ben extreem rechts!
Ik wil vrede, huis voor m’n kind, veilige omgeving, waarheid, vrijheid van meningsuiting, privacy, behoud natuur en boeren

Ik ben extreem rechts!
Ik wil vrede, huis voor m’n kind, veilige omgeving, waarheid, vrijheid van meningsuiting, privacy, behoud natuur en boeren

DE TOEKOMST STAAT NIET MEER OP HET SCHERM… HIJ KAN BINNENKORT BIJ JE OP DE BANK ZITTEN!

Oké mensen… we moeten het even hebben over iets waarvan ik een paar jaar geleden nog had gedacht: "Ja hoor, dat zien we voorlopig alleen in een sciencefictionfilm."

China heeft in 2026 de UWORLD U1 gelanceerd: een levensechte, full-size humanoïde robot van UBTECH Robotics, speciaal ontwikkeld voor menselijk gezelschap.

En geloof me… dit is géén robot zoals R2-D2.

De U1 heeft een levensechte siliconenhuid, compleet met menselijke huidstructuur, en is verkrijgbaar in mannelijke en vrouwelijke uitvoeringen. De mannelijke versie is ongeveer 1,83 meter en de vrouwelijke ongeveer 1,68 meter. De robot beschikt over maar liefst 88 bewegingsvrijheidsgraden, waardoor hij menselijke bewegingen, gezichtsuitdrukkingen en lichaamshoudingen veel natuurlijker kan nabootsen.

Maar het wordt nóg interessanter.

Er zit kunstmatige intelligentie in die bedoeld is voor gezelschap.

De U1 kan gesprekken voeren, emoties proberen te herkennen en op sociale interactie reageren. UBTECH positioneert hem nadrukkelijk als een companion robot: niet alleen een machine die een taak uitvoert, maar een robot waarmee je kunt praten en tijd kunt doorbrengen.

En dan komt het gedeelte waarvan ik persoonlijk denk:

HOE DAN?!

De robot kan in verregaande mate worden aangepast.

Uiterlijk, stem en persoonlijkheid kunnen worden gepersonaliseerd. UBTECH heeft bovendien plannen beschreven voor het gebruik van 3D-gezichtsreconstructie en stemtechnologie om robots zelfs op specifieke personen te laten lijken. Dat laatste roept natuurlijk meteen behoorlijk grote ethische en privacyvragen op.

Stel je eens voor waar dit naartoe kan gaan.

Je zou uiteindelijk een robot kunnen samenstellen die precies jouw smaak heeft.

Het uiterlijk van je ideale man of vrouw.

De stem die jij aantrekkelijk vindt.

Een persoonlijkheid die bij jou past.

Een AI die je voorkeuren onthoudt.

En vervolgens staat die persoon niet meer in je telefoon… maar gewoon levensgroot naast je in de woonkamer.



En ja hoor… voordat jullie het vragen:

IK ZOU OOK VOOR DE MANLIJKE VERSIE GAAN.

Je kunt tenslotte beter je eigen ideale man samenstellen dan twintig jaar zoeken naar een menselijke uitvoering die vervolgens tóch zijn sokken naast de wasmand gooit.

Maar alle gekheid op een stokje: dit vind ik persoonlijk een veel belangrijkere ontwikkeling dan weer een nieuwe chatbot.

We zijn bezig met de overgang van:

AI op een scherm

naar

AI met een lichaam

en uiteindelijk misschien naar

AI die daadwerkelijk onderdeel wordt van je huishouden en sociale leven.

De U1 is overigens nog lang geen perfecte kunstmatige mens. Hij kan niet zomaar alles wat een mens kan en de huidige toepassingen draaien vooral om interactie en gezelschap. Bovendien is de prijs bepaald niet kinderachtig: de U1-serie begint rond de 119.800 Chinese yuan, terwijl de duurste Ultra-uitvoering richting de miljoen yuan gaat.

Maar technologie heeft een vervelende gewoonte:

wat vandaag krankzinnig duur en futuristisch lijkt, kan over tien jaar ineens gewoon bij MediaMarkt staan.

En dan krijg je waarschijnlijk een heel nieuwe discussie.

Want wat gebeurt er wanneer mensen emotioneel gehecht raken aan een robot?

Kun je verliefd worden op iets dat geen biologisch mens is?

Is een AI-companion een oplossing voor eenzaamheid… of maakt hij mensen uiteindelijk juist minder geneigd om menselijke relaties aan te gaan?

En misschien wel de grootste vraag:

Wanneer houdt een robot op gewoon een apparaat te zijn en wordt hij voor ons gevoel een 'iemand'?

Daar gaan we de komende jaren nog héél veel interessante én waarschijnlijk behoorlijk ongemakkelijke gesprekken over voeren.

En ondertussen kijk ik alvast even naar die U1-mannen.

Want als ik mijn ideale man zelf mag samenstellen, dan heb ik nog wel een paar eisenlijstjes klaar liggen.

Bekijk de U1 zelf in actie:
https://vm.tiktok.com/ZGdxfkdCU/

#UWORLD #U1 #UBTECH #HumanoidRobot #AI #ArtificialIntelligence #Robotica #RobotCompanion #FutureIsNow #China #Technology #AICompanion #Humanoid #Toekomst

In tegenstelling tot wat jou is geleerd, is Lucifer NIET de kwaadaardige demon uit de hel. Óók is Lucifer NIET dezelfde entiteit als Satan.

Lucifer staat voor vrijheid, soevereiniteit en licht en liefde. Lucifer wordt niet voor niets de Lichtbrenger genoemd.

De kerk heeft Lucifer gedemoniseerd en van Hem iets gemaakt wat Hij niet is.

https://vm.tiktok.com/ZGd9mpJjx/

**De walgelijke agenda: insecten in ons eten en vlees dat bewust duurder wordt gemaakt**

Nederland en Europa voeren een stille oorlog tegen ons bord. Terwijl we nog ruimschoots koeien, varkens en schapen hebben, worden insectenpoeders als *Acheta domesticus* (huiskrekel) en *Tenebrio molitor* (meelworm) via de achterdeur ons voedsel binnengesmokkeld. Onder het mom van “duurzaam eiwitsupplement” en met wetenschappelijke namen op het etiket, zodat de gemiddelde consument het niet meteen doorheeft. En ondertussen maken beleidsmakers in Brussel en Den Haag ons traditionele vlees doelbewust duurder. Dit is geen toeval. Dit is een ideologische agenda die ons eetpatroon wil herprogrammeren. En het is ronduit walgelijk.

Laten we beginnen bij de feiten. De Europese Unie heeft via de EFSA meerdere insectensoorten goedgekeurd als novel foods. In januari 2025 kwam daar UV-behandeld meelwormpoeder bij, geschikt voor brood, pasta, cakes en meer. Het wordt gepromoot als milieuvriendelijk alternatief: lager in broeikasgassen, minder land- en watergebruik. Maar voor de meeste Nederlanders blijft het gewoon smerig. De yuck-factor is geen fobie, het is een normale culturele en biologische reactie. Eeuwenlang aten wij geen insecten in ons dagelijks voedsel. Nu moeten we het slikken als “progressie”.

Tegelijkertijd krimpt de Nederlandse veestapel onder druk van stikstofregels, Green Deal en Farm to Fork. In 2025 daalde het aantal varkens naar onder de 10 miljoen – voor het eerst in decennia. Runderen zakten naar circa 3,65 miljoen. Schapen en geiten volgen. Boeren worden uitgekocht, bedrijven stoppen en de productie daalt. Gevolg? Prijzen van rundvlees stegen tussen 2020 en begin 2025 met maar liefst 88 procent. En het wordt nog erger. Stikstofnormen, mestregels en CO₂-beprijzing maken vlees structureel duurder. Voorstellen voor een vleestaks of hogere BTW liggen al klaar. Het officiële doel: consumptie ontmoedigen, mensen richting plantaardig, insecten of labvlees duwen.

Dit beleid is gebaseerd op een eenzijdige klimaat- en duurzaamheidsobsessie. Natuurlijk heeft veehouderij impact. Maar regeneratieve landbouw, innovatie en eerlijke importregels worden genegeerd. In plaats daarvan subsidieert men alternatieven en bemoeilijkt men het traditionele. Het resultaat is hogere prijzen voor de burger, failliete boeren en een afhankelijker voedselvoorziening. Terwijl de elite in Brussel en de WEF-kringen zelf geen meelwormbrood eet.

De combinatie is geniaal in zijn cynisme. Maak echt vlees schaars en duur, normaliseer insectenpoeder in proteïnerepen, brood en shakes, en noem het “keuzevrijheid” en “duurzaamheid”. Consumenten worden niet gedwongen – nog niet – maar de druk is duidelijk. Etiketten vermelden vaak alleen de Latijnse naam. Wie leest er nou “gedeeltelijk ontvet poeder van larven van *Tenebrio molitor*” terwijl hij snel een brood pakt?

Ik vind het walgelijk. Niet alleen vanwege de insecten zelf, maar vanwege het paternalisme. Ambtenaren en lobbyisten denken te weten wat goed voor ons is. Ze negeren dat de meeste Europeanen dit spul niet willen. Acceptatie blijft laag, ondanks miljarden aan promotie. Mensen willen normaal vlees, puur brood en geen experimenten in hun maaltijd. Voedselsoevereiniteit en culturele identiteit tellen blijkbaar niet mee in de Grote Transitie.

Critici worden weggezet als achterlijk of complotdenkers. Maar als het beleid zo transparant en vrijwillig is, waarom dan die sluipende invoering en prijsmanipulatie? Waarom dalen veestapels terwijl de wereldbevolking groeit en voedselzekerheid juist om lokale, betrouwbare productie vraagt?

Het wordt tijd dat we dit stoppen. Lees etiketten. Koop bij slagers en boeren die nog puur werken. Steun partijen die de Green Deal-krimp en stikstofwaanzin aanpakken. Stem met je portemonnee: insectenproducten laten liggen. Eis eerlijke etikettering in grote letters: “Bevat krekelpoeder”.

We hebben genoeg koeien, varkens en schapen. We hoeven geen reptielendiëet. Het is onze keuze wat we eten – geen bureaucratische dwang. Laten we die keuze terugpakken voordat ons bord definitief verandert in iets waar we allemaal van walgen.

Het debat over het Amerikaanse migratiebeleid wordt vaak gevoerd in de waan van de dag:

Grensbeveiliging, quota, economische impact en politieke retoriek. Maar wie een stap terugzet, stuit op een diepe, historische paradox.

Donald Trump en zijn achterban pleiten voor een strenger migratiebeleid en een drastische inperking van de instroom. Tegelijkertijd is de Verenigde Staten als moderne natie fundamenteel het product van grootschalige immigratie. De voorouders van de overgrote meerderheid van de huidige Amerikaanse bevolking — inclusief die van Trump zelf — arriveerden ooit als migrant of kolonist op een continent dat al duizenden jaren werd bewoond door inheemse volkeren.

​Deze vaststelling roept onvermijdelijk de vraag op of het huidige anti-immigratiediscours geen vorm van historische ironie is. Om die vraag te beantwoorden, moeten twee fundamenteel verschillende manieren van kijken naar het verleden en de status van een natie worden ontleed: de moreel-historische benadering en de staatsrechtelijke realiteit.

​De historische paradox: Kolonisatie en uitsluiting

​Vanuit een historisch en ethisch perspectief is de ironie moeilijk te ontkennen. De creatie van de Verenigde Staten begon niet in een leeg vacuüm, maar met de grootschalige verdringing van de oorspronkelijke bewoners, de Native Americans. Europese kolonisten importeerden hun wetten, religie en cultuur, en claimden het land. Dit proces ging gepaard met bloedige conflicten, gedwongen verplaatsingen en de introductie van dodelijke ziektes, waardoor de inheemse bevolking decimeerde en gemarginaliseerd raakte.

​Wanneer hedendaagse politici spreken over het 'beschermen van de Amerikaanse identiteit en cultuur' tegen nieuwe nieuwkomers, gaan zij voorbij aan het feit dat die identiteit zelf een dynamisch, geïmporteerd construct is. Het land dat zichzelf profileert als het 'baken van de vrijheid' en de 'smeltkroes van de wereld', hanteert hier een selectief geheugen. Het morele argument luidt dan ook: een natie die haar bestaan dankt aan het overschrijden van grenzen en het opeisen van andermans grondgebied, kan zich nu niet geloofwaardig afsluiten voor anderen die op zoek zijn naar een beter bestaan.

​De moderne natiestaat: Soevereiniteit en wetmatigheid

​Tegenover deze historische reflectie staat de nuchtere, staatsrechtelijke logica van de moderne wereld. Vanuit het perspectief van conservatieve denkers en politici is de vergelijking tussen de zeventiende-eeuwse kolonisatie en de eenentwintigste-eeuwse migratie een valse equivalentie. Zij redeneren dat de wereld destijds werd gekenmerkt door imperiumbouw en ontdekking, terwijl de huidige wereldorde is opgebouwd rondom het principe van de soevereine natiestaat.

​Een soevereine staat heeft volgens het internationaal recht de exclusieve bevoegdheid om zijn eigen grenzen te controleren. De argumentatie verschuift hier van moraal naar systemiek: de Amerikaanse infrastructuur, de huizenmarkt, de sociale voorzieningen en de arbeidsmarkt zijn ingericht op basis van voorspelbaarheid en regelgeving. Binnen dit kader richt de kritiek zich bovendien zelden op migratie in absolute zin, maar primair op illegale migratie. Het argument is dat het passeren van een grens zonder toestemming de rechtsstaat ondermijnt, ongeacht wat er driehonderd jaar geleden is gebeurd. De regels van het verleden kunnen immers niet functioneren als blauwdruk voor de complexe systemen van nu.

​Het conflict tussen ethiek en pragmatisme

​De felle polarisatie rondom dit thema ontstaat omdat beide standpunten opereren op een andere golflengte. De criticus spreekt vanuit een universele, historische ethiek; de voorstander van een strenger beleid spreekt vanuit een nationaal, pragmatisch protectionisme. Het is het klassieke conflict tussen 'wat had moeten zijn' en 'wat nu is'.

​De spanning tussen deze twee visies zal niet snel verdwijnen. De geschiedenis van Amerika laat zien dat de definitie van 'de Amerikaan' altijd in beweging is geweest, vaak ten koste van degenen die er al waren. Maar de realiteit van de moderne politiek eist ook handhaving van structuren. De discussie over migratie in de Verenigde Staten is daarmee niet alleen een strijd over cijfers en wetten, maar fundamenteel een worsteling met het eigen geweten en de complexiteit van een onuitwisbaar verleden.

Fijne Pride Maand!

Juni staat wereldwijd in het teken van Pride: een viering van liefde, diversiteit, authenticiteit en de vrijheid om jezelf te zijn.

Soms vragen mensen zich af waarom Pride nog steeds nodig is, of waarom er geen "Straight Pride" bestaat.

Het antwoord is eigenlijk heel simpel: Pride is niet ontstaan omdat LGBTQ+ mensen zich beter voelen dan anderen. Pride ontstond omdat mensen jarenlang – en in veel delen van de wereld nog steeds – werden uitgesloten, vervolgd, ontslagen, mishandeld of zelfs gevangen gezet vanwege wie ze zijn of van wie ze houden.

Voor heteroseksuele mensen is er nooit een strijd nodig geweest om het recht te krijgen om openlijk hetero te zijn. Daarom bestaat er historisch gezien ook geen behoefte aan een "Straight Pride". Pride gaat niet over het verheffen van de ene groep boven de andere, maar over zichtbaarheid, acceptatie en gelijke behandeling voor iedereen.

Het mooie is: Pride is tegenwoordig niet alleen voor LGBTQ+ mensen. Het is een viering van vrijheid, respect en menselijkheid. Iedereen die gelooft dat mensen zichzelf mogen zijn, is welkom.

Laten we deze maand samen vieren dat onze verschillen ons niet verdelen, maar juist verrijken.

Een perfect nummer voor deze maand:
Born This Way – Lady Gaga

https://youtu.be/wV1FrqwZyKw?is=rkNj6zZqfkumlKTz

Happy Pride Month!

#HappyPrideMonth #PrideMonth #Pride2026 #LoveIsLove #BornThisWay #LadyGaga #LGBTQIA #Equality #Inclusion #Diversity #Respect #BeYourself #MusicCommunity #MusiQloud #SpreadLove #UnitedThroughMusic

Ik ga niet de waarheid veranderen, omdat jij de waarheid niet aan kan.
Blijf in de ontkenning,
negeer het, vecht met
jezelf.
De waarheid is dat wat
er in de werkelijkheid,
de wereld heeft plaatsgevonden.
Tenminste in 3 d.
In de platte wereld.
In daden en gedrag
en de gevolgen daarvan.
Ik begrijp de ontkenning wel.
Ik begrijp het negeren ook.
Doorrennen met je vingers
in je oren, gevangen in een
bubbel die voor je wordt gecreëerd.
Je kijkt naar een poppenkast,
ziet de poppen en raakt
gehypnotiseerd, zo lijkt
het wel.
Je laat je opvullen met
leugens omdat het je
enigzins rustig houdt.
Want als je moet geloven
dat men je vrijheid
aan het afnemen is,
men je heeft gebruikt
voor een groot experiment
dan is dat bijna niet
te verkroppen.
Maar het is tijd dat de
waarheid zichtbaar wordt.
Achter je rug om heeft
men keuzes gemaakt,
wetten vastgelegd en
alvast je toekomst bepaald.
Jij hebt straks geen keuze,
je kinderen zijn niet langer
van jou en vrijheid moet
je verdienen.
Opgesloten in kleine gebieden,
15 minuten van je huis.
Verplichte prikkies halen
en anders geen geld.
Ik denk dat het goed is,
dat de meeste mensen
nog geen weet hebben
van wat er speelt.
Omdat de angst voor
dat verhaal, het nog
moeilijker zou maken.
Maar nu zijn we denk ik bij de
volgende stap en dat is
dat er rechtzaken aankomen.
Dat er genoeg mensen zijn die
als journalist oprecht verslag doen van wat er gaande is.
Alle zoekers, vragen stellers,
levenstudenten hebben mega
hard gewerkt.
Ik heb namelijk
nog nooit zoveel interessante
dingen geleerd, oude verhalen
gehoord,op zoveel verschillende lagen.
Het is tijd. De media is
aan de beurt, alles open.
Ik ga de waarheid niet veranderen omdat jij
de waarheid niet aan kan.
Ik heb namelijk met
mezelf afgesproken altijd
zuiver te zijn.
En ik weet dat dat vervelend
kan zijn, dat is dan aan jou
om je weg daarin te vinden.

Stel je voor... Je wekker gaat. Je staat op en maakt je klaar om naar je werk te gaan. Maar helaas: je laadpaal heeft vannacht je elektrische auto maar deels opgeladen, omdat het stroomnet overbelast was.
Die warmtepomp waarmee je je huis warm houdt? Die schakelt zichzelf tijdens piekuren tijdelijk uit om het net te ontlasten.
Later op de ochtend krijg je een melding van je energieleverancier: nu even geen was draaien vanwege een zonnepanelen-piek.
De zon schijnt inmiddels flink. Balen, want ook je zonnepanelen kunnen hun stroom nu niet terugleveren omdat het stroomnet de piekbelasting niet aankan.
Dan maar opslaan op de thuisbatterij. Oh nee, die wordt automatisch aangestuurd door het energienet en wordt nu ook afgeschakeld.
Jij dacht dat je er nu wel was, he? Maar nee, want je wilt natuurlijk ook nog eten koken, elektrisch welteverstaan, want koken op gas doen we natuurlijk ook niet meer. Weer krijg je het dringende advies om verbruik uit te stellen vanwege drukte op het net.
Dacht je dat dit nooit zou gebeuren? Dat dit een complottheorie was, waar alleen "wappies" over praten? Nee hoor! Welkom bij het toekomstige "nieuwe normaal".
Tijdens een recente presentatie aan de gemeenteraad waarschuwde netbeheerder Stedin openlijk voor mogelijke afschakelingen op piekmomenten om het stroomnet stabiel te houden.
Ondertussen loopt onze hele stroomregio Flevopolder-Gelderland-Utrecht steeds verder vast. Gemeente Amersfoort heeft op dit moment nog niet te maken met de aansluitstop, maar dit kan ieder moment veranderen.
Ondernemers komen op wachtlijsten, nieuwe woningen kunnen soms niet aangesloten worden, bedrijven kunnen niet uitbreiden. En inwoners krijgen steeds vaker te horen dat het stroomnet vol zit.
Maar waarom vraagt niemand zich openlijk af hoe we hier terecht zijn gekomen?
Jarenlang (en nog steeds!) werd Nederland volledig richting windmolens en zonnepanelen gestuurd. Alleen... Ons stroomnet kan die enorme pieken en schommelingen in teruglevering niet aan.
Op zonnige of winderige dagen ontstaat er massale overbelasting op delen van het net. Tegelijkertijd groeit het stroomverbruik door:
- elektrische auto’s
- warmtepompen
- datacentra
- nieuwe woonwijken
En ondertussen praten netbeheerders ineens openlijk over slimme sturing van jouw apparaten. Met andere woorden: zij gaan straks bepalen wanneer jij energie mag gebruiken.

Mijn nekharen gingen overeind staan toen dit zo openlijk werd gedeeld in de gemeenteraad!
Dus terwijl inwoners gevraagd wordt minder te verbruiken, gebruiken bijvoorbeeld grote datacentra inmiddels gigantische hoeveelheden stroom. Sommige gebruiken evenveel elektriciteit als complete steden.
Maar de oplossing waar jarenlang lacherig over werd gedaan? Kernenergie.
De Small Modular Reactors (SMR’s) zijn kleinere, moderne kernreactoren die sneller en flexibeler gebouwd kunnen worden dan traditionele kerncentrales. Waar klassieke kerncentrales vaak meer dan tien jaar bouwtijd vragen, wordt bij sommige SMR-ontwerpen gesproken over een bouwperiode van slechts enkele jaren.
Ook in Nederland groeit heel langzaamaan de interesse in deze technologie. Daarbij wordt gekeken naar samenwerking tussen Rijk, provincies en gemeenten om geschikte locaties te vinden die goed aangesloten kunnen worden op het hoogspanningsnet en voldoen aan veiligheids- en infrastructuur eisen.
Zelfs binnen de Europese Unie verschuift het gesprek zichtbaar: voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen, sprak zich eerder al uit over het belang van kernenergie.
Maar ondertussen denderen we nog altijd voort op dezelfde ideologie. Lange leve groene stroom en volledige elektrificatie. En dat terwijl de energietransitie steeds meer begint te botsen met de realiteit van een stroomnet dat zijn grenzen bereikt.
Straks blijft voor burgers alleen nog de vraag over:
Hoeveel vrijheid houden wij nog over in ons eigen energieverbruik?