Veel mensen vragen zich af waarom de verwachte doorbraak nog niet zichtbaar is nu we in een nieuw energetisch hoofdstuk zitten met een 1-cyclusjaar en toenemende Vuurpaard-energie. Waar snelle, tastbare verschuivingen werden verwacht, ervaren velen juist een trage, stille en vooral innerlijke transformatie. Dat is geen stagnatie — het is integratie.

De energie van het Jaar van de Slang werkte diep en transformerend.

Slangenenergie staat voor vervellen: het loslaten van oude identiteiten, ego-constructies en structuren die niet langer passen bij een hoger bewustzijn. Maar vervellen is geen eenmalige gebeurtenis. Het lichaam en zenuwstelsel hebben tijd nodig om te stabiliseren na zulke diepe lagen van loslaten. Daarom ervaren velen verhoogde gevoeligheid, emotionele golven, vermoeidheid afgewisseld met helderheid, financiële onzekerheid of een gevoel van “tussen werelden” zijn — niet meer wie je was, maar ook nog niet volledig wie je wordt. Deze tussenfase is heilig: het oude lost op terwijl het nieuwe zich nog vormt.

De 1-cyclus markeert het begin van een nieuw negenjarig hoofdstuk. Toch draait een 1-jaar eerst om interne herkalibratie. Identiteit wordt opnieuw uitgelijnd, soevereiniteit versterkt en bewustzijn verdiept. Het kan lijken alsof er extern weinig gebeurt, maar de fundering wordt gelegd. Wat voelt als krimp of instabiliteit is vaak voorbereiding op uitbreiding. De buitenwereld loopt soms achter op de innerlijke verschuiving.

De Vuurpaard-energie bouwt zich ondertussen op. Deze energie is krachtig en activerend, maar vuur vraagt om een stevig fundament. Wat nu als traag of frustrerend voelt, is vaak de verzameling van kracht vóór een zichtbare doorbraak. Je loopt niet achter en bent niet geblokkeerd; je stabiliseert in een grotere capaciteit om je ware zelf te belichamen.

De Slang bereidde het vat voor door oude huid af te werpen. De 1-cyclus herbouwt het zelf. Het Vuur zal activeren wat nu stabiel genoeg is om momentum vast te houden. Wat als instabiliteit aanvoelt, is in wezen verfijning en herafstemming.

De komende weken kan de energie toenemen en zich uiten in innerlijke hitte, rusteloosheid, vermoeidheid of plotselinge inzichten. Twijfels kunnen opkomen: waarom is er nog geen duidelijke verandering? Waarom voelt stabiliteit nog wankel? Tegelijkertijd groeit onder de oppervlakte een diepere rust en overgave. Dat is de paradox van deze overgangsfase.
Deze periode vraagt om het loslaten van verwachtingen over hoe vooruitgang eruit moet zien.

Verandering hoeft niet dramatisch of extern zichtbaar te zijn om echt te zijn. Transformatie is niet alleen geldig wanneer de buitenwereld het bevestigt. De nieuwe energie vraagt vertrouwen in onzichtbare processen en overgave aan timing. Herkalibratie is geen regressie.

Emoties die nu opkomen zijn geen teken van falen, maar het opruimen van restanten van oude patronen. Moeheid betekent niet dat je je pad kwijt bent. Naarmate de Vuurenergie verder toeneemt, kunnen waarheden — persoonlijk en collectief — sneller naar de oppervlakte komen. Wat verborgen was, zal moeilijk verborgen blijven.

Deze volgende fase draait om zelfidentificatie, gegrond blijven terwijl het collectieve veld verschuift, en stabiel blijven terwijl waarheid en verandering zich ontvouwen. Geen explosieve groei, maar duurzame belichaming van een sterker, helderder en authentieker zelf.

#vuurpaard
#verschuiving
#vervellen
#identiteit_loslaten
#zenuwstelsel
#heilige_tijd
#chronos_versus_kairos
#het_leven_vertragen
#bewust_worden_van_je_eigen_gedrag
#soevereiniteit
#activatie_van_metafysische_vermogens
#onzekerheid
#onrust
#vuuradem
#vuur_element
#frustratie
#vermoeidheid
#verwacht_radicale_en_onverwachte_veranderingen
#onvoorspelbaarheid
#open_je_hart_en_ga_uit_je_hoofd
#verwachtingen_zijn_teleurstellingen
#verwachtingen_zijn_een_zijdige_afspraken
#verwachtingen_komen_altijd_voort_uit_trauma
#zoek_je_ontwaakte_zielenfamilie
#ineenstorting_van_het_oude_tijdperk
#kom_tot_mij_allen_die_vermoeid_en_belast_zijn

https://www.dagelijksestandaard.nl/binnenland/roversbende-belastingdienst-probeert-redding-van-100-jarig-familiebedrijf-te-slopen-met-bizarre-miljoenaanslag
Joop de Uyl had dit vast ook heel geweldig gevonden.

Als je het nu pas begint te beseffen wat er werkelijk gaande is…


- Ik moet je iets vertellen.


- Er waren jaren dat ik het gevoel had dat ik gek werd.


- Omdat de wereld om me heen plotseling mijn integriteit in twijfel trok.


- Ze geloofden me niet meer.


- Ze renden weg als ik sprak.


- Vrienden lachten me uit.


- Familie veranderde van onderwerp.


- Sommigen noemden me dramatisch.


- Sommigen noemden me gevaarlijk.


- Sommigen gek, of raar.


- Sommigen… stopten gewoon met bellen.


- En weet je wat?


- Het moeilijkste was niet eens de spot.


- Het was aan de eettafel zitten, beleefd glimlachen, doen alsof er niets aan de hand was –


- gewoon om een ​​beetje normaliteit en vertrouwdheid te behouden.


- En ondertussen brak er iets in me…


- elke dag, opnieuw en opnieuw.


- Ik probeerde voorzichtig te waarschuwen.


- Ik probeerde zachtjes vragen te stellen.


- Ik probeerde niet “gek” te klinken.


- Ik liep op mijn tenen rond iedereen totdat ik helemaal op was van het doen alsof.


- Soms faalde ik.


- Soms verbrandde ik bruggen met te veel vuur.


- Soms trok ik me terug omdat vechten voor verbinding meer pijn deed dan alleen zijn.


Er waren nachten dat ik in bed lag te staren naar het plafond en dacht: "Dit zijn mijn vrienden. Mijn familie. Ze kennen mijn lach, mijn angsten, mijn hele geschiedenis – hoe kunnen ze ineens mijn hart niet meer vertrouwen?"


- Jaren zonder knuffels.


- Zonder menselijke warmte.


- Alleen maar afstand die zich uitstrekte tot voorbij elk conflict.


- Gesprekken die in stilte eindigden.


- Dagen waarop ik me losgekoppeld voelde van de mensen die ooit als thuis voelden.


- En nee – ik wilde geen afstand.


- Ik kon gewoon niet meer vergeten wat ik had gezien.


- Er waren momenten dat ik iedereen haatte.


- Momenten dat ik wilde schreeuwen.


- Momenten dat ik ongelijk wilde hebben, zodat het leven weer simpel zou voelen.


- Maar ik ging door. Er was geen weg terug.


- Ik moest eerlijk tegen mezelf zijn.


- En langzaam raakte de woede verstikt.


- Het was misschien gerechtvaardigd… maar het verstikte me.


- Het brandde in mijn borst als een hitte die nergens heen kon.


- Tot ik me iets wreeds en bevrijdends realiseerde:

- De wereld was me geen begrip verschuldigd.


- En ik was de wereld mijn wrok niet verschuldigd.


- Dus deed ik het moeilijkste.


- Ik vergaf.


- Het deed pijn.


- Het was niet eerlijk.


- Maar ik zou niet toestaan ​​dat de wond mijn persoonlijkheid zou bepalen.


Dit soort vergeving was niet… elegant.


Het was overleven.


Het was het moment waarop ik zei:

"Ik neem dit niet mee in wie ik word."


Dus als je begint te zien wat ik jaren geleden zag…

Voel je misschien woede.


Voel je je misschien verraden.


Je denkt misschien dat we koud zijn.


Nee, dat zijn we niet.


We zijn gewoon klaar met branden.


We zijn al door de woede heen gegaan.


We hebben al in het donker geschreeuwd.


We hebben al betaald voor deze helderheid... in slaap, in tranen, in jaren.


- Wat voel je nu?


- Wij voelden het ook.


- We zijn er gewoon lang genoeg gebleven om het te laten transformeren.


- En als je er klaar voor bent – ​​echt klaar voor –

- zal ik niet zeggen: "Ik zei het toch."


- Ik zal zeggen: "Ik weet het."


- Omdat ik het weet.


- Ik weet hoe het voelt als je wereldbeeld instort.


- Ik weet hoe het voelt om te rouwen om mensen die nog leven.


- Ik weet hoe het voelt om voor gek verklaard te worden omdat je op je gevoel vertrouwt.


- En ik weet hoe het voelt om er aan de andere kant uit te komen...

- Helder.


- Gegrond.


- Soeverein.


- Eindelijk niet langer beheerst door de wond.


- Als je nu wakker wordt,

- Ik ben hier niet om je te beschamen.


- Ik ben hier om je te vertellen:

- Het zal pijn doen.


- Laat de woede stromen.


- Laat het verdriet je openbreken.


- Laat de illusies vallen.


- En herwin dan je kracht.


- Doe het voor jezelf.


- Doe het voor de kinderen.


- Voor de mensheid.


- Want het leven aan de andere kant van wrok is lichter dan je je kunt voorstellen.


- En als je daar bent…

- Zullen we naast je zitten.


Met liefde.


~ Nordiqa

Shadow Work Oracle – Kaart 2: Fear

Angst. We kennen haar allemaal.
Die knoop in je maag als je iets nieuws wilt proberen.

Dat bonzende hart wanneer iemand te dichtbij komt.

De stem die fluistert: “Niet doen. Je bent niet goed genoeg. Ze zullen je verlaten. Je gaat falen. Blijf maar klein, dat is veiliger.”

Maar stel je voor… dat angst geen vijand is.

Dat ze juist je grootste bondgenoot kan worden op je weg naar heelheid.

Op deze kaart uit onze unieke shadow work oracle staat:

“Angst fluistert leugens over gevaar.
Luister zonder te vluchten – het is de poort naar moed.”

Angst beschermt. Altijd.
Ze bewaakt de plekken waar je ooit pijn hebt geleden: afwijzing, vernedering, verlies, niet gezien worden.
Ze vertelt verhalen om herhaling te voorkomen.

Maar die verhalen zijn vaak oud. Geboren in je kindertijd, versterkt door cultuur of familie. Niet de waarheid van wie je nu bent.

Wanneer je stopt met vluchten en écht gaat luisteren, gebeurt er magie.

Je ontdekt dat achter elke angst een diep verlangen schuilgaat:
Angst voor afwijzing → verlangen naar echte, onvoorwaardelijke verbinding
Angst voor falen → verlangen om volledig te groeien en te creëren
Angst om gezien te worden → verlangen om eindelijk jezelf te mogen tonen

Angst voor succes → verlangen om je grootsheid te claimen zonder schuld of schaamte

Angst is een kompas.
Ze wijst precies naar de grens van je huidige comfortzone.

En net daarbuiten… ligt je evolutie. Je authenticiteit. Je vrijheid.

In shadow work leren we angst niet te bevechten of te onderdrukken.
We geven haar een stem. We vragen zachtjes:

“Wat probeer je me te beschermen?
Welk deel van mezelf hou ik verborgen?
Wat heb je nodig om je veilig te laten voelen?”

Vaak is het antwoord verrassend simpel: een diepe ademhaling, een hand op je hart, de belofte “Ik doe dit mét je, maar ik laat je niet langer de baas zijn.”

Deze kaart is geen straf – het is een uitnodiging.

Stop met vermijden. Stop met pleasen. Stop met klein blijven.
Kijk je angst recht aan. Dank haar voor haar waakzaamheid.
En stap dan door de poort die ze bewaakt.

Aan de andere kant wacht moed.
Wacht de versie van jou die niet langer bang hoeft te zijn om te bestaan.

Welke angst fluistert nu het luidst bij jou?

Welke leugen vertelt ze je al jaren?
En wat zou er gebeuren als je vandaag één kleine, moedige stap zet om ernaar te luisteren in plaats van ervoor weg te rennen?

Deel het in de comments als je durft – hier is alleen ruimte voor groei, geen oordeel.

#ShadowWork #Schaduwwerk #AngstOmarmen #InnerChildHealing #PersoonlijkeGroei #Zelfacceptatie #Moed #HealingJourney #OracleDeck #SpiritueleOntwikkeling #EmotioneleHeling #Zelfliefde #TraumaHealing #AuthentiekLeven #InnerlijkeKracht #DonkereNachtVanDeZiel #EmotieWerk #Jungiaans #Zelfontdekking