En dit is uw Roverheid
DE GROOTSTE GRONDROOF UIT DE NEDERLANDSE GESCHIEDENIS
Terwijl boeren huilend hun erf verlaten, telt Den Haag stiekem het geld.
Ze noemen het "stikstofbeleid". Ze noemen het "natuurherstel". Maar zet de cijfers op een rij en er is maar één woord voor wat hier gebeurt: legale diefstal, uitgevoerd door de overheid zelf.
Hoe het werkt, in drie stappen:
1️. De overheid koopt (of dwingt via onteigening) landbouwgrond af voor €10.-- per vierkante meter. "Marktconform", zeggen ze erbij, met een stalen gezicht.
2️. Zodra de handtekening droog is, verandert diezelfde overheid — met de macht die zij zichzelf via de Omgevingswet heeft toegekend — het bestemmingsplan van 'landbouw' naar 'bouwgrond'.
3️. Diezelfde grond is nu €800 per vierkante meter waard. Winst: 7.900%. Niet voor de boer. Voor de staat.
Dit is geen toeval. Dit is een verdienmodel.
De zogeheten "eliminatieregel" zorgt er wettelijk voor dat de boer nooit een cent van die waardestijging ziet, hij krijgt alleen de agrarische waarde uitgekeerd, terwijl de overheid met het voorkeursrecht (binnenkort zelfs verlengd van 3 naar 5 jaar) elke concurrentie buitenspel zet.
Reken maar mee. Het kabinet wil tot 2030, 900.000 nieuwe woningen, bouwen. Bij de gangbare Nederlandse bouwdichtheid komt dat neer op grofweg 15.000 hectare landbouwgrond die daarvoor moet wijken, 150 miljoen vierkante meter.
Inkoop tegen €10/m²: €1,5 miljard.
Verkoopwaarde na bestemmingswijziging tegen €800/m²: €120 miljard.
Netto winst voor de staat: ruim €118 miljard. Rechtstreeks de staatskas in, terwijl de boer met de agrarische prijs naar huis gaat.
En dat is dan nog een voorzichtige schatting, reken je met heel de resterende stikstofopgave, dan kan dat bedrag flink hoger uitvallen.
Stel je voor dat een willekeurige burger jouw huis onder dwang zou kopen voor een schijntje, om het een dag later met 80x winst door te verkopen. We zouden het afpersing noemen en er zou aangifte volgen. Doet de overheid het? Dan heet het "ruimtelijke ordening".
De boer verliest zijn levenswerk. De burger betaalt straks de hoofdprijs voor een nieuwbouwhuis. En de overheid? Die incasseert, voorzichtig geschat, ruim €118 miljard winst van haar eigen crisis.
Dit moet iedereen weten. Deel dit.
#stikstof #boerenprotest #grondroof #omgevingswet #onteigening #NederlandseLandbouw

KENNISMAKING MET BONFIRE: HET SOCIALE NETWERK DAT JIJ BOUWT, NIET ZIJ

Stel je voor: Facebook zonder advertenties. Twitter zonder chaos. LinkedIn zonder corporate onzin. En Mastodon, maar dan met de mogelijkheid om het écht helemaal naar jouw hand te zetten.

Dat bestaat. Het heet Bonfire.

En het is niet zomaar een app. Het is een revolutie in een doosje code.

WAT IS HET?

Bonfire is een open-source sociaal netwerk dat je zelf draait, zelf vormgeeft, en zelf beheerst. Denk aan WordPress, maar dan voor sociale media. Je krijgt een volledig functionerend platform — posts, chats, groepen, evenementen, feeds, federatie — maar in plaats van een bedrijf dat bepaalt wat je ziet en wie je data verkoopt, bepaal jij dat.

Het draait op ActivityPub, wat betekent: je praat niet alleen met mensen op jouw server, maar met het hele fediverse. Mastodon, PeerTube, Pixelfed — iedereen. Je bent niet opgesloten in een silo.

WAT KUN JE ERMEE?

Alles. Serieus. Alles.

Wil je een community voor je buurt? Bouw het.

Een platform voor je bedrijf? Kan.

Een wetenschappelijk netwerk met citeerbare posts? Check.

Een mutual aid-netwerk waar mensen hulp aanbieden? Absoluut.

Een besluitvormingsplatform met polls en consensus? Zit erin.

Een eigen branded sociaal netwerk met je eigen kleuren, fonts en regels? Jij bent de baas.

En het mooiste: je kunt functies gewoon uitzetten die je niet wilt. Geen likes? Uit. Geen volgertellers? Weg. Geen infinite scroll? Gedaan. Bonfire heeft geen dark patterns — het is ontworpen om mensen te dienen, niet om hen verslaafd te maken.

OPEN SOURCE: DE CODE IS VAN JOU

Bonfire is AGPL gelicenseerd. Dat betekent: de code is vrij, open, en van niemand én van iedereen. Geen venture capital. Geen advertentiemodel. Geen datamining. Geen "we veranderen de voorwaarden en jij accepteert ze stilzwijgend."

De code staat op GitHub. Je kunt hem forken. Je kunt hem aanpassen. Je kunt hem delen. En niemand kan dat ooit afpakken.

BOUW JE EIGEN EXTENSIES

Hier wordt het echt geniaal.

Bonfire is modulair opgebouwd. Elke functie — likes, boosts, profielen, groepen, evenementen — is een extensie. En jij kunt er zelf bij maken.

Met één commando scaffold je een nieuwe extensie. Je voegt je eigen database-schema's toe, je eigen backend-logica, je eigen UI-componenten, je eigen GraphQL API. Wil je een custom algoritme voor je timeline? Bouw het. Wil je AI-integratie? Kan. Wil je een eigen marktplaats, een kanban-bord, of een geolocatie-feature? Het framework staat voor je klaar.

Je kunt zelfs een hele "Flavour" samenstellen: een vooraf geconfigureerd pakket van extensies, instellingen en thema's. Een complete app, op maat, zonder van nul te beginnen.

En het draait allemaal op Elixir/Erlang — dezelfde technologie die WhatsApp draaiende houdt met miljoenen gebruikers. Schaalbaar, betrouwbaar, en snel.

PRIVACY DIE WERKT

Circles. Boundaries. Consent-based quoting. Meerdere profielen. Gedeelde profielen. End-to-end encryptie (in ontwikkeling). Je bepaalt per post wie wat mag zien, wie mag reageren, wie mag quoten. En als je verhuist naar een andere server? Je neemt alles mee — posts, likes, volgers, het hele zooitje.

DIT IS DE TOEKOMST

Bonfire is niet "nog een sociaal netwerk." Het is het antwoord op tien jaar centraal gecontroleerde platforms die ons hebben uitgebuit, gemanipuleerd en verdeeld.

Het is een gereedschapskist. Een bouwpakket. Een canvas.

En het wacht op jou.

bonfirenetworks.org

GitHub: github.com/bonfire-networks

#Bonfire #Fediverse #OpenSource #SocialMedia #Decentralized #ActivityPub #BuildYourOwn

Myspace komt terug

Ik had er 26 jaar geleden een profiel. Het was echt leuk, net als Hyves

Hopelijk integreren ze wat moderne technologie

https://vm.tiktok.com/ZGdxUFEHt/

Brother Louie van Modern Talking https://www.shazam.com/track/5606208/brother-louie?referrer=share

https://nieuwrechts.nl/111984-de-stikstofwaanzin-boeren-kapot-voor-een-rekenmodel
Bewijs is er hier niet en nergens niet, alleen dat onzinnige model ...

Ik heb besloten mezelf eens te verwennen met een nieuw Senseo apparaat

Mijn oude koffieapparaat was kapot en de laatste tijd dronk ik alleen van die Kant en klaar zakjes capuccino of wienermelange maar dat is erg duur en bevat bovendien ook ontzettend veel calorieën.

Aangezien ik nog wat over had van mijn vakantiegeld kon ik me dit superdeluxe model veroorloven

Dat wordt genieten

You're My Heart, You're My Soul van Modern Talking https://www.shazam.com/track/5303872/youre-my-heart-youre-my-soul?referrer=share

You're My Heart, You're My Soul van Modern Talking https://www.shazam.com/track/5303872/youre-my-heart-youre-my-soul?referrer=share

Het debat over het Amerikaanse migratiebeleid wordt vaak gevoerd in de waan van de dag:

Grensbeveiliging, quota, economische impact en politieke retoriek. Maar wie een stap terugzet, stuit op een diepe, historische paradox.

Donald Trump en zijn achterban pleiten voor een strenger migratiebeleid en een drastische inperking van de instroom. Tegelijkertijd is de Verenigde Staten als moderne natie fundamenteel het product van grootschalige immigratie. De voorouders van de overgrote meerderheid van de huidige Amerikaanse bevolking — inclusief die van Trump zelf — arriveerden ooit als migrant of kolonist op een continent dat al duizenden jaren werd bewoond door inheemse volkeren.

​Deze vaststelling roept onvermijdelijk de vraag op of het huidige anti-immigratiediscours geen vorm van historische ironie is. Om die vraag te beantwoorden, moeten twee fundamenteel verschillende manieren van kijken naar het verleden en de status van een natie worden ontleed: de moreel-historische benadering en de staatsrechtelijke realiteit.

​De historische paradox: Kolonisatie en uitsluiting

​Vanuit een historisch en ethisch perspectief is de ironie moeilijk te ontkennen. De creatie van de Verenigde Staten begon niet in een leeg vacuüm, maar met de grootschalige verdringing van de oorspronkelijke bewoners, de Native Americans. Europese kolonisten importeerden hun wetten, religie en cultuur, en claimden het land. Dit proces ging gepaard met bloedige conflicten, gedwongen verplaatsingen en de introductie van dodelijke ziektes, waardoor de inheemse bevolking decimeerde en gemarginaliseerd raakte.

​Wanneer hedendaagse politici spreken over het 'beschermen van de Amerikaanse identiteit en cultuur' tegen nieuwe nieuwkomers, gaan zij voorbij aan het feit dat die identiteit zelf een dynamisch, geïmporteerd construct is. Het land dat zichzelf profileert als het 'baken van de vrijheid' en de 'smeltkroes van de wereld', hanteert hier een selectief geheugen. Het morele argument luidt dan ook: een natie die haar bestaan dankt aan het overschrijden van grenzen en het opeisen van andermans grondgebied, kan zich nu niet geloofwaardig afsluiten voor anderen die op zoek zijn naar een beter bestaan.

​De moderne natiestaat: Soevereiniteit en wetmatigheid

​Tegenover deze historische reflectie staat de nuchtere, staatsrechtelijke logica van de moderne wereld. Vanuit het perspectief van conservatieve denkers en politici is de vergelijking tussen de zeventiende-eeuwse kolonisatie en de eenentwintigste-eeuwse migratie een valse equivalentie. Zij redeneren dat de wereld destijds werd gekenmerkt door imperiumbouw en ontdekking, terwijl de huidige wereldorde is opgebouwd rondom het principe van de soevereine natiestaat.

​Een soevereine staat heeft volgens het internationaal recht de exclusieve bevoegdheid om zijn eigen grenzen te controleren. De argumentatie verschuift hier van moraal naar systemiek: de Amerikaanse infrastructuur, de huizenmarkt, de sociale voorzieningen en de arbeidsmarkt zijn ingericht op basis van voorspelbaarheid en regelgeving. Binnen dit kader richt de kritiek zich bovendien zelden op migratie in absolute zin, maar primair op illegale migratie. Het argument is dat het passeren van een grens zonder toestemming de rechtsstaat ondermijnt, ongeacht wat er driehonderd jaar geleden is gebeurd. De regels van het verleden kunnen immers niet functioneren als blauwdruk voor de complexe systemen van nu.

​Het conflict tussen ethiek en pragmatisme

​De felle polarisatie rondom dit thema ontstaat omdat beide standpunten opereren op een andere golflengte. De criticus spreekt vanuit een universele, historische ethiek; de voorstander van een strenger beleid spreekt vanuit een nationaal, pragmatisch protectionisme. Het is het klassieke conflict tussen 'wat had moeten zijn' en 'wat nu is'.

​De spanning tussen deze twee visies zal niet snel verdwijnen. De geschiedenis van Amerika laat zien dat de definitie van 'de Amerikaan' altijd in beweging is geweest, vaak ten koste van degenen die er al waren. Maar de realiteit van de moderne politiek eist ook handhaving van structuren. De discussie over migratie in de Verenigde Staten is daarmee niet alleen een strijd over cijfers en wetten, maar fundamenteel een worsteling met het eigen geweten en de complexiteit van een onuitwisbaar verleden.