https://nieuwrechts.nl/111851-asielzoeker-voortvluchtig-na-moord-op-zijn-links-activistische-vriendin-carney-in-ierland
Het wachten is op het moment dat dit soort knapen ons in ons huidige paradijs om zeep gaan helpen ...

Algiz (ook bekend als Elhaz) is de vijftiende rune van het oudere Futhark-alfabet en staat universeel bekend als de rune van bescherming, defensie en hogere connectie.

​Visueel lijkt de rune op de uitgestrekte hand van een mens die de hemel aanraakt, het gewei van een eland, of de poot van een vogel. Het is een krachtig, diep spiritueel symbool dat fungeert als een kosmisch schild.

​Wat is de betekenis van Algiz?

​De kern van Algiz draait om de balans tussen bescherming en bewustzijn. Het herinnert je eraan dat echte veiligheid niet voortkomt uit angst of je verstoppen, maar uit een sterke verbinding met je intuïtie en het grotere geheel.

​Het Elandsgewei: De eland gebruikt zijn gewei om zich te verdedigen, maar het functioneert ook als een antenne die trillingen en gevaar in de omgeving feilloos oppikt.

​Hogere Leiding: Algiz slaat een brug tussen het aardse en het goddelijke. Het vertegenwoordigt de verbinding met je gidsen, je intuïtie en je 'hogere zelf'.

​De Kosmische Spiegel: Als de rune rechtop staat, reikt hij naar het licht en hogere sferen. (Omgekeerd waarschuwt het vaak voor verborgen gevaren of een gebrek aan aarding).

​Waarvoor kun je Algiz gebruiken?

​In de esoterie en runenmagie wordt Algiz voornamelijk ingezet om energieën te kanaliseren en grenzen te bewaken.

Je kunt de rune gebruiken voor:

​Energetische bescherming: Het creëren van een spiritueel schild om negatieve invloeden, jaloezie of zware energieën van buitenaf af te weren.

​Versterken van de intuïtie: Het openstellen van je 'antenne' tijdens meditaties, dromen of spiritueel werk.
​Ruimtes zuiveren: Het beschermen van je huis, werkplek of een specifieke kamer tegen ongewenste vibraties.

​Hoe pas je Algiz toe op je leven?

​Je hoeft geen ingewikkelde rituelen uit te voeren om de energie van Algiz uit te nodigen. Je kunt de kracht van deze rune op heel praktische, alledaagse manieren integreren:

​1. Visualisatie als energetisch schild
​Als je een situatie of ruimte instapt die zwaar aanvoelt, sluit dan even je ogen. Visualiseer de vorm van de Algiz-rune voor je, stralend in een helder wit of goud licht. Zie voor je hoe dit symbool groter wordt en een beschermende cocon om je heen vormt. Negatieve energie kan hier niet doorheen, terwijl positieve energie vrij in- en uitstroomt.

​2. Grenzen stellen (Je innerlijke eland)
​Algiz vraagt je om alert te zijn, net als de eland in het bos. Pas de rune toe door heel bewust je persoonlijke grenzen aan te geven. Zeg vaker 'nee' tegen zaken of mensen die je energie leegzuigen. Bescherm je eigen mentale en emotionele ruimte; dat is geen egoïsme, maar gezonde zelfzorg.

​3. Meditatie en Divinatie
​Als je vastloopt of twijfelt over een beslissing, kun je mediteren met de focus op Algiz. Teken de rune op een briefje of houd een runensteen met dit symbool vast. Vraag tijdens je meditatie om helderheid en vertrouw op de eerste ingevingen of synchroniciteiten die op je pad komen. Het herinnert je eraan dat je geleid wordt.

​4. Talisman of Symbool in je omgeving
​Je kunt de rune fysiek dicht bij je dragen of in je omgeving plaatsen:

​Teken het symbool (bijvoorbeeld met een etherische olie of gewoon in gedachten) op de voordeur om je huis te beschermen.

​Draag een sieraad met de Algiz-rune als herinnering aan je eigen kracht en spirituele back-up.

#magie #paganism #runen #runemagic #algiz #norsepaganism

Het debat over het Amerikaanse migratiebeleid wordt vaak gevoerd in de waan van de dag:

Grensbeveiliging, quota, economische impact en politieke retoriek. Maar wie een stap terugzet, stuit op een diepe, historische paradox.

Donald Trump en zijn achterban pleiten voor een strenger migratiebeleid en een drastische inperking van de instroom. Tegelijkertijd is de Verenigde Staten als moderne natie fundamenteel het product van grootschalige immigratie. De voorouders van de overgrote meerderheid van de huidige Amerikaanse bevolking — inclusief die van Trump zelf — arriveerden ooit als migrant of kolonist op een continent dat al duizenden jaren werd bewoond door inheemse volkeren.

​Deze vaststelling roept onvermijdelijk de vraag op of het huidige anti-immigratiediscours geen vorm van historische ironie is. Om die vraag te beantwoorden, moeten twee fundamenteel verschillende manieren van kijken naar het verleden en de status van een natie worden ontleed: de moreel-historische benadering en de staatsrechtelijke realiteit.

​De historische paradox: Kolonisatie en uitsluiting

​Vanuit een historisch en ethisch perspectief is de ironie moeilijk te ontkennen. De creatie van de Verenigde Staten begon niet in een leeg vacuüm, maar met de grootschalige verdringing van de oorspronkelijke bewoners, de Native Americans. Europese kolonisten importeerden hun wetten, religie en cultuur, en claimden het land. Dit proces ging gepaard met bloedige conflicten, gedwongen verplaatsingen en de introductie van dodelijke ziektes, waardoor de inheemse bevolking decimeerde en gemarginaliseerd raakte.

​Wanneer hedendaagse politici spreken over het 'beschermen van de Amerikaanse identiteit en cultuur' tegen nieuwe nieuwkomers, gaan zij voorbij aan het feit dat die identiteit zelf een dynamisch, geïmporteerd construct is. Het land dat zichzelf profileert als het 'baken van de vrijheid' en de 'smeltkroes van de wereld', hanteert hier een selectief geheugen. Het morele argument luidt dan ook: een natie die haar bestaan dankt aan het overschrijden van grenzen en het opeisen van andermans grondgebied, kan zich nu niet geloofwaardig afsluiten voor anderen die op zoek zijn naar een beter bestaan.

​De moderne natiestaat: Soevereiniteit en wetmatigheid

​Tegenover deze historische reflectie staat de nuchtere, staatsrechtelijke logica van de moderne wereld. Vanuit het perspectief van conservatieve denkers en politici is de vergelijking tussen de zeventiende-eeuwse kolonisatie en de eenentwintigste-eeuwse migratie een valse equivalentie. Zij redeneren dat de wereld destijds werd gekenmerkt door imperiumbouw en ontdekking, terwijl de huidige wereldorde is opgebouwd rondom het principe van de soevereine natiestaat.

​Een soevereine staat heeft volgens het internationaal recht de exclusieve bevoegdheid om zijn eigen grenzen te controleren. De argumentatie verschuift hier van moraal naar systemiek: de Amerikaanse infrastructuur, de huizenmarkt, de sociale voorzieningen en de arbeidsmarkt zijn ingericht op basis van voorspelbaarheid en regelgeving. Binnen dit kader richt de kritiek zich bovendien zelden op migratie in absolute zin, maar primair op illegale migratie. Het argument is dat het passeren van een grens zonder toestemming de rechtsstaat ondermijnt, ongeacht wat er driehonderd jaar geleden is gebeurd. De regels van het verleden kunnen immers niet functioneren als blauwdruk voor de complexe systemen van nu.

​Het conflict tussen ethiek en pragmatisme

​De felle polarisatie rondom dit thema ontstaat omdat beide standpunten opereren op een andere golflengte. De criticus spreekt vanuit een universele, historische ethiek; de voorstander van een strenger beleid spreekt vanuit een nationaal, pragmatisch protectionisme. Het is het klassieke conflict tussen 'wat had moeten zijn' en 'wat nu is'.

​De spanning tussen deze twee visies zal niet snel verdwijnen. De geschiedenis van Amerika laat zien dat de definitie van 'de Amerikaan' altijd in beweging is geweest, vaak ten koste van degenen die er al waren. Maar de realiteit van de moderne politiek eist ook handhaving van structuren. De discussie over migratie in de Verenigde Staten is daarmee niet alleen een strijd over cijfers en wetten, maar fundamenteel een worsteling met het eigen geweten en de complexiteit van een onuitwisbaar verleden.

Het Holocaust narratief, zoals we dat tegenwoordig kennen, is een in de zestiger jaren verzonnen, met haat gevuld relaas. Het gehele Duitse volk is erdoor getekend als een onmenselijk gedrocht.

Waarom moet dat narratief wettig beschermd worden tegen zogenaamde revisionnisten en mag er geen onderzoek gedaan worden waaruit zou blijken, dat de historische feiten behoorlijk zijn verdraaid?

En waarom wordt juist in dit geval van feitelijk lasterlijke kwaadsprekerij, de term haatspraak (hate-speech) als vloek uitgesproken over andersdenkenden, die meteen ook worden gebrandmerkt als "Antisemiet", term verheven tot zowat de ergste beschuldiging die iemand kan treffen.

Wat er tegenwoordig in het Midden-Oosten kritiekloos door de vingers wordt gezien, de misdaden tegen de Palestijnen, tegen de inwoners van Irak, Syrië, Libanon, Libië en nu ook Iran, daar kan men niet tegen ageren. Want, vooral wegens het officiële Holocaust narratief, staat één volk boven de wet. De rest is vogelvrij verklaard en kan geen aanspraak meer maken op een eerlijke justitie. Als een rechter een terdege onderbouwd kritisch onderzoek verwerpt met het argument: "De waarheid is geen verdediging", dan is dame Justitia haar blinddoek kwijt en is haar weegschaal defect.

De intelligente andersdenkende mens is machteloos. Maar, als hij goed heeft nagedacht, heeft hij er ook vertrouwen in, dat de Éne God van dat éne volk (om in hun logica te blijven), wel weet wat hij doet (of gedoogd) en dat alles is zoals het is omdat het moet worden zoals het zal worden.

De in voorheen ongekende welstand levende westerling is verleerd zijn zegeningen te tellen en, als hij er al oog voor heeft, ziet passief toe hoe over de hele wereld armoede, onrechtvaardigheid en uitbuiting hoogtij vieren. Hij/zij wordt pas half wakker als het eigen gezapig bestaan wordt bedreigd en vervalt dan bij voorkeur in de rol van het hypocriete slachtoffer.

Wordt toch eens wakker mensen. De wereld staat in brand en dat is niet de schuld van wappies, FVD leden en complotdenkers, integendeel! Flikker de TV en alle mainstream media de deur uit en ga op zoek naar betrouwbare informatie.

PRIDE IS GEEN FEESTJE DAT JULLIE MOETEN GOEDKEUREN!!!

Ik zie weer veel reacties van mensen die vinden dat Pride niet meer nodig is. Dat het te lang duurt. Dat het averechts werkt. Dat het "door je strot wordt geduwd".

Maar laten we even eerlijk zijn.

Pride is niet ontstaan omdat LHBTQIA+-mensen een maand lang in glitter willen rondlopen.

Pride bestaat omdat mensen zijn ontslagen vanwege hun geaardheid. Omdat mensen zijn mishandeld vanwege hun identiteit. Omdat mensen uit huis zijn gezet door hun eigen familie. Omdat trans personen nog steeds dagelijks worden uitgescholden, bedreigd en aangevallen. Omdat in tientallen landen homoseksualiteit nog steeds strafbaar is. Omdat er zelfs hier, in Nederland, nog steeds mensen bang zijn om hand in hand over straat te lopen.

Pride is tegelijkertijd een viering én een protest.

Een viering van mensen die jarenlang te horen kregen dat ze verkeerd, ziek, zondig of onnatuurlijk waren.

Een protest tegen het feit dat die strijd nog steeds niet voorbij is.

En over die "hele maand" waar sommigen zo over vallen...

Het hele jaar is de wereld al van jullie, de 'hetero's', één maand per jaar is die van óns, de LHBTQIA+ Gemeenschap en jullie dealen er maar mee, of je dat nu wilt of niet.

De rest van het jaar wordt de wereld gedomineerd door heteronormativiteit. Films, reclames, liefdesliedjes, tijdschriften, televisieprogramma's, sprookjes, sociale verwachtingen, huwelijkstradities — vrijwel alles gaat uit van heteroseksualiteit als standaard.

Dat vinden dezelfde mensen meestal geen probleem.

Maar zodra LHBTQIA+-mensen één maand zichtbaar zijn, lijkt voor sommigen de wereld ineens te vergaan.

Pride vraagt niet om toestemming.

Pride vraagt niet om goedkeuring.

Pride bestaat omdat zichtbaarheid levens redt.

Want ergens zit er vandaag een jongere op zijn kamer die denkt dat hij de enige is. Iemand die bang is om uit de kast te komen. Iemand die zich schaamt voor wie die is.

En juist voor die persoon bestaat Pride.

Niet om jouw comfort te beschermen.

Maar om hun bestaan zichtbaar te maken.

Dus nee.

Pride gaat niet weg omdat sommige mensen er moe van worden.

Mensen waren namelijk ook moe van vrouwenrechten, burgerrechten en emancipatiebewegingen.

Dat bleek achteraf geen sterk argument.

Happy Pride

#gaypride #pride #lgbtqia

HET GROTE VERRAAD, DE STORTINGE HEEFT AFGESTREDEN EN DE GRONDWET VERKOCHT!

Op dinsdag 2 juni 2026 om 16:03 uur werd de laatste spijker in de doodskist van het Noorse zelfbestuur geslagen.

Met 57 stemmen voor en 44 tegen besloot het machtskartel om ESA in Brussel directe macht over Noorse gemeenten te geven.

Ze hadden zo'n haast om het land weg te geven dat ze het niet eens aandurfden om de zaak eerst door het Hooggerechtshof te laten behandelen. Het voorstel om de beslissing uit te stellen voor een juridische toetsing werd met slechts ÉÉN stem verworpen. De machtselite koos er bewust voor om de rechtsstaat te negeren om de ESA-discipline vandaag veilig te stellen.

HIER IS EEN OVERZICHT VAN WIE HET LAND WEGGAF EN WIE TEGEN STEMDE:
DEZE STEMMEN ERVOOR OM NOORWEGEN ONDER DE ESA-STRIJD TE STELLEN:
De Arbeiderspartij (AP), de Conservatieve Partij (H) en de Groene Partij (MDG). Het waren deze partijen die de meerderheid behaalden om de sanctiebevoegdheid van de Noorse staat over te dragen aan een instantie in Brussel.

DEZE STEMMEN TEGEN DE ROOF EN VOOR DE GRONDWET:
De Centrumpartij (Sp), de Progressieve Partij (FrP), de Socialistische Linkse Partij (SV), de Rode Partij (R) en de Christendemocratische Partij (KrF).

De KrF maakte op het laatste moment een U-bocht en steunde de eis voor een toetsing door het Hooggerechtshof, maar het machtskartel van de Arbeiderspartij en de Conservatieve Partij drukte de beslissing er toch doorheen.

DE WAARHEID IS NU VOOR IEDEREEN ONTHULD:
De machtselite heeft bewezen dat ze loyaliteit aan Brussel boven loyaliteit aan het Noorse volk stellen. Ze verbergen 5200 miljard Noorse kronen in geheime buffers om Noorwegen armer te laten lijken dan het is. Dit wordt bevestigd door Olav Slettebø, econoom bij Statistics Norway, die vandaag onthult dat het Ministerie van Financiën werkt met berekeningen waarbij twee volledige staatsbegrotingen simpelweg verdampen (Bron: Nettavisen, Sjokkfunn over het Oliefonds: 5200 miljard verdampt, 02.06.26).

ER IS NU NOG MAAR ÉÉN UITWEG UIT DE VOOROORDELEN:

We moeten de EER-overeenkomst volledig beëindigen. We laten ons niet langer regeren door gezichtsloze bureaucraten en sancties uit Brussel.

We keren terug naar de handelsovereenkomst uit 1973, die juridisch nog steeds geldig en bruikbaar is.

Door de EER te verlaten, gooien we de zweep van de ESA en de ketenen van ACER overboord. We nemen de volledige controle terug over onze waterkrachtcentrales, visserij en continentaal plat. Zonder de EU-regels voor staatssteun kunnen we eindelijk ons ​​eigen geld gebruiken om 40 øre aan vaste prijzen voor elektriciteit, 12 kronen per liter brandstof en schuldenvrije wegen en ziekenhuizen in het hele land te garanderen. We zullen weer geregeerd worden door wetten die in Noorwegen zijn aangenomen, door mensen die door het Noorse volk zijn gekozen – niet door richtlijnen die via geheime archieven in de ministeries worden weggesluisd. Het machtskartel met de Arbeiderspartij en de Conservatieve Partij voorop denkt dat ze vandaag gewonnen hebben, maar in werkelijkheid hebben ze slechts de strijd van het volk ontketend om hun land terug te krijgen. De waarheid kan het licht weerstaan ​​en vandaag schijnt ze feller dan ooit op hun verraad. Noorwegen uit de EER. De grondwet terug naar het volk.

AANVULLENDE INFORMATIE:
DE HANDELSOVEREENKOMST VAN 1973.
Het is een opzettelijke doofpotoperatie wanneer de machtselite beweert dat we zonder overeenkomsten komen te zitten als we de EER opzeggen. De waarheid is dat we een kant-en-klare nooduitgang hebben in de vorm van de Handelsovereenkomst van 1973.
Deze overeenkomst is nooit beëindigd.

In artikel 120 van de EER-overeenkomst staat zwart op wit dat de overeenkomst van 1973 slechts wordt opgeschort en in de wacht wordt gezet zolang de EER-overeenkomst van kracht is. Op de dag dat we de EER met een opzegtermijn van 12 maanden beëindigen, treedt de overeenkomst van 1973 automatisch weer in werking als ons wettelijk vangnet voor de handel. Deze overeenkomst garandeert de handel in industriële goederen met Europa zonder invoerrechten, precies zoals we die vóór 1994 hadden. Het verschil is dat deze overeenkomst Brussel GEEN macht geeft over onze wetten, onze elektriciteit, ons geld of onze soevereiniteit. We krijgen de handel, maar behouden het land zelf. U kunt het bewijs in artikel 120 van de EER-overeenkomst zelf lezen op Lovdata, of de overeenkomst tussen Noorwegen en de Europese Economische Gemeenschap van 14 mei 1973 opzoeken in de archieven van de overheid. We zitten niet vast in Brussel, we worden er alleen maar toe aangezet te geloven dat we dat wel zijn. Noorwegen eerst. Altijd.

Dit is ook een nummer uit mijn favoriete muzikale periode, begin jaren '90

'Black hole sun' van The Soundgarden

Ik vind het nog steeds een geweldig nummer

Grunge was in die tijd nog erg hot

https://youtu.be/3mbBbFH9fAg?is=qov41AjVj9NOCJ5y

De videoclip van 'Black Hole Sun' (geregisseerd door Howard Greenhalgh in 1994) is een van de meest iconische en surrealistische clips uit de jaren '90.

Hoewel frontman Chris Cornell altijd heeft volgehouden dat het nummer zelf geen diepe, vastomlijnde betekenis had en vooral een "conceptueel droomlandschap" was, heeft de videoclip een heel duidelijke, vlijmscherpe thematiek.
Kort gezegd: de clip is een vlijmscherpe satire op de valse, Amerikaanse droom en de hypocrisie van de gevestigde burgerij.

De clip brengt dit op een aantal specifieke manieren in beeld:

1. De facade van de buitenwijk (Suburban Hypocrisy)

De clip opent met een typisch Amerikaanse, perfecte buitenwijk. Felgroene gazons, brave burgers, een barbecue, en spelende kinderen. Dit is het ideaalbeeld van de jaren '50 en '60. Maar al snel zie je dat er onderhuids iets heel erg mis is. De glimlachen van de mensen worden digitaal zover uitgerekt dat ze angstaanjagend en monsterlijk worden. Het laat zien dat de "perfecte, vrolijke buitenkant" die mensen aan de wereld tonen, in werkelijkheid een verstikkend masker is dat een diepe innerlijke leegte of rot verbergt.

2. Absurde en duistere details
Als je goed naar de personages kijkt, zie je dat hun gedrag bizar en destructief is, terwijl ze blijven lachen:

* Een vrouw snijdt met een krankzinnige blik een rauwe vis doormidden.
* Een man met een baby-achtige blik zit te schommelen.
* Een oudere vrouw brengt extreem dikke lagen make-up aan om haar ouderdom te verbergen.
* Een meisje roostert sadistisch een Barbiepop boven de barbecue.

Het symboliseert de morele corruptie, de waanzin en de wreedheid die achter gesloten deuren plaatsvinden in een maatschappij die geobsedeerd is door uiterlijke schijn.

3. De Apocalyps als verlossing (De Black Hole Sun)

Terwijl de buurtbewoners gevangen zitten in hun eigen poppenkast, verschijnt er een zwarte zon aan de hemel die alles begint op te zuigen.
Interessant is hoe de band zelf in beeld wordt gebracht: Soundgarden staat koel, stoer en onaangedaan te spelen op een open veld, terwijl de wereld om hen heen vergaat. De 'Black Hole Sun' werkt hier als een kosmische stofzuiger, een apocalyptische vagevuur dat de hele hypocriete boel wegvaagt. Het is de ultieme destructie, maar binnen de context van de clip voelt het bijna als een noodzakelijke reiniging—het wegspoelen van de neppigheid.

De clip sloeg destijds in als een bom omdat het perfect de tijdgeest van de grunge-beweging samenvatte: een diepe afkeer van commercialisering, neppigheid en de druk om te voldoen aan de perfecte maatschappelijke normen.

Wereldwijde Sumud-vloot publiceert gruwelijke, nieuwe getuigenissen
Bovenstaande foto: Foto geplaatst door Itamar Ben-Gvir waarop activisten te zien zijn die in een stressvolle houding worden gedwongen. X. https://indignatienewsletter.substack.com/p/wereldwijde-sumud-vloot-publiceert

Ben Gvir veroorzaakt wereldwijde verontwaardiging na het lastigvallen van activisten van de Gaza-vloot.
'Welkom in Israël.' https://indignatienewsletter.substack.com/p/ben-gvir-veroorzaakt-wereldwijde