"When walking in open territory, bother no one. If someone bothers you, ask him to stop. If he does not stop, destroy him."
— Anton Szandor LaVey

Respect isn't weakness.

Neither is restraint.

LaVey's philosophy wasn't about seeking conflict.

It was about refusing to tolerate it.

Leave others alone.

Demand the same in return.

And if someone repeatedly crosses the line...

You don't surrender your ground.

#AntonLaVey #TheSatanicBible #SelfRespect #Individualism #OccultPhilosophy #DarkWisdom

**De walgelijke agenda: insecten in ons eten en vlees dat bewust duurder wordt gemaakt**

Nederland en Europa voeren een stille oorlog tegen ons bord. Terwijl we nog ruimschoots koeien, varkens en schapen hebben, worden insectenpoeders als *Acheta domesticus* (huiskrekel) en *Tenebrio molitor* (meelworm) via de achterdeur ons voedsel binnengesmokkeld. Onder het mom van “duurzaam eiwitsupplement” en met wetenschappelijke namen op het etiket, zodat de gemiddelde consument het niet meteen doorheeft. En ondertussen maken beleidsmakers in Brussel en Den Haag ons traditionele vlees doelbewust duurder. Dit is geen toeval. Dit is een ideologische agenda die ons eetpatroon wil herprogrammeren. En het is ronduit walgelijk.

Laten we beginnen bij de feiten. De Europese Unie heeft via de EFSA meerdere insectensoorten goedgekeurd als novel foods. In januari 2025 kwam daar UV-behandeld meelwormpoeder bij, geschikt voor brood, pasta, cakes en meer. Het wordt gepromoot als milieuvriendelijk alternatief: lager in broeikasgassen, minder land- en watergebruik. Maar voor de meeste Nederlanders blijft het gewoon smerig. De yuck-factor is geen fobie, het is een normale culturele en biologische reactie. Eeuwenlang aten wij geen insecten in ons dagelijks voedsel. Nu moeten we het slikken als “progressie”.

Tegelijkertijd krimpt de Nederlandse veestapel onder druk van stikstofregels, Green Deal en Farm to Fork. In 2025 daalde het aantal varkens naar onder de 10 miljoen – voor het eerst in decennia. Runderen zakten naar circa 3,65 miljoen. Schapen en geiten volgen. Boeren worden uitgekocht, bedrijven stoppen en de productie daalt. Gevolg? Prijzen van rundvlees stegen tussen 2020 en begin 2025 met maar liefst 88 procent. En het wordt nog erger. Stikstofnormen, mestregels en CO₂-beprijzing maken vlees structureel duurder. Voorstellen voor een vleestaks of hogere BTW liggen al klaar. Het officiële doel: consumptie ontmoedigen, mensen richting plantaardig, insecten of labvlees duwen.

Dit beleid is gebaseerd op een eenzijdige klimaat- en duurzaamheidsobsessie. Natuurlijk heeft veehouderij impact. Maar regeneratieve landbouw, innovatie en eerlijke importregels worden genegeerd. In plaats daarvan subsidieert men alternatieven en bemoeilijkt men het traditionele. Het resultaat is hogere prijzen voor de burger, failliete boeren en een afhankelijker voedselvoorziening. Terwijl de elite in Brussel en de WEF-kringen zelf geen meelwormbrood eet.

De combinatie is geniaal in zijn cynisme. Maak echt vlees schaars en duur, normaliseer insectenpoeder in proteïnerepen, brood en shakes, en noem het “keuzevrijheid” en “duurzaamheid”. Consumenten worden niet gedwongen – nog niet – maar de druk is duidelijk. Etiketten vermelden vaak alleen de Latijnse naam. Wie leest er nou “gedeeltelijk ontvet poeder van larven van *Tenebrio molitor*” terwijl hij snel een brood pakt?

Ik vind het walgelijk. Niet alleen vanwege de insecten zelf, maar vanwege het paternalisme. Ambtenaren en lobbyisten denken te weten wat goed voor ons is. Ze negeren dat de meeste Europeanen dit spul niet willen. Acceptatie blijft laag, ondanks miljarden aan promotie. Mensen willen normaal vlees, puur brood en geen experimenten in hun maaltijd. Voedselsoevereiniteit en culturele identiteit tellen blijkbaar niet mee in de Grote Transitie.

Critici worden weggezet als achterlijk of complotdenkers. Maar als het beleid zo transparant en vrijwillig is, waarom dan die sluipende invoering en prijsmanipulatie? Waarom dalen veestapels terwijl de wereldbevolking groeit en voedselzekerheid juist om lokale, betrouwbare productie vraagt?

Het wordt tijd dat we dit stoppen. Lees etiketten. Koop bij slagers en boeren die nog puur werken. Steun partijen die de Green Deal-krimp en stikstofwaanzin aanpakken. Stem met je portemonnee: insectenproducten laten liggen. Eis eerlijke etikettering in grote letters: “Bevat krekelpoeder”.

We hebben genoeg koeien, varkens en schapen. We hoeven geen reptielendiëet. Het is onze keuze wat we eten – geen bureaucratische dwang. Laten we die keuze terugpakken voordat ons bord definitief verandert in iets waar we allemaal van walgen.

' Mainstream media: bewijs negeren en aanvallen' ..Al is de leugen nog zo snel...zo langzamerhand achterhaalt de waarheid WEL..

Het debat over het Amerikaanse migratiebeleid wordt vaak gevoerd in de waan van de dag:

Grensbeveiliging, quota, economische impact en politieke retoriek. Maar wie een stap terugzet, stuit op een diepe, historische paradox.

Donald Trump en zijn achterban pleiten voor een strenger migratiebeleid en een drastische inperking van de instroom. Tegelijkertijd is de Verenigde Staten als moderne natie fundamenteel het product van grootschalige immigratie. De voorouders van de overgrote meerderheid van de huidige Amerikaanse bevolking — inclusief die van Trump zelf — arriveerden ooit als migrant of kolonist op een continent dat al duizenden jaren werd bewoond door inheemse volkeren.

​Deze vaststelling roept onvermijdelijk de vraag op of het huidige anti-immigratiediscours geen vorm van historische ironie is. Om die vraag te beantwoorden, moeten twee fundamenteel verschillende manieren van kijken naar het verleden en de status van een natie worden ontleed: de moreel-historische benadering en de staatsrechtelijke realiteit.

​De historische paradox: Kolonisatie en uitsluiting

​Vanuit een historisch en ethisch perspectief is de ironie moeilijk te ontkennen. De creatie van de Verenigde Staten begon niet in een leeg vacuüm, maar met de grootschalige verdringing van de oorspronkelijke bewoners, de Native Americans. Europese kolonisten importeerden hun wetten, religie en cultuur, en claimden het land. Dit proces ging gepaard met bloedige conflicten, gedwongen verplaatsingen en de introductie van dodelijke ziektes, waardoor de inheemse bevolking decimeerde en gemarginaliseerd raakte.

​Wanneer hedendaagse politici spreken over het 'beschermen van de Amerikaanse identiteit en cultuur' tegen nieuwe nieuwkomers, gaan zij voorbij aan het feit dat die identiteit zelf een dynamisch, geïmporteerd construct is. Het land dat zichzelf profileert als het 'baken van de vrijheid' en de 'smeltkroes van de wereld', hanteert hier een selectief geheugen. Het morele argument luidt dan ook: een natie die haar bestaan dankt aan het overschrijden van grenzen en het opeisen van andermans grondgebied, kan zich nu niet geloofwaardig afsluiten voor anderen die op zoek zijn naar een beter bestaan.

​De moderne natiestaat: Soevereiniteit en wetmatigheid

​Tegenover deze historische reflectie staat de nuchtere, staatsrechtelijke logica van de moderne wereld. Vanuit het perspectief van conservatieve denkers en politici is de vergelijking tussen de zeventiende-eeuwse kolonisatie en de eenentwintigste-eeuwse migratie een valse equivalentie. Zij redeneren dat de wereld destijds werd gekenmerkt door imperiumbouw en ontdekking, terwijl de huidige wereldorde is opgebouwd rondom het principe van de soevereine natiestaat.

​Een soevereine staat heeft volgens het internationaal recht de exclusieve bevoegdheid om zijn eigen grenzen te controleren. De argumentatie verschuift hier van moraal naar systemiek: de Amerikaanse infrastructuur, de huizenmarkt, de sociale voorzieningen en de arbeidsmarkt zijn ingericht op basis van voorspelbaarheid en regelgeving. Binnen dit kader richt de kritiek zich bovendien zelden op migratie in absolute zin, maar primair op illegale migratie. Het argument is dat het passeren van een grens zonder toestemming de rechtsstaat ondermijnt, ongeacht wat er driehonderd jaar geleden is gebeurd. De regels van het verleden kunnen immers niet functioneren als blauwdruk voor de complexe systemen van nu.

​Het conflict tussen ethiek en pragmatisme

​De felle polarisatie rondom dit thema ontstaat omdat beide standpunten opereren op een andere golflengte. De criticus spreekt vanuit een universele, historische ethiek; de voorstander van een strenger beleid spreekt vanuit een nationaal, pragmatisch protectionisme. Het is het klassieke conflict tussen 'wat had moeten zijn' en 'wat nu is'.

​De spanning tussen deze twee visies zal niet snel verdwijnen. De geschiedenis van Amerika laat zien dat de definitie van 'de Amerikaan' altijd in beweging is geweest, vaak ten koste van degenen die er al waren. Maar de realiteit van de moderne politiek eist ook handhaving van structuren. De discussie over migratie in de Verenigde Staten is daarmee niet alleen een strijd over cijfers en wetten, maar fundamenteel een worsteling met het eigen geweten en de complexiteit van een onuitwisbaar verleden.

Het Holocaust narratief, zoals we dat tegenwoordig kennen, is een in de zestiger jaren verzonnen, met haat gevuld relaas. Het gehele Duitse volk is erdoor getekend als een onmenselijk gedrocht.

Waarom moet dat narratief wettig beschermd worden tegen zogenaamde revisionnisten en mag er geen onderzoek gedaan worden waaruit zou blijken, dat de historische feiten behoorlijk zijn verdraaid?

En waarom wordt juist in dit geval van feitelijk lasterlijke kwaadsprekerij, de term haatspraak (hate-speech) als vloek uitgesproken over andersdenkenden, die meteen ook worden gebrandmerkt als "Antisemiet", term verheven tot zowat de ergste beschuldiging die iemand kan treffen.

Wat er tegenwoordig in het Midden-Oosten kritiekloos door de vingers wordt gezien, de misdaden tegen de Palestijnen, tegen de inwoners van Irak, Syrië, Libanon, Libië en nu ook Iran, daar kan men niet tegen ageren. Want, vooral wegens het officiële Holocaust narratief, staat één volk boven de wet. De rest is vogelvrij verklaard en kan geen aanspraak meer maken op een eerlijke justitie. Als een rechter een terdege onderbouwd kritisch onderzoek verwerpt met het argument: "De waarheid is geen verdediging", dan is dame Justitia haar blinddoek kwijt en is haar weegschaal defect.

De intelligente andersdenkende mens is machteloos. Maar, als hij goed heeft nagedacht, heeft hij er ook vertrouwen in, dat de Éne God van dat éne volk (om in hun logica te blijven), wel weet wat hij doet (of gedoogd) en dat alles is zoals het is omdat het moet worden zoals het zal worden.

De in voorheen ongekende welstand levende westerling is verleerd zijn zegeningen te tellen en, als hij er al oog voor heeft, ziet passief toe hoe over de hele wereld armoede, onrechtvaardigheid en uitbuiting hoogtij vieren. Hij/zij wordt pas half wakker als het eigen gezapig bestaan wordt bedreigd en vervalt dan bij voorkeur in de rol van het hypocriete slachtoffer.

Wordt toch eens wakker mensen. De wereld staat in brand en dat is niet de schuld van wappies, FVD leden en complotdenkers, integendeel! Flikker de TV en alle mainstream media de deur uit en ga op zoek naar betrouwbare informatie.

Zo nu eerst lekker een paar cräckers met Filet americain

Mijn opa noemde het vroeger altijd prut en zo noem ik het ook nog steeds, haha.

Wanneer iemand sterft, lijden de nabestaanden vaak enorm. Later worden ze zelfs boos en begrijpen ze niet waarom ze achtergelaten zijn. Mensen doorstaan ​​pijn en wanhoop en kunnen jarenlang zo lijden. Maar als iedereen wist wat er werkelijk gebeurt, zou de houding veranderen. De ziel sterft niet na het verlaten van dit fysieke lichaam; ze is eeuwig. Wanneer het fysieke lichaam sterft, ervaart de ziel iets wonderbaarlijks. Het voelt daar zo goed dat het moeilijk is om woorden te vinden om te beschrijven wat de ziel op dat moment ervaart. Alle pijn verdwijnt, de ziel ervaart grote liefde, schoonheid, vrede, alle waarneming opent zich, een enorme lichtflits omhult haar en overspoelt haar met een golf van liefde. Hoe oud iemand ook was, de ziel is zeer wijs en heeft een schat aan ervaring opgedaan. Dit was de keuze van de ziel en moet gerespecteerd worden. Deze overleden ziel hoort alles en lijdt enorm als haar nabestaanden lijden. Ze zou zelfs terug willen keren als haar nabestaanden veel lijden, maar ze kan niet terugkeren omdat haar fysieke lichaam al gestorven is. Ze wil haar nabestaanden gelukkig zien, niet lijden. Deze ziel is vaak in de buurt en neemt op veel plaatsen deel, maar verder hoort of ziet meestal niemand haar. De overleden ziel is daar goed, ze is daar niet alleen of eenzaam. Ze is teruggekeerd naar de Bron, naar haar thuis. Als je lijdt onder het verlies van een geliefde, zegen dan de overleden ziel, laat haar vrij voortleven. Bid voor deze overleden ziel. Spreek nooit kwaad over haar, want dan lijdt de ziel enorm, ze ziet het grotere geheel al en zou zich heel anders kunnen gedragen. Vergeef alles, als er iets mis was, en stuur alleen liefde en licht naar deze ziel. Dan is de ziel bevrijd, voelt ze zich goed. Ze houdt heel veel van je. Jullie zijn niet gescheiden, de ziel heeft alleen geen fysiek lichaam meer. Er komt een dag dat je alles vanuit een hoger perspectief zult begrijpen, je zult het grotere geheel zien, je zult antwoorden vinden op de vraag waarom. Onthoud altijd dat de liefde tussen jullie altijd blijft, die is nergens verdwenen. Zegen de overleden ziel, ze hoort het. En laat haar verdergaan. Op een dag zul je de kans krijgen om die ziel weer te ontmoeten. Binnenkort zullen wetenschappers, uitvinders, artsen en zelfs patiënten van over de hele wereld ontdekken en met echte tests bewijzen dat overleden zielen voortleven. We kunnen alleen nog niet communiceren, het is als een gordijn dat mensen niet begrijpen. Maar dit gordijn dat de werelden scheidt, zal worden opgelicht. Dankzij vele echte tests en bewijzen zal communicatie tussen mensen en mensen die naar het hiernamaals zijn gegaan, worden uitgevonden. Er zal een technologie bestaan ​​die nu nog moeilijk te bevatten is. Mensen en hun overleden naasten zullen met elkaar kunnen praten of communiceren. Weet dus zeker dat de overleden ziel voortleeft. En dat ze echt van je houdt en dat de band die jullie verbindt nergens is verdwenen, maar anders is geworden, alsof er een gordijn achter zit, omdat mensen nog niet alles begrijpen en weten. Met liefde en licht
Raimonda Raimoncikas

Wat de kaarten weken voor de uitspraak al wisten: De zedenzaak van Ali B

​Toen de media vol stonden met speculaties over het hoger beroep in de zedenzaak van Ali B, ben ik weken voor de uiteindelijke officiële uitspraak en veroordeling al diep in deze zaak gedoken. Niet met meningen of aannames, maar met een heel specifiek instrument: mijn 'True Crime' orakelkaarten.

​Dit speciale orakeldeck is speciaal ontworpen om criminele zaken, onopgeloste mysteries en rechtszaken energetisch te onderzoeken.

​De uitkomst van die reading was destijds glashelder: de kaarten lieten er geen twijfel over bestaan dat Ali B inderdaad schuldig was aan de feiten die hem ten laste waren gelegd.

​Voor mij is dit nooit een éigen oordeel of een persoonlijke mening geweest; ik fungeer puur als doorgeefluik van wat de kaarten en de systemen mij op dat moment lieten zien. Het is fascinerend om te zien hoe de realiteit en de uiteindelijke veroordeling deze energetische blauwdruk nu volledig hebben bevestigd.

​Wil je exact teruglezen hoe de kaarten deze spraakmakende uitspraak destijds al voorspelden? De volledige, gedetailleerde update en de orakelreading kun je hier op je gemak nalezen:
​https://friendhyve.com/blogs/48704/Ali-B-Zedenzaak-Update-2026-Orakel-Reading-Voorspelt-Uitspraak-Hoger

​#alib #zedenzaak #truecrime #orakel #voorspelling #rechtspraak #hogerberoep #truecrimecommunity #spiritueel #kaartleggen