• Dit is nu hét voorbeeld van de narcistische moeder

    https://vm.tiktok.com/ZGdHJhTgs/
    Dit is nu hét voorbeeld van de narcistische moeder https://vm.tiktok.com/ZGdHJhTgs/
    0 Comments 0 Shares 52 Views
  • https://www.shazam.com/track/45231085/even-aan-mijn-moeder-vragen?referrer=share
    https://www.shazam.com/track/45231085/even-aan-mijn-moeder-vragen?referrer=share
    WWW.SHAZAM.COM
    Even Aan Mijn Moeder Vragen - Bloem: Song Lyrics, Music Videos & Concerts
    Listen to Even Aan Mijn Moeder Vragen by Bloem. See lyrics and music videos, find Bloem tour dates, buy concert tickets, and more!
    0 Comments 0 Shares 37 Views
  • "Heb jij nog vaste telefoon?!" Ik hoor dat al jaren! Zeker heb ik die! Toen mijn moeder overleden was en oude vrienden geen vrienden meer, dacht ik : ik schaf onbeperkt bellen maar af. 2 dagen terug kreeg ik de KPN rekening en weet je wat? Onbeperkt bellen weer aangezet.
    Ben ik nou de enige, die liever belt met de vaste lijn?
    Fijn weekend en bel elkaar eens op! Gisteren / vandaag weer misverstanden door dat k**** ge-app !
    "Heb jij nog vaste telefoon?!" Ik hoor dat al jaren! Zeker heb ik die! Toen mijn moeder overleden was en oude vrienden geen vrienden meer, dacht ik : ik schaf onbeperkt bellen maar af. 2 dagen terug kreeg ik de KPN rekening en weet je wat? Onbeperkt bellen weer aangezet. Ben ik nou de enige, die liever belt met de vaste lijn? Fijn weekend en bel elkaar eens op! Gisteren / vandaag weer misverstanden door dat k**** ge-app !
    Like
    2
    6 Comments 0 Shares 89 Views
  • Goedemorgen! Alweer slecht geslapen, terwijl ik voorheen altijd goed sliep. Ik gok dat het beter gaat, als al het geregel achter de rug, na de dood van mijn moeder. Hoewel....dan komt een periode van rouw. Goede dag vandaag en geniet van de zon! Je neemt gewoon vrij! Ze maar dat jouw club kampioen is.
    Goedemorgen! Alweer slecht geslapen, terwijl ik voorheen altijd goed sliep. Ik gok dat het beter gaat, als al het geregel achter de rug, na de dood van mijn moeder. Hoewel....dan komt een periode van rouw. Goede dag vandaag en geniet van de zon! Je neemt gewoon vrij! Ze maar dat jouw club kampioen is. 🤣
    6 Comments 0 Shares 105 Views
  • LILITH: DE EERSTE VROUW, DE EERSTE REBEL

    Het Verzwegen Begin:
    Voordat de geschiedenisboeken werden geschreven door de overwinnaars, voordat de Tuin van Eden een naam kreeg en lang voordat Adam droomde van een rib, was zij er al: Lilith. In de stoffige archieven van de mensheid is haar naam vaak weggestreept, overgeschreven of besmeurd. Ze is de vrouw die niet in het keurige plaatje van de schepping paste, simpelweg omdat ze weigerde haar eigen essentie op te offeren voor de vrede van een ander. Lilith is niet zomaar een figuur uit de mythologie; zij is de oerkracht van de absolute autonomie.

    De Illusie van de Onderwerping:
    Toen de wereld werd gevormd uit chaos en licht, schiep de Bron Lilith niet als een bijproduct van de man. Ze werd niet geboetseerd uit een bot of een afgeleide; ze werd gevormd uit dezelfde heilige aarde als Adam. Ze ademden dezelfde lucht, stonden op dezelfde grond en droegen dezelfde goddelijke vonk in hun binnenste. Ze waren bedoeld als twee helften van een kosmisch geheel: gelijkwaardig in kracht, gelijkwaardig in recht.

    Maar de harmonie werd al snel verstoord door de geboorte van het ego. Toen Adam eiste dat Lilith zich aan hem zou onderwerpen — dat zij letterlijk en figuurlijk onder hem zou liggen — weigerde zij resoluut.

    Haar legendarische woorden galmen nog steeds door de eeuwen heen: "Waarom zou ik onder je liggen? Ik ben je gelijke. Ik ben geen voetbank, ik ben vuur." In die ene zin werd de eerste revolutie van de mensheid geboren. Lilith zag in dat liefde zonder gelijkwaardigheid geen verbinding is, maar een gevangenis. En zij was niet gemaakt om een gevangene te zijn.

    De Vlucht naar de Wildernis:
    Lilith was geen vrouw die bleef om te discussiëren over haar eigen waarde. Ze begreep dat je een systeem dat op dominantie is gebouwd, niet van binnenuit kunt veranderen zonder jezelf te verliezen. In een ultiem gebaar van macht sprak zij de onuitspreekbare naam van God uit — de naam die de sluiers tussen de werelden doet wankelen — en spreidde haar vleugels. Ze koos voor de onzekerheid van de Rode Zee en de eenzaamheid van de woestijn boven de gouden kooi van Eden.

    De hemel stuurde drie engelen achter haar aan: Sanvi, Sansanvi en Semangelof. Hun opdracht was hard: breng haar terug of zij zal de consequenties dragen. Ze dreigden met de dood van haar nageslacht, met eeuwige verbanning en met de totale vernietiging van haar naam.

    Lilith’s antwoord was een ijzingwekkend en krachtig: "Hoe durf je." Zij koos voor de pijn van de vrijheid boven het comfort van de slavernij. Zij werd de moeder van de bannelingen, de koningin van de nacht en de beschermvrouwe van iedereen die zich buiten de grenzen van de "normale" maatschappij begeeft.

    De Creatie van de Demon:
    Waarom kennen we Lilith dan vooral als een monster? Omdat de geschiedenis altijd wordt geschreven door degenen die bang zijn voor wat ze niet kunnen controleren. Priesters, koningen en schriftgeleerden maakten van haar een "nachtmerrie", een "kindereetster" en een "succubus". Ze maakten haar lelijk omdat haar schoonheid en onafhankelijkheid te bedreigend waren voor een patriarchale orde.

    Door Lilith te demoniseren, gaven ze een waarschuwing aan alle vrouwen die na haar zouden komen: "Kijk wat er gebeurt als je niet luistert. Kijk hoe je eindigt als je je eigen stem volgt."

    Maar Lilith trok zich niets aan van hun etiketten. In de schaduwen vond zij haar ware kracht. Ze werd de spirituele gids voor degenen die dapper genoeg zijn om in hun eigen duisternis te kijken en daar hun eigen licht te vinden.

    Haar Erfenis in de Moderne Tijd:
    Lilith is nooit weggegaan. Ze is de elektrische lading in de lucht tijdens een storm. Ze is de stem in je binnenste die zegt "genoeg" wanneer je grenzen worden overschreden. Je vindt haar in elke kunstenaar die creëert zonder toestemming te vragen, in elke rebel die opstaat tegen onrecht, en in elke ziel die weigert te buigen voor de mening van de massa.

    In een wereld die ons constant probeert te kneden, te filteren en te temmen, is de energie van Lilith noodzakelijker dan ooit. Zij herinnert ons eraan dat we niet hier zijn om "aardig gevonden te worden" of om te voldoen aan de verwachtingen van een ander. We zijn hier om onze eigen waarheid te belichamen, hoe rauw of ongemakkelijk die voor anderen ook mag zijn.

    De Boodschap voor de Zoeker:
    De volgende keer dat de wereld je vertelt dat je "te veel" bent — te luid, te intens, te wild, te ongetemd — weet dan dat je in goed gezelschap verkeert. De angst van anderen voor jouw kracht is niet jouw probleem; het is hun spiegel. Ware spiritualiteit ligt niet in het braaf volgen van de regels, maar in de moed om je eigen vleugels uit te slaan, zelfs als dat betekent dat je Eden moet verlaten.

    Lilith leeft. Ze ademt in je verzet, ze gloeit in je passie en ze triomfeert in je vrijheid. Buig voor niemand, behalve voor de goddelijke vonk in jezelf.

    #LILITH
    🖤 LILITH: DE EERSTE VROUW, DE EERSTE REBEL 🖤 Het Verzwegen Begin: Voordat de geschiedenisboeken werden geschreven door de overwinnaars, voordat de Tuin van Eden een naam kreeg en lang voordat Adam droomde van een rib, was zij er al: Lilith. In de stoffige archieven van de mensheid is haar naam vaak weggestreept, overgeschreven of besmeurd. Ze is de vrouw die niet in het keurige plaatje van de schepping paste, simpelweg omdat ze weigerde haar eigen essentie op te offeren voor de vrede van een ander. Lilith is niet zomaar een figuur uit de mythologie; zij is de oerkracht van de absolute autonomie. De Illusie van de Onderwerping: Toen de wereld werd gevormd uit chaos en licht, schiep de Bron Lilith niet als een bijproduct van de man. Ze werd niet geboetseerd uit een bot of een afgeleide; ze werd gevormd uit dezelfde heilige aarde als Adam. Ze ademden dezelfde lucht, stonden op dezelfde grond en droegen dezelfde goddelijke vonk in hun binnenste. Ze waren bedoeld als twee helften van een kosmisch geheel: gelijkwaardig in kracht, gelijkwaardig in recht. Maar de harmonie werd al snel verstoord door de geboorte van het ego. Toen Adam eiste dat Lilith zich aan hem zou onderwerpen — dat zij letterlijk en figuurlijk onder hem zou liggen — weigerde zij resoluut. Haar legendarische woorden galmen nog steeds door de eeuwen heen: "Waarom zou ik onder je liggen? Ik ben je gelijke. Ik ben geen voetbank, ik ben vuur." In die ene zin werd de eerste revolutie van de mensheid geboren. Lilith zag in dat liefde zonder gelijkwaardigheid geen verbinding is, maar een gevangenis. En zij was niet gemaakt om een gevangene te zijn. De Vlucht naar de Wildernis: Lilith was geen vrouw die bleef om te discussiëren over haar eigen waarde. Ze begreep dat je een systeem dat op dominantie is gebouwd, niet van binnenuit kunt veranderen zonder jezelf te verliezen. In een ultiem gebaar van macht sprak zij de onuitspreekbare naam van God uit — de naam die de sluiers tussen de werelden doet wankelen — en spreidde haar vleugels. Ze koos voor de onzekerheid van de Rode Zee en de eenzaamheid van de woestijn boven de gouden kooi van Eden. De hemel stuurde drie engelen achter haar aan: Sanvi, Sansanvi en Semangelof. Hun opdracht was hard: breng haar terug of zij zal de consequenties dragen. Ze dreigden met de dood van haar nageslacht, met eeuwige verbanning en met de totale vernietiging van haar naam. Lilith’s antwoord was een ijzingwekkend en krachtig: "Hoe durf je." Zij koos voor de pijn van de vrijheid boven het comfort van de slavernij. Zij werd de moeder van de bannelingen, de koningin van de nacht en de beschermvrouwe van iedereen die zich buiten de grenzen van de "normale" maatschappij begeeft. De Creatie van de Demon: Waarom kennen we Lilith dan vooral als een monster? Omdat de geschiedenis altijd wordt geschreven door degenen die bang zijn voor wat ze niet kunnen controleren. Priesters, koningen en schriftgeleerden maakten van haar een "nachtmerrie", een "kindereetster" en een "succubus". Ze maakten haar lelijk omdat haar schoonheid en onafhankelijkheid te bedreigend waren voor een patriarchale orde. Door Lilith te demoniseren, gaven ze een waarschuwing aan alle vrouwen die na haar zouden komen: "Kijk wat er gebeurt als je niet luistert. Kijk hoe je eindigt als je je eigen stem volgt." Maar Lilith trok zich niets aan van hun etiketten. In de schaduwen vond zij haar ware kracht. Ze werd de spirituele gids voor degenen die dapper genoeg zijn om in hun eigen duisternis te kijken en daar hun eigen licht te vinden. Haar Erfenis in de Moderne Tijd: Lilith is nooit weggegaan. Ze is de elektrische lading in de lucht tijdens een storm. Ze is de stem in je binnenste die zegt "genoeg" wanneer je grenzen worden overschreden. Je vindt haar in elke kunstenaar die creëert zonder toestemming te vragen, in elke rebel die opstaat tegen onrecht, en in elke ziel die weigert te buigen voor de mening van de massa. In een wereld die ons constant probeert te kneden, te filteren en te temmen, is de energie van Lilith noodzakelijker dan ooit. Zij herinnert ons eraan dat we niet hier zijn om "aardig gevonden te worden" of om te voldoen aan de verwachtingen van een ander. We zijn hier om onze eigen waarheid te belichamen, hoe rauw of ongemakkelijk die voor anderen ook mag zijn. De Boodschap voor de Zoeker: De volgende keer dat de wereld je vertelt dat je "te veel" bent — te luid, te intens, te wild, te ongetemd — weet dan dat je in goed gezelschap verkeert. De angst van anderen voor jouw kracht is niet jouw probleem; het is hun spiegel. Ware spiritualiteit ligt niet in het braaf volgen van de regels, maar in de moed om je eigen vleugels uit te slaan, zelfs als dat betekent dat je Eden moet verlaten. Lilith leeft. Ze ademt in je verzet, ze gloeit in je passie en ze triomfeert in je vrijheid. Buig voor niemand, behalve voor de goddelijke vonk in jezelf. 🖤 #LILITH
    Great
    1
    0 Comments 0 Shares 773 Views
  • Ha, er is nu een 22weken prik. Voor moeder en baby als mama 22 weken zwanger is. Hoe lang zal het nog duren voordat er een prik komt waarmee jonge toekomstige papa's en mama's hun achterkleinkinderen kunnen beschermen? Hoera, leve de vooruitgang
    Ha, er is nu een 22weken prik. Voor moeder en baby als mama 22 weken zwanger is. Hoe lang zal het nog duren voordat er een prik komt waarmee jonge toekomstige papa's en mama's hun achterkleinkinderen kunnen beschermen? Hoera, leve de vooruitgang
    Angry
    1
    0 Comments 0 Shares 174 Views
  • Markt 's-Hertogenbosch 1975 . Foto: gezichtboek.
    Mooie tijd! Niet meer voor te stellen, toch? Je auto parkeren op de markt ?!
    Mijn moeder had een 2CV en vader een Volvo 144 stationwagon .
    Markt 's-Hertogenbosch 1975 . Foto: gezichtboek. Mooie tijd! Niet meer voor te stellen, toch? Je auto parkeren op de markt ?! Mijn moeder had een 2CV en vader een Volvo 144 stationwagon .
    Like
    Great
    2
    0 Comments 0 Shares 217 Views
  • Wat ik in gedachten heb? Vooral: UITVAART en hoeveel werk dat is. Poeh hee! Gelukkig na een kort ziekbed, maar na een hele bult aan Mantelzorg , is mijn moeder overleden , hyvies .
    Wat ik in gedachten heb? Vooral: UITVAART en hoeveel werk dat is. Poeh hee! Gelukkig na een kort ziekbed, maar na een hele bult aan Mantelzorg , is mijn moeder overleden , hyvies .
    Sad
    1
    6 Comments 0 Shares 160 Views
  • https://indignatie.nl/waarom-maga-de-maha-moeders-verliest-zij-willen-gezondheid-geen-herbiciden/
    https://indignatie.nl/waarom-maga-de-maha-moeders-verliest-zij-willen-gezondheid-geen-herbiciden/
    INDIGNATIE.NL
    Waarom MAGA de MAHA-moeders verliest: zij willen gezondheid, geen herbiciden
    Geen wonder dat de "Maha Mom" ​​zo'n politieke machtsfactor is geworden. Maha – "Make America Healthy Again" – is een onderdeel van de Maga-beweging en wordt
    0 Comments 0 Shares 245 Views
  • De wereld uitgelegd...
    Mijn dertienjarige dochter (niet de mijne, tekst is gekopieerd en gedeeld) , Anne, kwam op een dag thuis van school met glinsteringen in haar ogen:
    — Mam, de nieuwe vrouw in de kantine is echt bizar. Ze kent de namen van alle leerlingen!
    — Echt iedereen? — ik glimlachte sceptisch. — Er zitten er daar honderden.
    — Ik zweer het! Ze is er pas een paar maanden, maar ze herkent iedereen.
    Ik deed het af als kinderlijk enthousiasme, maar al snel werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt. Een ouderavond liep uit, ik was doodop en had vreselijke honger. Ik glipte de nog geopende kantine binnen voor een kop thee en zag een kleine vrouw met een zacht gezicht en grijze lokken die onder haar hoofddoek vandaan kwamen.
    — U bent de moeder van Anne, zei ze, zonder haar ogen van het aanrechtblad af te wenden dat ze zorgvuldig aan het schoonmaken was.
    Ik verstijfde in de deuropening.
    — Neem me niet kwalijk... hoe weet u dat zo zeker?
    — De ogen. Ze heeft precies dezelfde blik als u — zoekend en een beetje ongerust. Ze kiest altijd een plekje bij het raam en pakt het fruit met plekjes erop. Ze zegt dat ze het zonde vindt, omdat niemand het anders koopt en het dan weggegooid wordt. Ze drinkt chocolademelk, ook al kan ze niet tegen lactose. Blijkbaar is ze zo opgevoed: liever een beetje pijn verdragen dan de kok beledigen of eten verspillen.
    Ik was met stomheid geslagen door hoe nauwkeurig deze vreemde vrouw het karakter van mijn kind had geanalyseerd.
    — Observeert u iedereen zo goed?
    — Ik zie ze gewoon, antwoordde ze kalm, terwijl ze verder ging met haar werk. Haar stem klonk als een oude, vertrouwde melodie. — Daar zit Lucas. Zijn vader is weggegaan bij het gezin en ze hebben het nu financieel zwaar. Daarom vraagt hij altijd om extra eten — het geeft hem een gevoel van veiligheid. En Lisa uit de tweede klas... ze telt elke calorie tot ze erbij neervalt, als straf voor fouten die ze in haar hoofd maakt. Thomas gooit zijn zelfgemaakte broodjes in de prullenbak omdat ze hem uitlachen om zijn "ouderwetse" eten, en loopt daarna de hele dag bleek rond van de honger. De ouders van Sophie zitten in een vechtscheiding — zij verstopt zich in de verste hoek en probeert haar lunch zo snel mogelijk op te eten zodat niemand haar lastigvalt.
    — Waarom vertelt u mij dit? fluisterde ik.
    Ze keek me eindelijk aan — haar ogen waren wijs en diep.
    — Omdat jullie op de ouderavonden praten over toetsen, cijfers en verbouwingen. Maar niemand vraagt wie van de kinderen vandaag met een gebroken hart naar school is gekomen, wie er pijn heeft en wie het simpelweg niet meer volhoudt.
    — En wat kunt u daaraan doen?
    Ze haalde haar schouders op.
    — Wat in mijn macht ligt. Ik ben tenslotte maar een keukenhulp. Maar ik kan Lucas stiekem een extra gehaktbal geven. Ik kan voor jouw Anne lactosevrije melk kopen van mijn eigen geld en zeggen dat het een nieuwe levering is. Het zijn kleinigheden, maar soms is dat wat de wereld bij elkaar houdt.
    Het bleek dat mevrouw Gretchen al meer dan twintig jaar op deze school werkte voor een schijntje. Ze was een onzichtbaar schild voor kinderen wiens noodkreten in geen enkel officieel schoolrapport terechtkwamen.
    Vorige zomer kreeg ze een beroerte en moest ze noodgedwongen stoppen. Haar plek werd ingenomen door een energieke, jonge medewerkster. Alles werd efficiënt, snel en volgens schema. Namen werden niet meer geleerd. Na een paar maanden wist de schoolpsycholoog zich geen raad meer: de leerlingen werden gesloten, er waren uitbarstingen van agressie.
    Totdat een eindexamenleerling tijdens een vergadering zei:
    — Vroeger werden we hier GEZIEN. Nu zijn we gewoon een rij voor het eten. Gretchen wist wanneer we verdronken, en ze wierp ons reddingsboeien toe, vermomd als een extra schep avondeten.
    De school smeekte haar om terug te komen. Ze is nu bijna zeventig. Ze loopt met een wandelstok en sjouwt niet meer met zware dienbladen. Haar functie heet nu officieel "coördinator leerlingwelzijn". Ze zit gewoon in de aula tijdens de lunch.
    Ze kent nog steeds elke naam.
    Ze ziet nog steeds wie er hulp nodig heeft.
    Tijdens de diploma-uitreiking zei mijn dochter vanaf het podium:
    — We hebben geleerd over formules en geschiedenis. Maar mevrouw Gretchen heeft ons het belangrijkste geleerd: dat "gezien worden" soms de enige reden is waarom iemand de kracht vindt om niet te breken.
    De hele zaal gaf een staande ovatie. Omdat de belangrijkste mensen op school soms geen maatpakken dragen, maar gewone witte schorten.
    De wereld uitgelegd... Mijn dertienjarige dochter (niet de mijne, tekst is gekopieerd en gedeeld) , Anne, kwam op een dag thuis van school met glinsteringen in haar ogen: — Mam, de nieuwe vrouw in de kantine is echt bizar. Ze kent de namen van alle leerlingen! — Echt iedereen? — ik glimlachte sceptisch. — Er zitten er daar honderden. — Ik zweer het! Ze is er pas een paar maanden, maar ze herkent iedereen. Ik deed het af als kinderlijk enthousiasme, maar al snel werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt. Een ouderavond liep uit, ik was doodop en had vreselijke honger. Ik glipte de nog geopende kantine binnen voor een kop thee en zag een kleine vrouw met een zacht gezicht en grijze lokken die onder haar hoofddoek vandaan kwamen. — U bent de moeder van Anne, zei ze, zonder haar ogen van het aanrechtblad af te wenden dat ze zorgvuldig aan het schoonmaken was. Ik verstijfde in de deuropening. — Neem me niet kwalijk... hoe weet u dat zo zeker? — De ogen. Ze heeft precies dezelfde blik als u — zoekend en een beetje ongerust. Ze kiest altijd een plekje bij het raam en pakt het fruit met plekjes erop. Ze zegt dat ze het zonde vindt, omdat niemand het anders koopt en het dan weggegooid wordt. Ze drinkt chocolademelk, ook al kan ze niet tegen lactose. Blijkbaar is ze zo opgevoed: liever een beetje pijn verdragen dan de kok beledigen of eten verspillen. Ik was met stomheid geslagen door hoe nauwkeurig deze vreemde vrouw het karakter van mijn kind had geanalyseerd. — Observeert u iedereen zo goed? — Ik zie ze gewoon, antwoordde ze kalm, terwijl ze verder ging met haar werk. Haar stem klonk als een oude, vertrouwde melodie. — Daar zit Lucas. Zijn vader is weggegaan bij het gezin en ze hebben het nu financieel zwaar. Daarom vraagt hij altijd om extra eten — het geeft hem een gevoel van veiligheid. En Lisa uit de tweede klas... ze telt elke calorie tot ze erbij neervalt, als straf voor fouten die ze in haar hoofd maakt. Thomas gooit zijn zelfgemaakte broodjes in de prullenbak omdat ze hem uitlachen om zijn "ouderwetse" eten, en loopt daarna de hele dag bleek rond van de honger. De ouders van Sophie zitten in een vechtscheiding — zij verstopt zich in de verste hoek en probeert haar lunch zo snel mogelijk op te eten zodat niemand haar lastigvalt. — Waarom vertelt u mij dit? fluisterde ik. Ze keek me eindelijk aan — haar ogen waren wijs en diep. — Omdat jullie op de ouderavonden praten over toetsen, cijfers en verbouwingen. Maar niemand vraagt wie van de kinderen vandaag met een gebroken hart naar school is gekomen, wie er pijn heeft en wie het simpelweg niet meer volhoudt. — En wat kunt u daaraan doen? Ze haalde haar schouders op. — Wat in mijn macht ligt. Ik ben tenslotte maar een keukenhulp. Maar ik kan Lucas stiekem een extra gehaktbal geven. Ik kan voor jouw Anne lactosevrije melk kopen van mijn eigen geld en zeggen dat het een nieuwe levering is. Het zijn kleinigheden, maar soms is dat wat de wereld bij elkaar houdt. 💔 Het bleek dat mevrouw Gretchen al meer dan twintig jaar op deze school werkte voor een schijntje. Ze was een onzichtbaar schild voor kinderen wiens noodkreten in geen enkel officieel schoolrapport terechtkwamen. Vorige zomer kreeg ze een beroerte en moest ze noodgedwongen stoppen. Haar plek werd ingenomen door een energieke, jonge medewerkster. Alles werd efficiënt, snel en volgens schema. Namen werden niet meer geleerd. Na een paar maanden wist de schoolpsycholoog zich geen raad meer: de leerlingen werden gesloten, er waren uitbarstingen van agressie. Totdat een eindexamenleerling tijdens een vergadering zei: — Vroeger werden we hier GEZIEN. Nu zijn we gewoon een rij voor het eten. Gretchen wist wanneer we verdronken, en ze wierp ons reddingsboeien toe, vermomd als een extra schep avondeten. De school smeekte haar om terug te komen. Ze is nu bijna zeventig. Ze loopt met een wandelstok en sjouwt niet meer met zware dienbladen. Haar functie heet nu officieel "coördinator leerlingwelzijn". Ze zit gewoon in de aula tijdens de lunch. Ze kent nog steeds elke naam. Ze ziet nog steeds wie er hulp nodig heeft. Tijdens de diploma-uitreiking zei mijn dochter vanaf het podium: — We hebben geleerd over formules en geschiedenis. Maar mevrouw Gretchen heeft ons het belangrijkste geleerd: dat "gezien worden" soms de enige reden is waarom iemand de kracht vindt om niet te breken. ✨ De hele zaal gaf een staande ovatie. Omdat de belangrijkste mensen op school soms geen maatpakken dragen, maar gewone witte schorten.
    Great
    2
    0 Comments 1 Shares 601 Views
More Results
FriendHyve https://friendhyve.com