• https://www.dagelijksestandaard.nl/buitenland/reden-1500-om-uit-de-navo-te-stappen-het-gaat-amerika-geen-reet-aan-wat-soevereine-landen-aan-defensie-uitgeven
    https://www.dagelijksestandaard.nl/buitenland/reden-1500-om-uit-de-navo-te-stappen-het-gaat-amerika-geen-reet-aan-wat-soevereine-landen-aan-defensie-uitgeven
    WWW.DAGELIJKSESTANDAARD.NL
    Stop het NAVO-dictaat: Nationale soevereiniteit moet voorop staan!
    De NAVO zet landen als Slovenië onder druk omdat ze 'te weinig' aan defensie uitgeven. Maar landen moeten zélf bepalen wat ze met hun belastinggeld doen. Stap uit de NAVO!
    0 Kommentare 0 Geteilt 108 Ansichten
  • https://www.dagelijksestandaard.nl/economie/nederland-hangt-voor-energie-steeds-meer-aan-amerika-wat-betekent-dat-voor-je-rekening
    Hiervoor heeft Zelenski de pijpleidingen opgeblazen ...
    https://www.dagelijksestandaard.nl/economie/nederland-hangt-voor-energie-steeds-meer-aan-amerika-wat-betekent-dat-voor-je-rekening Hiervoor heeft Zelenski de pijpleidingen opgeblazen ...
    WWW.DAGELIJKSESTANDAARD.NL
    Nederland afhankelijker van Amerikaanse energie: waarom dat je rekening kwetsbaar maakt
    CBS meldt dat Nederland voor energie steeds afhankelijker is van de VS. Dat maakt gas- en energierekeningen gevoelig voor wereldprijzen.
    0 Kommentare 0 Geteilt 205 Ansichten
  • Kijken naar Amerika - Australië
    Kijken naar Amerika - Australië
    0 Kommentare 0 Geteilt 204 Ansichten
  • Het debat over het Amerikaanse migratiebeleid wordt vaak gevoerd in de waan van de dag:

    Grensbeveiliging, quota, economische impact en politieke retoriek. Maar wie een stap terugzet, stuit op een diepe, historische paradox.

    Donald Trump en zijn achterban pleiten voor een strenger migratiebeleid en een drastische inperking van de instroom. Tegelijkertijd is de Verenigde Staten als moderne natie fundamenteel het product van grootschalige immigratie. De voorouders van de overgrote meerderheid van de huidige Amerikaanse bevolking — inclusief die van Trump zelf — arriveerden ooit als migrant of kolonist op een continent dat al duizenden jaren werd bewoond door inheemse volkeren.

    ​Deze vaststelling roept onvermijdelijk de vraag op of het huidige anti-immigratiediscours geen vorm van historische ironie is. Om die vraag te beantwoorden, moeten twee fundamenteel verschillende manieren van kijken naar het verleden en de status van een natie worden ontleed: de moreel-historische benadering en de staatsrechtelijke realiteit.

    ​De historische paradox: Kolonisatie en uitsluiting

    ​Vanuit een historisch en ethisch perspectief is de ironie moeilijk te ontkennen. De creatie van de Verenigde Staten begon niet in een leeg vacuüm, maar met de grootschalige verdringing van de oorspronkelijke bewoners, de Native Americans. Europese kolonisten importeerden hun wetten, religie en cultuur, en claimden het land. Dit proces ging gepaard met bloedige conflicten, gedwongen verplaatsingen en de introductie van dodelijke ziektes, waardoor de inheemse bevolking decimeerde en gemarginaliseerd raakte.

    ​Wanneer hedendaagse politici spreken over het 'beschermen van de Amerikaanse identiteit en cultuur' tegen nieuwe nieuwkomers, gaan zij voorbij aan het feit dat die identiteit zelf een dynamisch, geïmporteerd construct is. Het land dat zichzelf profileert als het 'baken van de vrijheid' en de 'smeltkroes van de wereld', hanteert hier een selectief geheugen. Het morele argument luidt dan ook: een natie die haar bestaan dankt aan het overschrijden van grenzen en het opeisen van andermans grondgebied, kan zich nu niet geloofwaardig afsluiten voor anderen die op zoek zijn naar een beter bestaan.

    ​De moderne natiestaat: Soevereiniteit en wetmatigheid

    ​Tegenover deze historische reflectie staat de nuchtere, staatsrechtelijke logica van de moderne wereld. Vanuit het perspectief van conservatieve denkers en politici is de vergelijking tussen de zeventiende-eeuwse kolonisatie en de eenentwintigste-eeuwse migratie een valse equivalentie. Zij redeneren dat de wereld destijds werd gekenmerkt door imperiumbouw en ontdekking, terwijl de huidige wereldorde is opgebouwd rondom het principe van de soevereine natiestaat.

    ​Een soevereine staat heeft volgens het internationaal recht de exclusieve bevoegdheid om zijn eigen grenzen te controleren. De argumentatie verschuift hier van moraal naar systemiek: de Amerikaanse infrastructuur, de huizenmarkt, de sociale voorzieningen en de arbeidsmarkt zijn ingericht op basis van voorspelbaarheid en regelgeving. Binnen dit kader richt de kritiek zich bovendien zelden op migratie in absolute zin, maar primair op illegale migratie. Het argument is dat het passeren van een grens zonder toestemming de rechtsstaat ondermijnt, ongeacht wat er driehonderd jaar geleden is gebeurd. De regels van het verleden kunnen immers niet functioneren als blauwdruk voor de complexe systemen van nu.

    ​Het conflict tussen ethiek en pragmatisme

    ​De felle polarisatie rondom dit thema ontstaat omdat beide standpunten opereren op een andere golflengte. De criticus spreekt vanuit een universele, historische ethiek; de voorstander van een strenger beleid spreekt vanuit een nationaal, pragmatisch protectionisme. Het is het klassieke conflict tussen 'wat had moeten zijn' en 'wat nu is'.

    ​De spanning tussen deze twee visies zal niet snel verdwijnen. De geschiedenis van Amerika laat zien dat de definitie van 'de Amerikaan' altijd in beweging is geweest, vaak ten koste van degenen die er al waren. Maar de realiteit van de moderne politiek eist ook handhaving van structuren. De discussie over migratie in de Verenigde Staten is daarmee niet alleen een strijd over cijfers en wetten, maar fundamenteel een worsteling met het eigen geweten en de complexiteit van een onuitwisbaar verleden.
    Het debat over het Amerikaanse migratiebeleid wordt vaak gevoerd in de waan van de dag: Grensbeveiliging, quota, economische impact en politieke retoriek. Maar wie een stap terugzet, stuit op een diepe, historische paradox. Donald Trump en zijn achterban pleiten voor een strenger migratiebeleid en een drastische inperking van de instroom. Tegelijkertijd is de Verenigde Staten als moderne natie fundamenteel het product van grootschalige immigratie. De voorouders van de overgrote meerderheid van de huidige Amerikaanse bevolking — inclusief die van Trump zelf — arriveerden ooit als migrant of kolonist op een continent dat al duizenden jaren werd bewoond door inheemse volkeren. ​Deze vaststelling roept onvermijdelijk de vraag op of het huidige anti-immigratiediscours geen vorm van historische ironie is. Om die vraag te beantwoorden, moeten twee fundamenteel verschillende manieren van kijken naar het verleden en de status van een natie worden ontleed: de moreel-historische benadering en de staatsrechtelijke realiteit. ​De historische paradox: Kolonisatie en uitsluiting ​Vanuit een historisch en ethisch perspectief is de ironie moeilijk te ontkennen. De creatie van de Verenigde Staten begon niet in een leeg vacuüm, maar met de grootschalige verdringing van de oorspronkelijke bewoners, de Native Americans. Europese kolonisten importeerden hun wetten, religie en cultuur, en claimden het land. Dit proces ging gepaard met bloedige conflicten, gedwongen verplaatsingen en de introductie van dodelijke ziektes, waardoor de inheemse bevolking decimeerde en gemarginaliseerd raakte. ​Wanneer hedendaagse politici spreken over het 'beschermen van de Amerikaanse identiteit en cultuur' tegen nieuwe nieuwkomers, gaan zij voorbij aan het feit dat die identiteit zelf een dynamisch, geïmporteerd construct is. Het land dat zichzelf profileert als het 'baken van de vrijheid' en de 'smeltkroes van de wereld', hanteert hier een selectief geheugen. Het morele argument luidt dan ook: een natie die haar bestaan dankt aan het overschrijden van grenzen en het opeisen van andermans grondgebied, kan zich nu niet geloofwaardig afsluiten voor anderen die op zoek zijn naar een beter bestaan. ​De moderne natiestaat: Soevereiniteit en wetmatigheid ​Tegenover deze historische reflectie staat de nuchtere, staatsrechtelijke logica van de moderne wereld. Vanuit het perspectief van conservatieve denkers en politici is de vergelijking tussen de zeventiende-eeuwse kolonisatie en de eenentwintigste-eeuwse migratie een valse equivalentie. Zij redeneren dat de wereld destijds werd gekenmerkt door imperiumbouw en ontdekking, terwijl de huidige wereldorde is opgebouwd rondom het principe van de soevereine natiestaat. ​Een soevereine staat heeft volgens het internationaal recht de exclusieve bevoegdheid om zijn eigen grenzen te controleren. De argumentatie verschuift hier van moraal naar systemiek: de Amerikaanse infrastructuur, de huizenmarkt, de sociale voorzieningen en de arbeidsmarkt zijn ingericht op basis van voorspelbaarheid en regelgeving. Binnen dit kader richt de kritiek zich bovendien zelden op migratie in absolute zin, maar primair op illegale migratie. Het argument is dat het passeren van een grens zonder toestemming de rechtsstaat ondermijnt, ongeacht wat er driehonderd jaar geleden is gebeurd. De regels van het verleden kunnen immers niet functioneren als blauwdruk voor de complexe systemen van nu. ​Het conflict tussen ethiek en pragmatisme ​De felle polarisatie rondom dit thema ontstaat omdat beide standpunten opereren op een andere golflengte. De criticus spreekt vanuit een universele, historische ethiek; de voorstander van een strenger beleid spreekt vanuit een nationaal, pragmatisch protectionisme. Het is het klassieke conflict tussen 'wat had moeten zijn' en 'wat nu is'. ​De spanning tussen deze twee visies zal niet snel verdwijnen. De geschiedenis van Amerika laat zien dat de definitie van 'de Amerikaan' altijd in beweging is geweest, vaak ten koste van degenen die er al waren. Maar de realiteit van de moderne politiek eist ook handhaving van structuren. De discussie over migratie in de Verenigde Staten is daarmee niet alleen een strijd over cijfers en wetten, maar fundamenteel een worsteling met het eigen geweten en de complexiteit van een onuitwisbaar verleden.
    0 Kommentare 0 Geteilt 1KB Ansichten
  • Bereid je voor op een nieuwe golf van vluchtelingen, uit Amerika

    https://vm.tiktok.com/ZGd92Mwd6/
    Bereid je voor op een nieuwe golf van vluchtelingen, uit Amerika 😱 https://vm.tiktok.com/ZGd92Mwd6/
    @eenvandaag

    🇺🇸💼 Trump wil minder migranten in Amerika. Alleen migreren steeds meer Amerikanen zelf nu ook. Ook naar Nederland. #migratie #Amerika #EenVandaag #nieuws #journalistiek

    ♬ origineel geluid - EenVandaag - EenVandaag
    0 Kommentare 0 Geteilt 192 Ansichten
  • Wat een poppenkast...Amerika & Iran in oorlog, maar gaan wel een potje voetballen met elkaar...Maar Rusland en Israël zijn uitgesloten
    Wat een poppenkast...Amerika & Iran in oorlog, maar gaan wel een potje voetballen met elkaar...Maar Rusland en Israël zijn uitgesloten 🤪 💩
    Like
    1
    8 Kommentare 0 Geteilt 388 Ansichten
  • Dit is ook een nummer uit mijn favoriete muzikale periode, begin jaren '90

    'Black hole sun' van The Soundgarden

    Ik vind het nog steeds een geweldig nummer

    Grunge was in die tijd nog erg hot

    https://youtu.be/3mbBbFH9fAg?is=qov41AjVj9NOCJ5y

    De videoclip van 'Black Hole Sun' (geregisseerd door Howard Greenhalgh in 1994) is een van de meest iconische en surrealistische clips uit de jaren '90.

    Hoewel frontman Chris Cornell altijd heeft volgehouden dat het nummer zelf geen diepe, vastomlijnde betekenis had en vooral een "conceptueel droomlandschap" was, heeft de videoclip een heel duidelijke, vlijmscherpe thematiek.
    Kort gezegd: de clip is een vlijmscherpe satire op de valse, Amerikaanse droom en de hypocrisie van de gevestigde burgerij.

    De clip brengt dit op een aantal specifieke manieren in beeld:

    1. De facade van de buitenwijk (Suburban Hypocrisy)

    De clip opent met een typisch Amerikaanse, perfecte buitenwijk. Felgroene gazons, brave burgers, een barbecue, en spelende kinderen. Dit is het ideaalbeeld van de jaren '50 en '60. Maar al snel zie je dat er onderhuids iets heel erg mis is. De glimlachen van de mensen worden digitaal zover uitgerekt dat ze angstaanjagend en monsterlijk worden. Het laat zien dat de "perfecte, vrolijke buitenkant" die mensen aan de wereld tonen, in werkelijkheid een verstikkend masker is dat een diepe innerlijke leegte of rot verbergt.

    2. Absurde en duistere details
    Als je goed naar de personages kijkt, zie je dat hun gedrag bizar en destructief is, terwijl ze blijven lachen:

    * Een vrouw snijdt met een krankzinnige blik een rauwe vis doormidden.
    * Een man met een baby-achtige blik zit te schommelen.
    * Een oudere vrouw brengt extreem dikke lagen make-up aan om haar ouderdom te verbergen.
    * Een meisje roostert sadistisch een Barbiepop boven de barbecue.

    Het symboliseert de morele corruptie, de waanzin en de wreedheid die achter gesloten deuren plaatsvinden in een maatschappij die geobsedeerd is door uiterlijke schijn.

    3. De Apocalyps als verlossing (De Black Hole Sun)

    Terwijl de buurtbewoners gevangen zitten in hun eigen poppenkast, verschijnt er een zwarte zon aan de hemel die alles begint op te zuigen.
    Interessant is hoe de band zelf in beeld wordt gebracht: Soundgarden staat koel, stoer en onaangedaan te spelen op een open veld, terwijl de wereld om hen heen vergaat. De 'Black Hole Sun' werkt hier als een kosmische stofzuiger, een apocalyptische vagevuur dat de hele hypocriete boel wegvaagt. Het is de ultieme destructie, maar binnen de context van de clip voelt het bijna als een noodzakelijke reiniging—het wegspoelen van de neppigheid.

    De clip sloeg destijds in als een bom omdat het perfect de tijdgeest van de grunge-beweging samenvatte: een diepe afkeer van commercialisering, neppigheid en de druk om te voldoen aan de perfecte maatschappelijke normen.
    Dit is ook een nummer uit mijn favoriete muzikale periode, begin jaren '90 'Black hole sun' van The Soundgarden Ik vind het nog steeds een geweldig nummer 😍 Grunge was in die tijd nog erg hot 🔥🔥🔥 https://youtu.be/3mbBbFH9fAg?is=qov41AjVj9NOCJ5y De videoclip van 'Black Hole Sun' (geregisseerd door Howard Greenhalgh in 1994) is een van de meest iconische en surrealistische clips uit de jaren '90. Hoewel frontman Chris Cornell altijd heeft volgehouden dat het nummer zelf geen diepe, vastomlijnde betekenis had en vooral een "conceptueel droomlandschap" was, heeft de videoclip een heel duidelijke, vlijmscherpe thematiek. Kort gezegd: de clip is een vlijmscherpe satire op de valse, Amerikaanse droom en de hypocrisie van de gevestigde burgerij. De clip brengt dit op een aantal specifieke manieren in beeld: 1. De facade van de buitenwijk (Suburban Hypocrisy) De clip opent met een typisch Amerikaanse, perfecte buitenwijk. Felgroene gazons, brave burgers, een barbecue, en spelende kinderen. Dit is het ideaalbeeld van de jaren '50 en '60. Maar al snel zie je dat er onderhuids iets heel erg mis is. De glimlachen van de mensen worden digitaal zover uitgerekt dat ze angstaanjagend en monsterlijk worden. Het laat zien dat de "perfecte, vrolijke buitenkant" die mensen aan de wereld tonen, in werkelijkheid een verstikkend masker is dat een diepe innerlijke leegte of rot verbergt. 2. Absurde en duistere details Als je goed naar de personages kijkt, zie je dat hun gedrag bizar en destructief is, terwijl ze blijven lachen: * Een vrouw snijdt met een krankzinnige blik een rauwe vis doormidden. * Een man met een baby-achtige blik zit te schommelen. * Een oudere vrouw brengt extreem dikke lagen make-up aan om haar ouderdom te verbergen. * Een meisje roostert sadistisch een Barbiepop boven de barbecue. Het symboliseert de morele corruptie, de waanzin en de wreedheid die achter gesloten deuren plaatsvinden in een maatschappij die geobsedeerd is door uiterlijke schijn. 3. De Apocalyps als verlossing (De Black Hole Sun) Terwijl de buurtbewoners gevangen zitten in hun eigen poppenkast, verschijnt er een zwarte zon aan de hemel die alles begint op te zuigen. Interessant is hoe de band zelf in beeld wordt gebracht: Soundgarden staat koel, stoer en onaangedaan te spelen op een open veld, terwijl de wereld om hen heen vergaat. De 'Black Hole Sun' werkt hier als een kosmische stofzuiger, een apocalyptische vagevuur dat de hele hypocriete boel wegvaagt. Het is de ultieme destructie, maar binnen de context van de clip voelt het bijna als een noodzakelijke reiniging—het wegspoelen van de neppigheid. De clip sloeg destijds in als een bom omdat het perfect de tijdgeest van de grunge-beweging samenvatte: een diepe afkeer van commercialisering, neppigheid en de druk om te voldoen aan de perfecte maatschappelijke normen.
    Great
    1
    0 Kommentare 0 Geteilt 819 Ansichten
  • Memorial Day versus Donald Trump
    Zullen Amerikanen nog steeds bereid zijn te sterven om de corrupte controle van de overheid door rijke oligarchen te beschermen, die Trump ons wil opleggen? https://indignatienewsletter.substack.com/p/memorial-day-versus-donald-trump
    Memorial Day versus Donald Trump Zullen Amerikanen nog steeds bereid zijn te sterven om de corrupte controle van de overheid door rijke oligarchen te beschermen, die Trump ons wil opleggen? https://indignatienewsletter.substack.com/p/memorial-day-versus-donald-trump
    INDIGNATIENEWSLETTER.SUBSTACK.COM
    Memorial Day versus Donald Trump
    Zullen Amerikanen nog steeds bereid zijn te sterven om de corrupte controle van de overheid door rijke oligarchen te beschermen, die Trump ons wil opleggen?
    0 Kommentare 0 Geteilt 455 Ansichten
  • Zelfs Amerikaanse oorlogszuchtigen geven nu toe dat Iran de VS aan het verslaan is.
    En het zal de wereld veranderen. https://indignatienewsletter.substack.com/p/zelfs-amerikaanse-oorlogszuchtigen
    Zelfs Amerikaanse oorlogszuchtigen geven nu toe dat Iran de VS aan het verslaan is. En het zal de wereld veranderen. https://indignatienewsletter.substack.com/p/zelfs-amerikaanse-oorlogszuchtigen
    0 Kommentare 0 Geteilt 440 Ansichten
  • Gelukkig...Nederland ziet het LICHT...
    Staatssecretaris verbiedt Amerikaanse overname Solvinity, bedrijf achter DigiD (en nog veel meer, maar daar is de NOS schijnbaar niet mee bekend)
    https://nos.nl/artikel/2615885-staatssecretaris-verbiedt-amerikaanse-overname-solvinity-bedrijf-achter-digid
    Gelukkig...Nederland ziet het LICHT... Staatssecretaris verbiedt Amerikaanse overname Solvinity, bedrijf achter DigiD (en nog veel meer, maar daar is de NOS schijnbaar niet mee bekend) https://nos.nl/artikel/2615885-staatssecretaris-verbiedt-amerikaanse-overname-solvinity-bedrijf-achter-digid
    NOS.NL
    Staatssecretaris verbiedt Amerikaanse overname Solvinity, bedrijf achter DigiD
    Dat is volgens Aerdts (Economische Zaken) "ter bescherming van het publieke belang".
    Great
    Like
    3
    0 Kommentare 0 Geteilt 443 Ansichten
Weitere Ergebnisse
FriendHyve https://friendhyve.com