FriendHyve – Jouw gezellige plek om vrienden te ontmoeten
Mijmeringen tijdens de ochtendkoffie

De wereld staat op zijn kop. Sinds 9/11 en de Covid19-periode is er veel veranderd voor de Nederlander. Al lijkt het erop, dat veel mensen het zich nog niet echt realiseren. Maar met slechts één oog half open, is al wel duidelijk te zien dat er iets aan de hand is.

Enfin, ieder denkt wat hij/zij denkt en ik zit niet in andermans hoofd, dus laat ik me maar tot mijn eigen gedachten beperken: de wereld staat op zijn kop. De realiteit van vandaag was voor mij onvoorstelbaar nog maar pakweg 30 jaar geleden.
Maar als ik eerlijk ben en terugkijk met wat ik nu weet, was mijn voorstelling van de realiteit 30 jaar geleden wel eentje met oogkleppen op. Ik was een in de welvaartsstaat Nederland opgegroeid verwend kereltje. Alles kon, alles mocht, de wereld was mooi, aardig, aantrekkelijk. Maar was dat wel zo?

Nee, natuurlijk niet. Overal was leed, uitbuiting, terreur, misdaad. Echter, niet alleen leed ik er niet onder, ik profiteerde er zelfs van. De welvaart waarin ik leefde ging ten koste van kommer en kwel elders op aarde.

In de jaren 70 had ik een gesprek met een kennis over onze Nederlandse "Gouden Eeuw". Nadat ik hem mijn gedachten daarover had verteld, keek hij mij even verbaasd als verwijtend aan en zei: "Het lijkt wel alsof je er trots op bent."

Dat zette mij aan het denken... Was ik er trots op? Ja, eigenlijk wel, ons kleine landje was in die tijd zowat alleenheerser over de wereld. Maar was er een reden om trots te zijn? Nee, natuurlijk niet. We waren rovers, uitbuiters, bandieten! Onze rijkdom ging ten koste van kommer en kwel elders. Veel heeft dat besef op dat moment echter niet veranderd aan mijn wereldbeschouwing.

Veel later pas, in 1999, toen mijn vrouw tenonder ging aan chemokuren en ik Ryke Geerd Hamers Germaanse Nieuwe Geneeskunde ontdekte, toen pas knalde de sloophamer tegen mijn opvattingen. En sloeg alles aan gruzelementen.

Nu, 2026, komt de sloophamer nog steeds zo nu en dan in actie. Vaak moet ik toch weer omdenken, een vaste mening over de realiteit is niet te vormen, het is allemaal zo oneindig gecompliceerd en ontoegankelijk voor het menselijk bewustzijn.

Hoezeer is mijn beeld van de wereld veranderd de laatste jaren. Hoe kan ik er mee leven en de realiteit ervan een beetje begrijpen, ermee omgaan en, jawel, die zelfs omarmen? Dat de wereld is zoals ze is en niet anders kan zijn. Dat alles een kwestie is van tegenstelling en verandering.

Wie heeft het niet gemerkt? Alles is onderhevig aan verval, al het mooie vervaagt. Snel of langzaam, maar altijd onverbiddelijk. Dat alles uiteindelijk verveelt en plaats maakt, en moet maken, voor iets nieuws. Dat schoonheid hier ten koste gaat van lelijkheid elders. Orde hier, chaos daar.

De gezegende mens, hij/zij die leeft in welvaart, staat er vaak niet bij stil, neemt alles aan als gewoon.
De vervloekte mens, hij/zij die leeft in kommer en kwel, balt een naar de hemel ogepstoken vuist en vraagt "God, waarom laat je dit toe in je almacht?" Of vraagt niets en vervloekt slechts.

De kip of het ei, wat was er het eerst?

Het is een ijdele vraag.

Er is geen kip zonder ei, geen ei zonder kip. Wij kunnen slechts denken in een causaliteitslogica, alles heeft een oorzaak. Maar is dat wel zo? Is de binnenkant van de fles de oorzaak van de buitenkant? Het zijn voorbeelden van tegenovergestelden en de één kan niet bestaan zonder de ander. Dus: ze ontstaan gelijktijdig, ze zijn simultaan. Zoals licht en donker, groot en klein, mooi en lelijk, man en vrouw. Je kunt niet weten of iets goed is zonder het kwade te kennen.

Hoe vaak is bovenstaande al onderzocht? Alle volkeren ter wereld worstelen ermee. Hoe de werkelijkheid te begrijpen? Velen leggen zich neer bij het buiten menselijk bereik zijn van dat begrip, voor anderen is de vraag en het snakken naar een antwoord erop altijd min of meer aanwezig.
Like
1
29 Weergaven
© 2026 FriendHyve – Jouw gezellige plek om vrienden te ontmoeten