https://indignatie.nl/trump-plaatste-een-video-uit-2007-waarin-hij-voorspelde-dat-god-hem-aan-de-macht-zou-helpen/

https://indignatie.nl/de-gestoorde-video-van-trumps-kleindochter-zorgt-ervoor-dat-iedereen-precies-hetzelfde-zegt/

🛑 STOP MET WACHTEN OP DE “DIVINE TIMING” VAN TIKTOK Je kent ze wel. Die video’s die beginnen met: "Scroll niet verder, dit is een teken van het universum!" "Als je dit geluid gebruikt, komt er binnen 24 uur een grote som geld naar je toe." "Deze reading is voor degene die dit nu ziet." En eerlijk is eerlijk: in het begin voelt het spannend. Je krijgt hoop. Misschien zelfs een klein gevoel van magie. Je hart maakt een sprongetje wanneer de Wheel of Fortune verschijnt of wanneer een tarotreader met mysterieuze blik zegt dat “die ene persoon” spijt heeft en binnenkort terugkomt. Maar laten we even met beide voeten op de grond staan. Want na drie jaar wachten op die “grote som geld” die maar niet arriveert, en een ex die blijkbaar nog steeds de weg naar zijn telefoon niet heeft gevonden… begint die zogenaamde divine timing toch verdacht veel te lijken op een heel handig excuus. 🧠 Waarom je brein hierin meegaat Tarot op social media maakt slim gebruik van een bekend psychologisch fenomeen: het Barnum-effect. Dat betekent dat uitspraken zo algemeen en vaag zijn dat bijna iedereen er zichzelf in herkent. Bijvoorbeeld: • “Er komt overvloed aan.” (dat kan net zo goed een kortingsbon van €1,50 zijn) • “Iemand met de letter J denkt aan je.” (statistisch gezien kent iedereen wel een Jan, Julia of Jeroen) • “Je hebt een moeilijke periode gehad, maar het tij keert.” (laten we eerlijk zijn — wie heeft dat niet?) Omdat deze boodschappen zo breed zijn, voelt het alsof ze persoonlijk voor jou bedoeld zijn. Maar in werkelijkheid zijn ze geschreven om op miljoenen mensen tegelijk te passen. 💸 Het businessmodel achter de kaarten Laten we ook niet vergeten dat TikTok in de eerste plaats een algoritme-machine is. Contentmakers — inclusief tarotreaders — leren heel snel welke triggers werken om video’s viraal te laten gaan. En drie dingen verkopen altijd: Hoop verkoopt. Iedereen wil horen dat liefde, rijkdom en succes onderweg zijn. Angst verkoopt. “Claim dit niet en je krijgt zeven jaar ongeluk.” Dat is geen spiritualiteit. Dat is manipulatie. Engagement verkoopt. Wanneer jij reageert met “Ik claim dit” of “Dank je universum”, stijgt hun video in het algoritme. Jij krijgt geen geld. Maar zij krijgen wél meer views, volgers en advertentie-inkomsten. Slim systeem. ⏳ De valkuil van “divine timing” Het grootste probleem met deze massale online readings is dat ze mensen in een wachtstand zetten. In plaats van actie te ondernemen om je financiën te verbeteren, een nieuwe richting in je leven te zoeken of een gezondere relatie aan te gaan… blijf je wachten. Wachten tot het universum iets komt afleveren. Maar het universum werkt niet als een Thuisbezorgd-service voor manifestaties. Als een voorspelling na drie jaar nog steeds niet is uitgekomen, dan is het geen divine timing meer. Dan was de voorspelling gewoon fout. Punt. ✨ Hoe je tarot wél gezond kunt gebruiken Tarot zelf is niet het probleem. Integendeel — het kan een waardevol instrument zijn. Maar gebruik het als spiegel, niet als glazen bol. • Reflectie Wat zegt deze kaart over mijn huidige mindset of situatie? • Zelfinzicht Waarom raakt deze boodschap mij zo? Misschien zit daar iets dat ik nog mag verwerken. • Creatieve inspiratie Tarot zit vol symboliek en verhalen die je kunnen helpen anders naar situaties te kijken. En ja — soms is het gewoon leuk entertainment. Maar bouw er geen levensstrategie op. 💡 De realiteit Je toekomst ligt niet in een viral video die door miljoenen mensen tegelijk wordt bekeken. Je toekomst ligt in de keuzes die jij vandaag maakt. Niet in een comment met “I claim this”. Niet in een algoritme. En zeker niet in een tarotreading die voor iedereen tegelijk bedoeld is. Dus misschien is het tijd voor een kleine mindset-shift: ✨ Stop met claimen. ✨ Stop met wachten. ✨ Start met doen. Want uiteindelijk is er maar één persoon die écht invloed heeft op jouw leven, jouw kansen en jouw toekomst. En die persoon kijkt je elke ochtend aan in de spiegel. 💪

1977. Kate Bush zit tegenover de directeuren van EMI Records, een van de machtigste platenmaatschappijen ter wereld. Ze is een tiener. Tot voor kort had ze nog geen platencontract. Ze is onbekend. Dit is haar eerste album, en het is nog niet eens uitgebracht. Ze heeft geen enkele invloed. Behalve één ding: ze weet precies wie ze is. De directeuren maken zich zorgen. Kate heeft een liedje geschreven dat ze niet begrijpen. Het heet “Wuthering Heights” en is geïnspireerd op de 19e-eeuwse gotische roman van Emily Brontë over obsessieve, destructieve liefde. Het nummer wordt gezongen vanuit het perspectief van de geest van Catherine Earnshaw, die bij een raam smeekt om hereniging met Heathcliff. Kate's stem stijgt tot een operasopraan die de radio nog nooit heeft gehoord. De productie is weelderig, theatraal, verontrustend. Er zijn geen gitaren. Geen discobeat. Geen conventionele popstructuur. Het klinkt als niets anders in 1977. Dat is precies waarom EMI het wil begraven. Te vreemd. Te hoog. Te literair. Radioprogrammeurs zullen het afwijzen. De leidinggevenden hebben een ander nummer in gedachten voor de lead single – iets veiliger, iets dat meer kans maakt om in de hitlijsten te komen, iets dat haar hele debuut niet in gevaar brengt. Kate luistert naar hun redenering. Dan geeft ze haar antwoord. “Als jullie ‘Wuthering Heights’ niet als single uitbrengen, breng ik het album niet uit.” De kamer valt stil. Een negentienjarig meisje. Dat dreigt haar debuutalbum in te houden. Van een van de grootste platenlabels ter wereld. Zo werkte de industrie in 1977 niet. Vrouwelijke artiesten stelden geen ultimatums. Kate deed dat wel. Op 20 januari 1978 werd “Wuthering Heights” uitgebracht als eerste single. Radiopresentatoren waren verbijsterd. Luisteraars hadden nog nooit zoiets gehoord: deze etherische stem die zong over een geest die aan het glas krabde en een naam riep over de heidevelden van Yorkshire. In de videoclip danste Kate op blote voeten in een rode jurk, met de vloeiende vreemdheid van iets dat niet helemaal menselijk was. Critici waren meteen verdeeld. Sommigen noemden het pretentieuze onzin. Anderen zagen het als iets revolutionairs. Maar het publiek had geen critici nodig om te vertellen wat ze ervan vonden. Binnen enkele weken klom het nummer omhoog in de Britse hitlijsten. In maart bereikte het de eerste plaats, waar het vier weken op rij bleef staan. 1 /2 Vervolg in de comments

https://indignatie.nl/iran-drijft-de-spot-met-trumps-problemen-rond-de-epstein-dossiers-in-een-propagandavideo-met-lego/

Ik zal zijn video's altijd blijven delen.... https://jensen.nl/jensen-legacy-het-einde-van-amerika/?mc_cid=119bdbff1e&mc_eid=5769a6512e

https://www.dagelijksestandaard.nl/politiek/video-lidewij-de-vos-fvd-fileert-de-massa-immigratie-nederlanders-moeten-weer-een-huis-kunnen-kopen

Goedemorgen! Moet je privacy maar gewoon opgeven ? Steeds krijg je de “ juiste “ video’s / reels te zien. Nú natuurlijk weer allemaal filmpjes over de dood en wat er na de dood is / gebeurt . De uitvaart van gisteren van echt prachtig en bijzonder !

Lang voordat Facebook, WhatsApp, Discord of zelfs MSN bestonden… waren sommige van ons al online. Niet via wifi. Niet via apps. Maar via piepende modems en een gewone telefoonlijn. In de jaren 80 had ik een MSX-1 computer, en daarmee ontdekte ik iets wat toen bijna sciencefiction leek: inbellen op digitale netwerken. Diensten zoals ComNet en de legendarische Chatline maakten het mogelijk om met andere mensen te praten via je computer. Real-time chatten met mensen uit het hele land… lang voordat het internet bestond zoals we dat nu kennen. Het hele proces voelde bijna als een ritueel. Je sloot je modem aan. Je draaide het nummer. En dan hoorde je die onvergetelijke elektronische geluiden — het gekrijs en gepiep van twee machines die elkaar via de telefoonlijn probeerden te vinden. En ineens… was je online. Geen foto’s. Geen video’s. Alleen tekst op een scherm. Maar het voelde revolutionair. 🔸Er waren chatrooms. 🔸Discussies. 🔸Advertenties. 🔸Online vriendschappen. Eigenlijk was het al een primitieve vorm van wat we vandaag social media noemen. Er was alleen één klein probleempje. Elke minuut online betekende dat de telefoonrekening vrolijk doortikte. Heel wat ouders in de jaren 80 en begin jaren 90 openden hun telefoonrekening met lichte nieuwsgierigheid… en sloten hem met pure paniek. Rekeningen van honderden guldens waren geen uitzondering voor enthousiaste nachtelijke chatters. Laat ik het zo zeggen: ik heb waarschijnlijk ook wel eens voor een paar “verrassingen” op de telefoonrekening gezorgd. 😅 Maar als ik er nu op terugkijk, was het eigenlijk een bijzondere tijd. Het internet stond nog in de kinderschoenen. Alles voelde nieuw. Alles voelde als ontdekken. Er waren geen influencers. Geen algoritmes. Geen advertenties. Alleen mensen die nieuwsgierig waren naar deze nieuwe digitale wereld. En het mooie is: veel van wat we vandaag online zien, bestond toen eigenlijk al. 🔸Chatrooms. 🔸Online communities. 🔸Discussies. 🔸Digitale vriendschappen. Zelfs online drama bestond toen al. De technologie is veranderd. De mens eigenlijk niet. Soms denk ik nog wel eens terug aan die avonden achter mijn MSX-computer, luisterend naar het modem dat verbinding maakte… zonder te beseffen dat we toen eigenlijk getuige waren van de allereerste dagen van de online wereld. Een wereld die vandaag miljarden mensen met elkaar verbindt. En het begon allemaal met een toetsenbord, een telefoonlijn… en een enorme dosis nieuwsgierigheid. Als jij er toen ook bij was — met een MSX, Commodore, BBS, Videotex, ComNet of Chatline — dan weet je precies waar ik het over heb. Wij waren niet alleen gebruikers. Wij waren de eerste digitale ontdekkingsreizigers. #nostalgie

https://indignatie.nl/call-of-duty-epic-fury-waarom-het-witte-huis-de-oorlog-met-iran-presenteert-als-een-videogame/