzichtbaarder opereert tegenover de burger.
Het lijkt tijd, deze inzet juridisch te toetsen, om de open samenleving te beschermen.
Steunt u mij ook? max1909.backme.orgColumn: Romeo’s, de illegale knokploeg van de veiligheidsstaat Max von Kreyfelt Niets zegt “open democratische samenleving” zo overtuigend als onbekende mannen in spijkerbroeken die demonstraties infiltreren en plotseling opvallend professioneel beginnen te duwen, trekken en arresteren. Ze heten tegenwoordig geen provocateurs meer natuurlijk. Dat klinkt zo jaren zeventig. Nee, het moderne woord is: Romeo’s. Alsof het gaat om charmante undercoverfiguren uit een politieserie en niet om een juridisch illegale en anonieme staatsmacht tegen burgers die gebruikmaken van hun demonstratierecht. En het interessante is: hoe meer mensen vragen stellen over deze figuren, hoe nerveuzer het systeem reageert. Want burgers zien: anonieme mannen, geen identificatie, plotselinge escalaties, arrestaties die uit het niets lijken te ontstaan, en figuren die soms eerder op veiligheidsprofessionals lijken dan op demonstranten. Maar zodra iemand hardop zegt dat dit misschien een merkwaardige manier is om “de democratische rechtsorde” te beschermen, volgt onmiddellijk het bekende noodpakket: “complotdenken.” “ondermijning.” “anti-overheidssentiment.” Terwijl dezelfde overheid letterlijk undercover opereert tussen haar eigen bevolking. Dat blijft een prachtige paradox. Natuurlijk gebeurt alles “volgens protocol”. Dat is in Nederland inmiddels het magische toverwoord geworden waarmee iedere discussie verandert in administratieve aromatherapie. Escalatie? Protocol. Infiltratie? Protocol. Anonieme arrestatieteams tussen demonstranten? Protocol. Het mooie van protocollen is dat ze bijna functioneren als moderne aflaten: zolang de formulieren correct zijn ingevuld, verdwijnt iedere morele en juridische discussie automatisch in een beleidsmap. Ondertussen groeit onder burgers een steeds dieper gevoel van wantrouwen. Want wanneer niemand nog weet wie demonstrant, agent of provocateur is, verandert publieke ruimte langzaam in een psychologisch mijnenveld. En misschien is dat precies de bedoeling. Want een bevolking die elkaar wantrouwt, organiseert zich moeilijker. Historisch gezien hebben machtsstructuren altijd een lichte obsessie gehad met infiltratie van protestbewegingen. Alleen heet het tegenwoordig geen politieke controle meer, maar: “weerbaarheid”, “veiligheidsstrategie”, of “bescherming van de democratische orde.” Dat klinkt op internationale veiligheidsconferenties natuurlijk een stuk gezelliger. En dus leven we inmiddels in een samenleving waarin de burger volledig zichtbaar moet zijn voor de staat, terwijl de staat zelf steeds onzichtbaarder opereert tegenover de burger. Het lijkt tijd, deze inzet juridisch te toetsen, om de open samenleving te beschermen. Steunt u mij ook? max1909.backme.org
0 Comments 0 Shares 1K Views2
Deutsch
Dutch
