Het Renault Virus: Met de Paplepel Ingegoten.

Thuis, toen ik nog een jeugdig exemplaar was, stond er altijd wel een Renault voor de deur. Eerst twee Renault 4’s, dan een 6, weer twee 4’tjes en tenslotte een Renault 14. Ook diverse ooms en tantes kwamen in comfortabel Frans vervoer van diverse makelij op visite Waaronder ook, jazeker, Renaults. In mijn tienerjaren werkte ik zelfs bij een Renault garage, en toen…

In 1987 haalde ik mijn rijbewijs en kwam mijn eerste gemotoriseerde vierwielig onderstel.

De Renault 4, mijn eerste auto! Een bordeauxrode GTL uit 1983, de luxe-uitvoering met de, laten we eerlijk zijn, krachtige(ahum) 1108cc motor. Een trouwe metgezel, die Renault 4. Zeer handig in gebruik ook. Een verhuizing? Achterbank plat en laden maar! Uitgaan? Met een beetje passen en meten ging iedereen mee (en dan bedoel ik iedereen). Een vuilniswagen nodig? Geen probleem, die laadruimte was een wonder! Gebruik als taxi? Gebeurde ook. En dan werd die Renault 4 ook nog gebruikt als dagelijks vervoer. Soms, en hier spreek ik uit ervaring, werden meerdere van bovengenoemde gebruiksmogelijkheden gecombineerd. Ik denk dat ik ermee heb leren multitasken, eerlijk gezegd.

Deze Renault 4, was mijn trouwe metgezel in de beginjaren van mijn automotive avonturen. Helaas, zoals zo vaak gebeurd, kwam er een afscheid. Een gedwongen afscheid.

Mijn eerste Renault 4 is helaas aan zijn einde gekomen door een overdosis deuk na een minder zachte aanraking met een Mercedes busje. De chauffeur van dat busje bleek meer bezig met zijn administratie dan met het besturen van een voertuig. Ik vermoed dat hij dacht dat hij een parkeergarage inreed, niet een levende, bordeauxrode Renault 4.

Noodgedwongen werd de trouwe Renault 4 vervangen door een heerlijk rijdende Renault 18, hierover later meer (want ja, dat verhaal is ook een heel hoofdstuk waard!).

Dit was niet mijn enige Renault vier! Mijn tweede Renault 4 was een TL uit 1971 (een echte klassieker!), de derde een GTL van 1978 en… nou ja, laten we zeggen dat er nog een paar waren. Zoals: een gele Renault Rodeo 6 (ja, die bestonden!), en de groene Renault Rodeo 4 met polyester en Jeep-achtige carrosserie. Of de Renault 4 F6, een auto die meer karakter had dan ik toen begreep.