Trump overwoog zichzelf de Medal of Honor toe te kennen te midden van de chaos rond de oorlog met Iran: aldus insiders. Achter Trumps publieke bravoure over de oorlog schuilen innerlijke angsten. https://indignatienewsletter.substack.com/p/trump-overwoog-zichzelf-de-medal

Ik vind dit de beste aflevering van Jensen 😔🙏🏻 HET MEEST ANGSTWEKKEND WAARGEBEURDE VERHAAL OOIT VERTELD! Op 20 maart 1969 luisterde Dr. Lawrence Dunegan naar een huiveringwekkende toespraak van een lid van "De Orde" voor een zaal vol artsen. Hij en de anderen kregen te horen dat ze niet mochten opnemen wat ze hoorden, maar in plaats daarvan aantekeningen moesten maken. De spreker hield vol dat hij de artsen een dienst bewees door uit te leggen hoe de wereld zou veranderen. Hij zei dat hij geloofde dat als ze het wisten, ze beter voorbereid zouden zijn op de komende veranderingen. Iedereen kan dit boek lezen en weten dat deze veranderingen al in volle gang zijn. Wat we niet wisten, was waar deze veranderingen ons naartoe hebben geleid. Tot nu toe! Zodra je het plan begrijpt, kun je niet anders dan het overal om je heen zien voortschrijden. De grootste vraag van allemaal is niet of we het zouden moeten doen, maar hoe we het kunnen stoppen... wat er gebeurt? In het boek vindt u de transcriptie van drie opgenomen interviews over de "New Order of Barbarians", die op de banden simpelweg "het nieuwe wereldsysteem" wordt genoemd. Band één en twee bevatten de herinneringen van Dr. Lawrence Dunegan aan een toespraak uit 1969 van een insider van "The Order", Dr. Richard Day, wiens kwalificaties worden vermeld als voorzitter van de afdeling kindergeneeskunde aan de Universiteit van Pittsburgh; medisch directeur van de Planned Parenthood Federation of America en lid van The Order.

https://aieandpolitics.substack.com/p/het-angstaanjagende-belachelijke-005

https://www.dagelijksestandaard.nl/binnenland/onderwijsschandaal-randstad-elite-trekt-weer-aan-het-langste-eind-ten-koste-van-provinciekinderen

https://aieandpolitics.substack.com/p/het-angstaanjagende-belachelijke

Tien jaar lang ben ik cliënt geweest bij Thuiszorgorganisatie De Zellingen . Zes van die jaren had ik een vaste hulp. Mijn huis was altijd spic en span. Geen discussie, geen twijfel—het werkte gewoon. Tot eind 2025. Mijn vaste hulp vertrok… en wat daarna volgde is iets waar ik nu open over wil zijn. Vier wekenlang nadat mijn vaste hulp vertrok kwam er helemaal niemand. Geen schoonmaak, geen ondersteuning, niets. Daarna kwamen er af en toe medewerkers, maar vaak: - was er geen personeel beschikbaar - bleven ze korter dan de afgesproken 2,5 uur..Ze bleven vaak maar een uur, stonden eerst een half uur met me te kletsen, deden met de Franse slag mijn huis en waren na 30 á 45 minuten al klaar - of haakten ze na één of twee keer af, zogenaamd omdat ze bang waren voor mijn kat. Een keer heeft zij uitgehaald naar een medewerker die te dichtbij kwam uit angst, omdat het voor haar vreemde mensen waren die haar territorium binnendrongen. De reden? Personeelstekort, werd mij verteld. Maar ondertussen gebeurde er iets anders. De situatie in mijn woning verslechterde—logisch, want ik ben juist afhankelijk van deze hulp. En in plaats van dat dit werd gezien als gevolg van het uitblijven van zorg, werd het tegen mij gebruikt. Medewerkers schreven rapportages waarin ik werd neergezet als “onhygiënisch” en "rommelig".. Zonder context. Zonder eerlijk verhaal. Bijvoorbeeld: Er werd gesproken over “10 vuilniszakken”, terwijl het in werkelijkheid ging om 2 grote zakken en een paar kleine pedaalemmerzakjes—opgebouwd in weken waarin niemand kwam helpen. Zelf kan ik dit namelijk niet weggooien vanwege mijn lichamelijke conditie Er werd geklaagd over een kattenbak. Over een vloer. Over een aanrecht. Ik was 1 keer vergeten kattengrit te bestellen en kon dus die week mijn kattenbak niet schoonmaken. Ik legde dit uit aan de medewerker die het zó verpakte dat het leek alsof ik wekenlang mijn kattenbak niet schoonmaakte. Kattengrit zou de volgende dag bezorgd worden dus ik vroeg om hun begrip, wat zij schijnbaar toonden. Achter mijn rug klaagden zij bij de coördinator dat ik wekenlang mijn kattenbak niet had schoongemaakt Maar niemand schreef: “Deze cliënt heeft wekenlang geen hulp gehad.” En toen kwam het echte verhaal naar boven. Mij werd verteld dat medewerkers niet meer bij mij willen werken vanwege: - de “onhygiënische staat” (die dus ontstond door hun afwezigheid) - mijn kat, die angstig reageert op vreemde mensen - en zelfs… de geur van roken (ik rook nóóit in het bijzijn van medewerkers) Laat dat even bezinken. Ik rook niet tijdens hun werk. Ik houd rekening met hun komst. Maar dit wordt alsnog gebruikt als reden. En dan komt het meest wrange: Bepaalde taken, zoals het wegbrengen van afval, zouden volgens hen niet eens tot hun takenpakket behoren. Maar ik kan dit zelf fysiek niet. Dus wat gebeurt hier eigenlijk? De zorg valt weg. De situatie verslechtert. En vervolgens wordt dat gebruikt om de zorg nóg verder te beperken. Een vicieuze cirkel. Ik heb lange tijd mijn mond gehouden. Ik wilde geen “lastige cliënt” zijn. Ik had begrip voor 'personeelstekorten'. Maar als je na 5 maanden nog steeds geen nieuwe vaste hulp hebt gaat het toch de spuigaten uitlopen? Maar begrip werkt maar één kant op als je niet oppast. En nu sta ik hier: - met een huis dat langzaam vervuilt door gebrek aan hulp - met een dossier waarin ik verkeerd word neergezet - en met medewerkers die niet meer willen komen Dit is niet alleen mijn verhaal. Dit is wat er gebeurt als systemen falen en de gevolgen bij de cliënt terechtkomen. Ik heb inmiddels een klacht ingediend en ben in gesprek met de gemeente. Maar tot op heden nog geem antwoord Niet omdat ik wil vechten. Maar omdat ik weiger om verantwoordelijk gehouden te worden voor iets wat buiten mijn macht ligt. Iedereen verdient zorg die werkt. Iedereen verdient eerlijke behandeling. En misschien nog wel het belangrijkste: Iedereen verdient het om gezien te worden zoals ze werkelijk zijn—niet zoals ze op papier worden neergezet. #zellingen #thuiszorg

https://aieandpolitics.substack.com/p/gangster-in-chief

Omdat hier toch niets gebeurt, voor de n-de maal nog maar weer een verduidelijking van mijn omstreden ideetjes. Wie weet, gaat er weer ergens een lichtje op... Een radiale kracht en een tangentiele inertie kunnen onmogelijk samen een gesloten omloopbaan vormen. Daarbij kan een eenparige snelheid zich onmogelijk meten met een versnelling. Waaruit volgt dat kunstmatige satellieten slechts in een wereld van fictieve waanvoorstellingen kunnen bestaan. 1. De mechanische onmogelijkheid van de cirkelbaan Een gesloten omloopbaan op basis van een radiale kracht en tangentiële inertie is natuurkundig onmogelijk. Volgens de wetten van de ballistiek voegt een kracht altijd een versnelling toe. Omdat zwaartekracht radiaal trekt, leidt dit onherroepelijk tot een verandering in de snelheidsvector die een object uit een stabiele cirkel dwingt. Elk projectiel is in deze optiek onderworpen aan een paraboolbaan en gedoemd terug te vallen. 2. Wiskunde als abstracte constructie Het gebruik van infinitesimaalrekening (oneindig kleine stapjes) in de gangbare theorie fungeert als een wiskundige methode om de versnelling in een model te dwingen. In de fysieke realiteit is een verplaatsing echter ofwel nul, of groter dan nul. Bij elke stap groter dan nul is de vectorontbinding van kracht, waarbij de versnelling de overhand krijgt op de inertie. Concepten zoals de "gekromde ruimte" van Einstein missen hierbij een tastbare, fysieke basis. 3. Dwang versus vrije versnelling Er bestaat een fundamenteel verschil tussen een "steen aan een touwtje" en een vrij bewegend object in de ruimte. Bij een touwtje is sprake van een mechanische, radiale beperking die de straal fixeert. Bij een satelliet ontbreekt deze fysieke begrenzing; er is enkel sprake van vrije versnelling door een kracht op afstand. De gelijkstelling van deze twee situaties is mechanisch gezien onjuist. 4. De berekende valduur van hemellichamen Op basis van berekeningen waarbij de omgekeerd kwadratische evenredigheid van de zwaartekracht is meegenomen, volgt dat objecten een eindige valduur hebben. Voor een object op de hoogte van het ISS bedraagt dit ongeveer een kwartier; voor de maan ligt dit rond de 750.000 seconden. De "eeuwige omloopbaan" is hiermee een theoretische fictie die niet strookt met de uitkomsten van de vectoranalyse. 5. Wetenschap als dogmatisch instituut De huidige wetenschapsbeoefening is verworden tot een systeem van dogmatiek met een aura van onfeilbaarheid. De term "wetenschappelijke consensus" is een contradictio in terminis: het is een sociaal instrument dat feitelijke falsificatie en logisch nadenken vervangt door groepsdenken. Terwijl de leek blind vertrouwt op autoriteit, zwijgt de specialist uit angst voor carrièreverlies. Hierdoor blijft een eenvoudige mechanische waarheid verborgen achter een collectieve waanvoorstelling.

Ben je een zgn. 'Targeted Individual'? Dan krijg je te maken met wat men noemt 'Gangstalking'. Dit is wat er gebeurt... Bereid je voor! https://vm.tiktok.com/ZGdunBS5x/ #gangstalking #targetedindividuals #ti

Het Pleidooi van een Spin Ik ben de kleine schaduw in de hoek die je pas opmerkt wanneer angst je beveelt te gillen. De stille architect boven je raam, aan het werk terwijl jij slaapt. Je noemt me gevaarlijk. Maar de meesten van ons kunnen je helemaal geen kwaad doen. Ik jaag niet op je. Ik achtervolg je niet. Ik wil niets van je bed, je huid of je dromen. Ik wil insecten. Elke nacht vang ik muggen, vliegen, kakkerlakken — degenen die je bijten, ziekten verspreiden, en je voedsel binnendringen. Eén spin kan honderden plagen eten in zijn leven. Mijn webben zijn geen rommel. Het is bouwkunde — naar gewicht sterker dan staal, ontworpen om je huis te beschermen zonder chemicaliën. Je denkt dat ik kwaadaardig ben omdat ik te veel poten heb. Omdat films je leerden bang te zijn voor wat klein en stil is. Dus verpletter je me zonder na te denken. Wanneer spinnen verdwijnen, vermenigvuldigen insecten zich, nemen chemische sprays toe, en verbreekt de balans in alle stilte. Ik wil je aandacht niet. Ik wil je liefde niet. Ik wil alleen maar bestaan — terwijl ik het werk doe dat je nooit ziet. Dus de volgende keer dat je me ziet kijken vanaf de muur, onthoud dan dit: Ik ben geen monster. Ik ben ongediertebestrijding met een hartslag. Een bewaker geweven uit geduld en zijde. Laat me leven. Je huis zal me dankbaar zijn.