**De walgelijke agenda: insecten in ons eten en vlees dat bewust duurder wordt gemaakt**

Nederland en Europa voeren een stille oorlog tegen ons bord. Terwijl we nog ruimschoots koeien, varkens en schapen hebben, worden insectenpoeders als *Acheta domesticus* (huiskrekel) en *Tenebrio molitor* (meelworm) via de achterdeur ons voedsel binnengesmokkeld. Onder het mom van “duurzaam eiwitsupplement” en met wetenschappelijke namen op het etiket, zodat de gemiddelde consument het niet meteen doorheeft. En ondertussen maken beleidsmakers in Brussel en Den Haag ons traditionele vlees doelbewust duurder. Dit is geen toeval. Dit is een ideologische agenda die ons eetpatroon wil herprogrammeren. En het is ronduit walgelijk.

Laten we beginnen bij de feiten. De Europese Unie heeft via de EFSA meerdere insectensoorten goedgekeurd als novel foods. In januari 2025 kwam daar UV-behandeld meelwormpoeder bij, geschikt voor brood, pasta, cakes en meer. Het wordt gepromoot als milieuvriendelijk alternatief: lager in broeikasgassen, minder land- en watergebruik. Maar voor de meeste Nederlanders blijft het gewoon smerig. De yuck-factor is geen fobie, het is een normale culturele en biologische reactie. Eeuwenlang aten wij geen insecten in ons dagelijks voedsel. Nu moeten we het slikken als “progressie”.

Tegelijkertijd krimpt de Nederlandse veestapel onder druk van stikstofregels, Green Deal en Farm to Fork. In 2025 daalde het aantal varkens naar onder de 10 miljoen – voor het eerst in decennia. Runderen zakten naar circa 3,65 miljoen. Schapen en geiten volgen. Boeren worden uitgekocht, bedrijven stoppen en de productie daalt. Gevolg? Prijzen van rundvlees stegen tussen 2020 en begin 2025 met maar liefst 88 procent. En het wordt nog erger. Stikstofnormen, mestregels en CO₂-beprijzing maken vlees structureel duurder. Voorstellen voor een vleestaks of hogere BTW liggen al klaar. Het officiële doel: consumptie ontmoedigen, mensen richting plantaardig, insecten of labvlees duwen.

Dit beleid is gebaseerd op een eenzijdige klimaat- en duurzaamheidsobsessie. Natuurlijk heeft veehouderij impact. Maar regeneratieve landbouw, innovatie en eerlijke importregels worden genegeerd. In plaats daarvan subsidieert men alternatieven en bemoeilijkt men het traditionele. Het resultaat is hogere prijzen voor de burger, failliete boeren en een afhankelijker voedselvoorziening. Terwijl de elite in Brussel en de WEF-kringen zelf geen meelwormbrood eet.

De combinatie is geniaal in zijn cynisme. Maak echt vlees schaars en duur, normaliseer insectenpoeder in proteïnerepen, brood en shakes, en noem het “keuzevrijheid” en “duurzaamheid”. Consumenten worden niet gedwongen – nog niet – maar de druk is duidelijk. Etiketten vermelden vaak alleen de Latijnse naam. Wie leest er nou “gedeeltelijk ontvet poeder van larven van *Tenebrio molitor*” terwijl hij snel een brood pakt?

Ik vind het walgelijk. Niet alleen vanwege de insecten zelf, maar vanwege het paternalisme. Ambtenaren en lobbyisten denken te weten wat goed voor ons is. Ze negeren dat de meeste Europeanen dit spul niet willen. Acceptatie blijft laag, ondanks miljarden aan promotie. Mensen willen normaal vlees, puur brood en geen experimenten in hun maaltijd. Voedselsoevereiniteit en culturele identiteit tellen blijkbaar niet mee in de Grote Transitie.

Critici worden weggezet als achterlijk of complotdenkers. Maar als het beleid zo transparant en vrijwillig is, waarom dan die sluipende invoering en prijsmanipulatie? Waarom dalen veestapels terwijl de wereldbevolking groeit en voedselzekerheid juist om lokale, betrouwbare productie vraagt?

Het wordt tijd dat we dit stoppen. Lees etiketten. Koop bij slagers en boeren die nog puur werken. Steun partijen die de Green Deal-krimp en stikstofwaanzin aanpakken. Stem met je portemonnee: insectenproducten laten liggen. Eis eerlijke etikettering in grote letters: “Bevat krekelpoeder”.

We hebben genoeg koeien, varkens en schapen. We hoeven geen reptielendiëet. Het is onze keuze wat we eten – geen bureaucratische dwang. Laten we die keuze terugpakken voordat ons bord definitief verandert in iets waar we allemaal van walgen.

https://www.dagelijksestandaard.nl/nieuws/sgp-en-ja21-willen-opheldering-over-herstel-subsidie-unrwa
Heel simpel, als er niets bijgedragen wodt, kunnen ze alleen maar lege briefjes inleveren. Is in feite vorn van chantage ...

De Starlink-fabel en waarom internet op zee een aardse truc is.

Iedereen praat over de duizenden satellieten van Elon Musk, maar als je de feiten volgt, blijft er van dat ruimtevaartverhaal weinig over. Hier is de nuchtere werkelijkheid achter Starlink:
• De "Spiegel" op zee: Op de oceaan komt internet niet uit de ruimte, maar hopt het signaal van schip naar schip of via onzichtbare drones in de lucht naar de kust. Dat verklaart waarom het op een cruiseschip zo traag en peperduur is: je bent afhankelijk van de route van andere schepen, niet van een stabiel netwerk boven je hoofd.
• De Zendmast in een Schotel: De Starlink-schotel is technisch gezien gewoon een slimme 5G-antenne. Hij praat niet met de ruimte, maar met vaste grondstations die in steden als Amsterdam en Londen staan, direct aangesloten op de dikke internetkabels op de zeebodem.
• De Subsidie-truc: Waarom noemt Musk het dan een satellietnetwerk? Omdat hij zo miljarden aan subsidies en defensiegeld binnenharkt die hij voor een gewone zendmast nooit zou krijgen. Het "ruimtevaart-label" is de perfecte marketing om beleggers en overheden te laten betalen voor techniek die we al lang op de grond hebben.
• De Onzichtbare Muur: Die hoge snelheden die ze beloven, kunnen natuurkundig gezien helemaal niet over grote afstanden door de lucht. Zodra er een wolk hangt of het signaal te ver moet, stort het in. Dat is waarom je op open zee vaak niks hebt, terwijl die satellieten daar juist zouden moeten hangen.
Kortom: we betalen voor een sciencefiction-sprookje, terwijl de echte data gewoon via de grond en de zee loopt. Via landantennes en dikke glasvezelkabels.

Met een zwaar hart nemen we afscheid van Robert Jensen, die ons op 12 januari 2026 heeft verlaten. We verliezen in hem niet alleen een unieke persoonlijkheid, maar bovenal een onvermoeibare vrijheidsstrijder en de krachtigste stem van het vrije woord in Nederland.

Robert was de man die durfde te zeggen wat velen dachten, maar weinigen hardop uitspraken. Sinds de periode van 'cojona' stond hij op de barricaden. Hij doorzag het spel van de prikken, de mondkapjes, de avondklok en de QR-passen; voor hem was het zonneklaar dat het officiële narratief niet klopte. Hij was de rots in de branding voor iedereen die weigerde mee te gaan in de waan van de dag.

Echt onafhankelijk Wat Jensen.nl zo bijzonder maakte, was de pure vorm van onafhankelijkheid. Terwijl de mainstream media aan de leiband van overheidssubsidies en grote adverteerders liepen, koos Robert voor een eigen koers.

Geen steun van mediagiganten.

Geen commerciële adverteerders.

Geen cent overheidssubsidie.

Dankzij de financiële waardering van zijn kijkers en luisteraars kon hij de koers varen die hij voer: zonder compromissen. Hij bewees dat het vrije woord kan overleven zolang er mensen zijn die de waarheid waarderen.

Robert, we gaan je scherpe blik, je humor en je onverzettelijkheid enorm missen. Je hebt ons geleerd om kritisch te blijven kijken en nooit onze vrijheid zomaar weg te geven.

Rust zacht, strijder.