Bron: Michael.


Een Thuis in Mijzelf

Ik bouw een thuis in mijzelf,
een schuilplaats van vriendelijkheid,
waar alles wordt vergeven,
waar alles mag bestaan.

Een stukje zonlicht
om mij zonder haast in uit te strekken.
Hier, waar het verborgene welkom is,
waar fluisteringen gehoord,
en vergeten verhalen bevrijd worden.

Een plek die ik durf te claimen,
waar ik mijn armen open vouw
voor elk deel van mijzelf,
voor de angstige, de zoekende,
de onaffe, de struikelende.
Wetende dat elke traan,
elke barst, elk onkruid
de bodem van mijn ziel verrijkt.

Ik steek een kaars aan,
schenk een kop hete thee,
verzamel mij rond de warmte
van mijn eigen brandend vuur.

Ik zal huilen als ik wil,
wetende dat deze vlam
alle schaduwen doorlicht,
elke last, elke leugen,
elke keten van perfectie verbrandt.

Ik maak een thuis in mijzelf,
waar genade bloeit
als wilde bloemen, ongetemd en vrij.
Een heiligdom van zachtheid,
een toevlucht van liefde.”