Box 3:
"Belasting op niet-gerealiseerde winsten:
Je koopt een Pokémon-kaart voor €50. Iemand biedt je €500 ervoor. Je zegt nee. Je houdt van die kaart.
De overheid zegt: “Leuk, maar die kaart is nu €500 waard. Je moet ons €100 belasting betalen.”
Jij: “…Ik heb hem niet verkocht.”
Overheid: “Maakt niet uit. Betaal maar.”
Je hebt geen €100 liggen. Dus word je gedwongen die kaart die je zo liefhebt te verkopen, puur om belasting te betalen over geld dat je nooit hebt ontvangen.
Volgende maand? De kaart zakt weer terug naar €50.
Je kaart is weg. Je geld is weg. En de overheid haalt haar schouders op.
Dat is een vermogensbelasting op niet-gerealiseerde winsten. Ze betalen je die belasting niet terug…
Stel je nu dit voor.
Je moeder belt huilend op. Ze moet het huis verkopen waarin ze jou heeft grootgebracht. Niet omdat ze het niet kan betalen. Ze woont er al 30 jaar. Het is volledig afbetaald.
Maar een website zegt dat het nu meer waard is en de overheid zegt dat ze €15.000 moet betalen die ze niet heeft.
Dus verkoopt ze jouw ouderlijk huis. De keuken waar ze ’s ochtends je ontbijt maakte. Het deurkozijn waar ze elke verjaardag je lengte aftekende.
Voorbij.
Om belasting te betalen over geld dat nooit echt heeft bestaan.
En nu het omgekeerde.
Je vader heeft alles in zijn kleine bedrijf gestoken. Twintig jaar lang heeft hij het vanaf nul opgebouwd. Eén jaar wordt het bedrijf op papier “gewaardeerd” op €2 miljoen. Hij krijgt een enorme belastingaanslag. Hij leegt zijn spaarrekening. Verkoopt zijn auto. Leent geld. Betaalt.
Het jaar erna crasht de markt. Zijn bedrijf is nog maar €200.000 waard.
Hij is alles kwijtgeraakt om belasting te betalen over een getal dat niet meer bestaat.
Geeft de overheid zijn geld terug? Nee.
Geeft de overheid zijn auto terug? Nee.
Maakt de overheid het wat uit? Nee.
Ze verkochten dit idee als “belasting op miljardairs”. Maar miljardairs hebben legers advocaten, buitenlandse rekeningen en trusts. Die redden het wel.
Weet je wie het niet redden? Je moeder. Je vader. Je buurman met een klein bedrijf. De boer verderop die al vier generaties hetzelfde land heeft en het nu moet verkopen omdat grond ineens “duur” is geworden.
Je belast geen vermogen. Je belast mensen omdat ze iets bezitten.
Het is alsof je een parkeerboete krijgt voor een auto die je misschien ooit ergens fout zult parkeren.
Ze willen dat jij niets bezit en gelukkig bent. Om de fraude, verspilling en misbruik van de verzorgingsstaat die zij zelf hebben gecreëerd te financieren.
Er is genoeg geld. Meer belasting is niet nodig. Het is allemaal gelogen. Maar jij bent wijsgemaakt dat dit een arm vs rijk-discussie is.
Ik hoop dat je begrijpt wat er op het spel staat."
"Belasting op niet-gerealiseerde winsten:
Je koopt een Pokémon-kaart voor €50. Iemand biedt je €500 ervoor. Je zegt nee. Je houdt van die kaart.
De overheid zegt: “Leuk, maar die kaart is nu €500 waard. Je moet ons €100 belasting betalen.”
Jij: “…Ik heb hem niet verkocht.”
Overheid: “Maakt niet uit. Betaal maar.”
Je hebt geen €100 liggen. Dus word je gedwongen die kaart die je zo liefhebt te verkopen, puur om belasting te betalen over geld dat je nooit hebt ontvangen.
Volgende maand? De kaart zakt weer terug naar €50.
Je kaart is weg. Je geld is weg. En de overheid haalt haar schouders op.
Dat is een vermogensbelasting op niet-gerealiseerde winsten. Ze betalen je die belasting niet terug…
Stel je nu dit voor.
Je moeder belt huilend op. Ze moet het huis verkopen waarin ze jou heeft grootgebracht. Niet omdat ze het niet kan betalen. Ze woont er al 30 jaar. Het is volledig afbetaald.
Maar een website zegt dat het nu meer waard is en de overheid zegt dat ze €15.000 moet betalen die ze niet heeft.
Dus verkoopt ze jouw ouderlijk huis. De keuken waar ze ’s ochtends je ontbijt maakte. Het deurkozijn waar ze elke verjaardag je lengte aftekende.
Voorbij.
Om belasting te betalen over geld dat nooit echt heeft bestaan.
En nu het omgekeerde.
Je vader heeft alles in zijn kleine bedrijf gestoken. Twintig jaar lang heeft hij het vanaf nul opgebouwd. Eén jaar wordt het bedrijf op papier “gewaardeerd” op €2 miljoen. Hij krijgt een enorme belastingaanslag. Hij leegt zijn spaarrekening. Verkoopt zijn auto. Leent geld. Betaalt.
Het jaar erna crasht de markt. Zijn bedrijf is nog maar €200.000 waard.
Hij is alles kwijtgeraakt om belasting te betalen over een getal dat niet meer bestaat.
Geeft de overheid zijn geld terug? Nee.
Geeft de overheid zijn auto terug? Nee.
Maakt de overheid het wat uit? Nee.
Ze verkochten dit idee als “belasting op miljardairs”. Maar miljardairs hebben legers advocaten, buitenlandse rekeningen en trusts. Die redden het wel.
Weet je wie het niet redden? Je moeder. Je vader. Je buurman met een klein bedrijf. De boer verderop die al vier generaties hetzelfde land heeft en het nu moet verkopen omdat grond ineens “duur” is geworden.
Je belast geen vermogen. Je belast mensen omdat ze iets bezitten.
Het is alsof je een parkeerboete krijgt voor een auto die je misschien ooit ergens fout zult parkeren.
Ze willen dat jij niets bezit en gelukkig bent. Om de fraude, verspilling en misbruik van de verzorgingsstaat die zij zelf hebben gecreëerd te financieren.
Er is genoeg geld. Meer belasting is niet nodig. Het is allemaal gelogen. Maar jij bent wijsgemaakt dat dit een arm vs rijk-discussie is.
Ik hoop dat je begrijpt wat er op het spel staat."
Box 3:
"Belasting op niet-gerealiseerde winsten:
Je koopt een Pokémon-kaart voor €50. Iemand biedt je €500 ervoor. Je zegt nee. Je houdt van die kaart.
De overheid zegt: “Leuk, maar die kaart is nu €500 waard. Je moet ons €100 belasting betalen.”
Jij: “…Ik heb hem niet verkocht.”
Overheid: “Maakt niet uit. Betaal maar.”
Je hebt geen €100 liggen. Dus word je gedwongen die kaart die je zo liefhebt te verkopen, puur om belasting te betalen over geld dat je nooit hebt ontvangen.
Volgende maand? De kaart zakt weer terug naar €50.
Je kaart is weg. Je geld is weg. En de overheid haalt haar schouders op.
Dat is een vermogensbelasting op niet-gerealiseerde winsten. Ze betalen je die belasting niet terug…
Stel je nu dit voor.
Je moeder belt huilend op. Ze moet het huis verkopen waarin ze jou heeft grootgebracht. Niet omdat ze het niet kan betalen. Ze woont er al 30 jaar. Het is volledig afbetaald.
Maar een website zegt dat het nu meer waard is en de overheid zegt dat ze €15.000 moet betalen die ze niet heeft.
Dus verkoopt ze jouw ouderlijk huis. De keuken waar ze ’s ochtends je ontbijt maakte. Het deurkozijn waar ze elke verjaardag je lengte aftekende.
Voorbij.
Om belasting te betalen over geld dat nooit echt heeft bestaan.
En nu het omgekeerde.
Je vader heeft alles in zijn kleine bedrijf gestoken. Twintig jaar lang heeft hij het vanaf nul opgebouwd. Eén jaar wordt het bedrijf op papier “gewaardeerd” op €2 miljoen. Hij krijgt een enorme belastingaanslag. Hij leegt zijn spaarrekening. Verkoopt zijn auto. Leent geld. Betaalt.
Het jaar erna crasht de markt. Zijn bedrijf is nog maar €200.000 waard.
Hij is alles kwijtgeraakt om belasting te betalen over een getal dat niet meer bestaat.
Geeft de overheid zijn geld terug? Nee.
Geeft de overheid zijn auto terug? Nee.
Maakt de overheid het wat uit? Nee.
Ze verkochten dit idee als “belasting op miljardairs”. Maar miljardairs hebben legers advocaten, buitenlandse rekeningen en trusts. Die redden het wel.
Weet je wie het niet redden? Je moeder. Je vader. Je buurman met een klein bedrijf. De boer verderop die al vier generaties hetzelfde land heeft en het nu moet verkopen omdat grond ineens “duur” is geworden.
Je belast geen vermogen. Je belast mensen omdat ze iets bezitten.
Het is alsof je een parkeerboete krijgt voor een auto die je misschien ooit ergens fout zult parkeren.
Ze willen dat jij niets bezit en gelukkig bent. Om de fraude, verspilling en misbruik van de verzorgingsstaat die zij zelf hebben gecreëerd te financieren.
Er is genoeg geld. Meer belasting is niet nodig. Het is allemaal gelogen. Maar jij bent wijsgemaakt dat dit een arm vs rijk-discussie is.
Ik hoop dat je begrijpt wat er op het spel staat."
English
Deutsch
