Ik ben Kylian, een man die zich regelmatig afvraagt of hij wellicht in een absurdistische sitcom terecht is gekomen. De oorzaak van deze twijfel? Mijn twee tieners, Jessie en Tjeu. Tweeling, vijftien jaar oud en – laten we eerlijk zijn – een bron van eindeloze verwarring en hilariteit. En dan is er nog Laura, mijn gemalin, die blijkbaar de rol van ‘supercool moeder’ heeft geclaimd en bij Jessie enorm in de smaak valt.

Kortom, ik heb twee vrouwen in huis. En die twee dames, die spannen samen. En nergens is dat duidelijker dan in de keuken. Vraag ik wat we vanavond eten, dan kijkt Tjeu, even nieuwsgierig als ik, me aan met dezelfde vraag: "Ja, wat eten we vandaag?"

En dan begint het. Het duo Laura & Jessie, in een prachtig georkestreerd duet van vaagheid. Eerst het standaard antwoord: “Eten.” Logisch, hè? Daarna: “Laat je verrassen!”. En dan volgt een opsomming van gerechten die elk een Michelinster in het absurde verdienen:

Gekookt zaagsel in oliesaus.

Een verrassing, met een kans op brandwonden.

De lucht van nostalgie, geserveerd met een scheutje teleurstelling.

Een culinaire verkenningstocht door het land van de 'geen-idee-wat-ik-aan-het-koken-ben'.

Een mysterieus gerecht uit de oude doos, waarvan de inhoud onbekend is.

Een hoopje ingrediënten met een sausje 'hoop dat het lekker is".

De restjes van gisteren, maar dan anders.

Een avontuur voor de smaakpapillen, waarvan je de eindbestemming niet kent.

Een culinaire ontdekkingstocht naar de grenzen van je eetlust.

Een gerecht dat eruitziet als een kunstproject, smaakt als een experiment en ruikt als een chemische fabriek.

En dan verbaasd men zich dat wij mannen soms moeilijk te begrijpen zijn? Nee dames, jullie zijn even helder als een krokodil in een bibliotheek! Ik zie mezelf al langzaam maar zeker veranderen in een wandelende vraagteken. Maar ach, misschien is dat juist de charme van het leven met twee tieners en een vrouw die duidelijk de touwtjes in handen heeft. Ik wacht gewoon geduldig op het moment dat ze me eindelijk vertellen wat er op het menu staat. Of, beter nog, dat ze gewoon een pizza bestellen.

Disclaimer: De hierboven genoemde gerechten zijn puur fictief en dienen ter illustratie van de hilarische vaagheid van tienermeisjes en hun moeder in de keuken. Geen krokodillen, zaagsel of chemische experimenten zijn werkelijk gebruikt bij het creëren van deze tekst. (Althans, dat hoop ik).