Meer dan 2000 jaar geleden vertelde de Chinese filosoof Zhuangzi een verhaal over een vreemde, kromme boom.
Zijn stam was verdraaid.
Zijn takken waren ongelijk.
Geen timmerman wilde zijn hout hebben.
Het kon geen huis, schip of meubelstuk worden.
Volgens de maatstaven van de praktische wereld was het waardeloos.
Maar juist daarom overleefde het.
Terwijl rechtere bomen werden gekapt, bleef de 'nutteloze' boom staan.
Uiteindelijk werd hij enorm groot en bood hij schaduw en beschutting aan iedereen die eronderdoor liep.
De les van Zhuangzi gaat veel dieper dan een verhaal over een boom.
We leven in een wereld die geobsedeerd is door nuttigheid.
Hoe productief ben je?
Hoeveel verdien je?
Wat kun je bouwen?
Wat kun je verkopen?
Wat kun je bijdragen?
Maar misschien hoeft niet alles wat waardevol is iets te produceren.
Sommige dingen zijn waardevol simpelweg omdat ze bestaan.
Rust.
De natuur.
Vriendschap.
Creativiteit.
Verwondering.
Zelfs je eigen leven.
De boom overleefde omdat hij weigerde te voldoen aan de definitie van nuttigheid van de wereld. Misschien is dat iets om te onthouden.
Niet alles wat ertoe doet hoeft geoptimaliseerd te worden.