Hondeneigenaren weten dit:

Als je een hond hebt kun je niet onopgemerkt een pakje of een zakje openen

https://vm.tiktok.com/ZGd9S31hj/

Pfoe half uurtje met de hond gewandeld en ik ben helemaal naar de ******

Het debat over het Amerikaanse migratiebeleid wordt vaak gevoerd in de waan van de dag:

Grensbeveiliging, quota, economische impact en politieke retoriek. Maar wie een stap terugzet, stuit op een diepe, historische paradox.

Donald Trump en zijn achterban pleiten voor een strenger migratiebeleid en een drastische inperking van de instroom. Tegelijkertijd is de Verenigde Staten als moderne natie fundamenteel het product van grootschalige immigratie. De voorouders van de overgrote meerderheid van de huidige Amerikaanse bevolking — inclusief die van Trump zelf — arriveerden ooit als migrant of kolonist op een continent dat al duizenden jaren werd bewoond door inheemse volkeren.

​Deze vaststelling roept onvermijdelijk de vraag op of het huidige anti-immigratiediscours geen vorm van historische ironie is. Om die vraag te beantwoorden, moeten twee fundamenteel verschillende manieren van kijken naar het verleden en de status van een natie worden ontleed: de moreel-historische benadering en de staatsrechtelijke realiteit.

​De historische paradox: Kolonisatie en uitsluiting

​Vanuit een historisch en ethisch perspectief is de ironie moeilijk te ontkennen. De creatie van de Verenigde Staten begon niet in een leeg vacuüm, maar met de grootschalige verdringing van de oorspronkelijke bewoners, de Native Americans. Europese kolonisten importeerden hun wetten, religie en cultuur, en claimden het land. Dit proces ging gepaard met bloedige conflicten, gedwongen verplaatsingen en de introductie van dodelijke ziektes, waardoor de inheemse bevolking decimeerde en gemarginaliseerd raakte.

​Wanneer hedendaagse politici spreken over het 'beschermen van de Amerikaanse identiteit en cultuur' tegen nieuwe nieuwkomers, gaan zij voorbij aan het feit dat die identiteit zelf een dynamisch, geïmporteerd construct is. Het land dat zichzelf profileert als het 'baken van de vrijheid' en de 'smeltkroes van de wereld', hanteert hier een selectief geheugen. Het morele argument luidt dan ook: een natie die haar bestaan dankt aan het overschrijden van grenzen en het opeisen van andermans grondgebied, kan zich nu niet geloofwaardig afsluiten voor anderen die op zoek zijn naar een beter bestaan.

​De moderne natiestaat: Soevereiniteit en wetmatigheid

​Tegenover deze historische reflectie staat de nuchtere, staatsrechtelijke logica van de moderne wereld. Vanuit het perspectief van conservatieve denkers en politici is de vergelijking tussen de zeventiende-eeuwse kolonisatie en de eenentwintigste-eeuwse migratie een valse equivalentie. Zij redeneren dat de wereld destijds werd gekenmerkt door imperiumbouw en ontdekking, terwijl de huidige wereldorde is opgebouwd rondom het principe van de soevereine natiestaat.

​Een soevereine staat heeft volgens het internationaal recht de exclusieve bevoegdheid om zijn eigen grenzen te controleren. De argumentatie verschuift hier van moraal naar systemiek: de Amerikaanse infrastructuur, de huizenmarkt, de sociale voorzieningen en de arbeidsmarkt zijn ingericht op basis van voorspelbaarheid en regelgeving. Binnen dit kader richt de kritiek zich bovendien zelden op migratie in absolute zin, maar primair op illegale migratie. Het argument is dat het passeren van een grens zonder toestemming de rechtsstaat ondermijnt, ongeacht wat er driehonderd jaar geleden is gebeurd. De regels van het verleden kunnen immers niet functioneren als blauwdruk voor de complexe systemen van nu.

​Het conflict tussen ethiek en pragmatisme

​De felle polarisatie rondom dit thema ontstaat omdat beide standpunten opereren op een andere golflengte. De criticus spreekt vanuit een universele, historische ethiek; de voorstander van een strenger beleid spreekt vanuit een nationaal, pragmatisch protectionisme. Het is het klassieke conflict tussen 'wat had moeten zijn' en 'wat nu is'.

​De spanning tussen deze twee visies zal niet snel verdwijnen. De geschiedenis van Amerika laat zien dat de definitie van 'de Amerikaan' altijd in beweging is geweest, vaak ten koste van degenen die er al waren. Maar de realiteit van de moderne politiek eist ook handhaving van structuren. De discussie over migratie in de Verenigde Staten is daarmee niet alleen een strijd over cijfers en wetten, maar fundamenteel een worsteling met het eigen geweten en de complexiteit van een onuitwisbaar verleden.

Zingende Hond Optredens

gekopieerd:
Anoniem: Ik ben brandweerman en wat ik gisteren in de straten van Parijs heb gezien, heeft mijn hart gebroken.
We werden rond 22 uur ingezet, na de oproep voor een vuilnisbakkenebrand die uit de hand liep. We dachten aan een simpel avondincident. We kwamen ter plaatse en het was de hel. Parijs, mijn stad, die waar ik ben opgegroeid, waar ik mijn eerste wachtdiensten heb gedaan, was veranderd in een oorlogsgebied. Zwarte rook overal, geschreeuw, explosies van mortieren. Groepen jongeren, vaak afkomstig uit de immigratie, gemaskerd, georganiseerd, die de ordetroepen chargeerden als op een slagveld.
Ik heb collega's van de politie gezien die werden gelyncht met ijzeren stangen. Ik heb een politieauto gezien die werd bekogeld met stenen terwijl we net uitstapten om een vuur te doven dat families bedreigde. We werden aangevallen door relschoppers die tegen ons schreeuwden, ons “honden” noemend. We probeerden alleen maar levens te redden, en we werden doelwitten.
Ik heb een jongen van 14 jaar opgepakt, met een bebloed gezicht, die huilde en zei dat hij “de groten” was gevolgd om “lol te maken”. Ik heb een moeder des huizes gezien, met gesloten luiken, die ons smeekte haar kinderen te beschermen terwijl het beneden alles kapotmaakte. De ingeslagen etalages, de geplunderde winkels, de in brand gestoken auto's… allemaal onder het voorwendsel van het “vieren” van iets.
Vieren, dat is niet slopen.
Is dit de Franse realiteit in 2026? Een land waar je 's avonds niet meer naar buiten kunt zonder je leven te riskeren? Een land waar hele wijken worden overgelaten aan bendes die noch onze wetten, noch onze geschiedenis, noch onze brandweerlieden, noch onze politie respecteren? Waar we machteloos toekijken hoe onze hoofdstad, symbool van licht en cultuur, wordt veranderd in een speelterrein voor barbaren die spugen op de hand die hen voedt?
Die nacht, toen ik om 6 uur 's ochtends thuiskwam, nog onder de roet en het zweet, heb ik gehuild als een kind. Niet van vermoeidheid. Van woede en verdriet. Voor mijn kinderen. Voor mijn gewonde collega's. Voor dit land dat ik liefheb en dat zichzelf laat sterven.
Word wakker. Alsjeblieft. Voordat er niets meer over is om te redden....

Deepak Chopra, Jeffrey Epstein en die e-mails over "schattige meisjes"
De New Age-goeroe wisselde honderden berichten uit met Epstein, waaronder enkele die hij waarschijnlijk liever zou terugnemen. https://indignatienewsletter.substack.com/p/deepak-chopra-jeffrey-epstein-en

https://nos.nl/artikel/2614329-rivm-alle-naar-nederland-geevacueerde-opvarenden-hondius-testen-negatief
Wie gelooft dit ...?