Ik probeerde je vast te houden....

Ik probeerde je vast te houden, maar je glipte door mijn greep,
Als een gefluister in de wind, te vluchtig om te blijven duren.
Ik vocht tegen de getijden, wanhopig om je dichtbij te houden,
Maar het leven had andere plannen en nu ben je er niet.

Ik kon de klok niet stoppen, hoe hard ik ook probeerde,
Ik kon het verhaal niet veranderen, hoeveel ik ook huilde.
Het gewicht van wat ik niet kon doen zit nog steeds in mijn ziel,
Een herinnering aan liefde zo diep, maar buiten mijn controle.

Als liefde alleen een brug kon bouwen, zou je aan mijn zijde staan,
Als liefde alleen de pijn kon helen, hoef ik me nooit te verbergen.
Maar nu draag ik jouw herinnering, een stukje van jou in mij,
Een eeuwige band die tijd noch verlies ooit kunnen bevrijden.

Jij bent de stilte in de storm, de stilte in mijn dag,
Het zachte duwtje dat me eraan herinnert dat liefde nooit weggaat.
Hoewel ik je niet kon redden, en de pijn blijft,
Ik zal je licht eren, zelfs door de pijn.

Verdriet vraagt geen toestemming, het ligt gewoon in onze borst,
Maar liefde geeft ons moed om momenten van rust te vinden.
Want in elke traan die valt, blijft je zachtjes aanwezig.

Bron en foto: Beyond The Clouds - fb