Vanmiddag zat ik weer op de huisartsen post vanwege een stinkende wond aan mijn onderbeen. Dit keer mijn linker scheenbeen.
Vanwege de diabetes zijn mijn voeten en onderbenen erg droog en kwetsbaar en soms ontstaan hierdoor barstjes in de huid. En doordat mijn benen veel vocht vasthouden gaat dit lekken.
Ik had hier vorige week een pleister op geplakt. Meestal is het dan na een paar dagen weer dicht maar vanwege alle toestanden met Lizzy en mijn andere voet had ik dit wondje wat verwaarloosd en de pleister te lang laten zitten.
Vannacht werd ik wakker door een vieze geur. Ik dacht eerst dat het mijn voet was maar toen keek ik naar mijn linkerbeen en zag ik dat de pleister helemaal doordrenkt was. Ik heb het goed gespoeld onder de douche maar voor alle zekerheid toch even met de H.A.P gebeld. Die zeiden dat ik moest langskomen.
Uiuuurenlang moeten wachten tot ik aan de beurt was. Maar volgens mij viel het wel mee. Het stukje huid dat het wondje bedekte was erg week geworden en zag er vies uit en stonk.
De dokter heeft dit met een gaasje weggeveegd. Het was ietwat roodachtig om het wondje heen maar ik denk dat het meevalt.
Voor alle zekerheid heb ik een antibioticakuur meegekregen die 20 dagen duurt, pfff. Ik doe het toch maar want ik wil niet dat mijn pootje eraf rot 😅 want dat kan zómaar gebeuren met Diabetes.
En dát was mijn avontuur weer voor deze zondag 🙄
Vanmiddag zat ik weer op de huisartsen post vanwege een stinkende wond aan mijn onderbeen. Dit keer mijn linker scheenbeen.
Vanwege de diabetes zijn mijn voeten en onderbenen erg droog en kwetsbaar en soms ontstaan hierdoor barstjes in de huid. En doordat mijn benen veel vocht vasthouden gaat dit lekken.
Ik had hier vorige week een pleister op geplakt. Meestal is het dan na een paar dagen weer dicht maar vanwege alle toestanden met Lizzy en mijn andere voet had ik dit wondje wat verwaarloosd en de pleister te lang laten zitten.
Vannacht werd ik wakker door een vieze geur. Ik dacht eerst dat het mijn voet was maar toen keek ik naar mijn linkerbeen en zag ik dat de pleister helemaal doordrenkt was. Ik heb het goed gespoeld onder de douche maar voor alle zekerheid toch even met de H.A.P gebeld. Die zeiden dat ik moest langskomen.
Uiuuurenlang moeten wachten tot ik aan de beurt was. Maar volgens mij viel het wel mee. Het stukje huid dat het wondje bedekte was erg week geworden en zag er vies uit en stonk.
De dokter heeft dit met een gaasje weggeveegd. Het was ietwat roodachtig om het wondje heen maar ik denk dat het meevalt.
Voor alle zekerheid heb ik een antibioticakuur meegekregen die 20 dagen duurt, pfff. Ik doe het toch maar want ik wil niet dat mijn pootje eraf rot 😅 want dat kan zómaar gebeuren met Diabetes.
En dát was mijn avontuur weer voor deze zondag 🙄
Het zijn écht een stel psychopaten daar in onze regering hoor, i'm telling you 🤣
Nu wil die idiote Bontebal dat wij een deel van ons vakantiegeld, waar wij het hele jaar hard voor werken, inleveren, omdat zíj zo graag oorlogje spelen en Defensie meer te besteden heeft.
Het zijn écht een stel psychopaten daar in onze regering hoor, i'm telling you 🤣
Nu wil die idiote Bontebal dat wij een deel van ons vakantiegeld, waar wij het hele jaar hard voor werken, inleveren, omdat zíj zo graag oorlogje spelen en Defensie meer te besteden heeft.
Het moet niet gekker worden 🤣🤣🤣
https://vm.tiktok.com/ZGdCnpNxW/
Nu mogen zelfs kerstkaarten geen 'kerstkaarten' meer genoemd worden, maar 'Winterkaarten', want dat is 'beledigend' voor anders gelovigen.
Wat een idioterie. Hoever gaat deze onzin nog?
https://vm.tiktok.com/ZGdC2mLjt/
I’VE HAD ENOUGH — NOW WE’RE NOT EVEN ALLOWED TO CALL IT A CHRISTMAS CARD? 🎄 I’ve seen reports of a school in Aberdeen asking parents to send “winter cards” instead of Christmas cards to be more inclusive. But come on… it’s Christmas. England has a deeply rooted Christian heritage, Christianity has played a huge part in our history and culture, and Christmas is a Christian celebration. Being inclusive should mean respecting everyone’s beliefs and traditions — not making people feel like they have to remove the word “Christmas” to avoid offending someone. If you don’t celebrate Christmas, that’s absolutely fine. Nobody is forcing you to. But why should people who do celebrate it suddenly have to call their Christmas cards “winter cards”? You can be inclusive without erasing Christmas. It’s a Christmas card. Not a winter card. 🎄 #Christmas#ChristmasCards#KeepChristmas#ChristianHeritage#rant
Activist: "Boeren spuiten hun koeien vol met antibiotica. Het zit in elk glas melk."
Zuivelboer: "Weet je wat er gebeurt als dat zo is?"
Activist: "Mensen drinken het."
Zuivelboer: "De tanker wordt bij de poort getest. Eén koe met antibiotica wat in 20.000 liter terecht is gekomen en de hele lading gaat door de goot. Elke boerderij op de route die ochtend krijgt haar melk gekieperd, en de boerderij die het deed betaalt voor alles."
Activist: "Dus je zegt dat het nooit gebeurt."
Zuivelboer: "Ik zeg dat een behandelde koe op deze boerderij een rode tape om haar poot krijgt, naar de achterkant van de melkschuur gaat, en haar melk gaat zes dagen in een emmer. Ik behandel haar alsof ze radioactief is, want financieel is ze dat."
Activist: "Je gebruikt het nog steeds."
Zuivelboer: "Bij een zieke koe. Net als jij. De dierenarts schrijft het voor, de datum gaat op de muur, en de muur wordt gecontroleerd. Het gebruik op deze boerderij is ongeveer de helft van wat het tien jaar geleden was, en dat geldt voor elke zuivelboerderij die ik ken."
Activist: "Routinegebruik in voer, dan."
Zuivelboer: "Al jaren illegaal. Groeibevorderaars zijn twintig jaar geleden verdwenen. Je beschrijft een kippenhok in een land waar ik niet boer."
Activist: Je kunt dus niet bewijzen dat het in je melk zit?
Zuivelboer: "Ik kan het drie keer per week bewijzen, want ze testen het drie keer per week en sturen me het rapport. Wanneer heb jij voor het laatst een rapport gekregen over jouw havermelk?"
Activist: "Dat is anders."
Zuivelboer: "Dat is het. Niemand test het. De mijne is de meest gecontroleerde vloeistof in je keuken en het is juist die waar je bang voor bent….”
Activist: "Boeren spuiten hun koeien vol met antibiotica. Het zit in elk glas melk."
Zuivelboer: "Weet je wat er gebeurt als dat zo is?"
Activist: "Mensen drinken het."
Zuivelboer: "De tanker wordt bij de poort getest. Eén koe met antibiotica wat in 20.000 liter terecht is gekomen en de hele lading gaat door de goot. Elke boerderij op de route die ochtend krijgt haar melk gekieperd, en de boerderij die het deed betaalt voor alles."
Activist: "Dus je zegt dat het nooit gebeurt."
Zuivelboer: "Ik zeg dat een behandelde koe op deze boerderij een rode tape om haar poot krijgt, naar de achterkant van de melkschuur gaat, en haar melk gaat zes dagen in een emmer. Ik behandel haar alsof ze radioactief is, want financieel is ze dat."
Activist: "Je gebruikt het nog steeds."
Zuivelboer: "Bij een zieke koe. Net als jij. De dierenarts schrijft het voor, de datum gaat op de muur, en de muur wordt gecontroleerd. Het gebruik op deze boerderij is ongeveer de helft van wat het tien jaar geleden was, en dat geldt voor elke zuivelboerderij die ik ken."
Activist: "Routinegebruik in voer, dan."
Zuivelboer: "Al jaren illegaal. Groeibevorderaars zijn twintig jaar geleden verdwenen. Je beschrijft een kippenhok in een land waar ik niet boer."
Activist: Je kunt dus niet bewijzen dat het in je melk zit?
Zuivelboer: "Ik kan het drie keer per week bewijzen, want ze testen het drie keer per week en sturen me het rapport. Wanneer heb jij voor het laatst een rapport gekregen over jouw havermelk?"
Activist: "Dat is anders."
Zuivelboer: "Dat is het. Niemand test het. De mijne is de meest gecontroleerde vloeistof in je keuken en het is juist die waar je bang voor bent….”
De Europese Unie gaat binnenkort voor ons bepalen hoelang wij online mogen zijn 🙄
Voor kinderen tot 13 jaar kan ik dat nog wel begrijpen, maar ik ga toch niet door een stel idioten in de Europese Unie laten bepalen hoelang ik met mijn 55 lentes online mag zijn?
De Europese Unie gaat binnenkort voor ons bepalen hoelang wij online mogen zijn 🙄
Voor kinderen tot 13 jaar kan ik dat nog wel begrijpen, maar ik ga toch niet door een stel idioten in de Europese Unie laten bepalen hoelang ik met mijn 55 lentes online mag zijn?
https://vm.tiktok.com/ZGdQaDeMY/
Afgelopen zaterdag waren de weersberichten voor die dag plots veel beter dan eerder in de week: ik kon weer op pad met de kano. Feitelijk een kajak, maar het woord kano ligt me beter. Dus vanaf nu is en blijft het kano, kan mij het schelen!
De thermometer zou blijven steken bij 19°C en nog een buitje was niet uitgesloten. Het leek me daarom goed om het vers gekochte regenpak (jas plus broek) mee te nemen.
Kanoën in zo'n plastik pak leek me niet echt ideaal, ik had al wat ervaring opgedaan met geuren die vrijkomen als je een uurtje met z'n tweeën in een plastik zak van 3x3 m2 hebt gezeten wegens noodweer. Of als je je bezweet uit een lange plastik zeilbroek wurmt...
Maar op de fiets in een regenpak is heel normaal in Nederland dus, waarom niet in de kano.
Na m'n bootje te hebben opgeblazen vond ik het aardig frisjes in de stevige bries onder een behoorlijk dicht wolkendek dus: regenbroek en -jas over onder- en korte broek plus t-shirt, waterschoentjes aan en hop, in de kano en peddelen maar.
Mooi stuk over het schilderachtige Wijde AA meertje gevaren, onder een idyllisch wit houten bruggetje door en noordwaarts de Wijde AA, nu een riviertje van pakweg 20 a 30m breed, verder afgezakt.
Het enige dat m'n goede humeur verstoorde was de afstand tussen zitje en voetensteun: te kort. Na wat onhandig getrek aan gespen en riempjes, werd het duidelijk: dit euvel kan ik niet verhelpen zolang ik op het water in de boot zit.
Maar geen nood. Een wal waar de oever veel lager was dan elders, kwam in zicht. Daar kon ik mooi aan wal gaan om het zitje wat meer naar achter te verplaatsen. Aangekomen bij de wal bleek uitstappen lastiger dan gedacht en leek het me toch handiger om me, op m'n knieën, achterstevoren, in de kano te positioneren.
Dom dom dom. Een onhandige beweging, teveel op bakboord geleund en hup, daar stond ik tot m'n borstkas in het water, na een koppie onder.
Het grootste geluk: niemand te bekennen in de verste verte, dit zal onder ons blijven. Wat zeg ik: onder mij! Niemand zal dit ooit te weten komen! Ik, redelijk ervaren peddelaar, al eerder door mezelf aan een ingebeelde schandpaal genageld na precies hetzelfde koppie onder, jaren geleden, nog geen tien seconden na het gevleugelde edoch idiote gezegde "Maak je niet ongerust, zo'n kano kan niet omslaan" met grote stelligheid te hebben uitgesproken.
Daar stond ik druppelend in de wei, na aan land te zijn gekrabbeld en de kano op het droge te hebben getrokken. Goede raad was duur. Wat doe je in zo'n geval?
Wonder boven wonder was ik wel wat nat onder het pak, maar niet drijfnat. Dat gaf me hoop. Hup, snel het van binnen nog betrekkelijk droge regenpak uit, t-shirt en korte- en onderbroek (wel nat) in de plunjezak, regenpak weer aan over een zwembroekje. Dat zou me vast wel wat beschermen tegen de wind, het was zo'n 19°C en inmiddels redelijk zonnig. Verder kanoën moest te doen zijn.
Doorgaan wàs per slot van rekening de enige manier nog een beetje gevoel van eigenwaarde terug te winnen, na deze toch weer kolossale Guust Flater vertoning. Doorzetten was het motto, al was het slechts voor iets als een denkbeeldige blijk van bewondering van juffrouw Jannie.
Enfin, om een kort verhaal niet toch nog weer veel te lang te maken: kanoën in een regenpak van pakweg zes tientjes bij de Decathlon is een geweldige optie bij matig weer, ik heb van de rest van de tocht genoten.
Lange onderbroek (merinowol of synthetisch) en fleece vest of zoiets als onderlaag: voor- en naseizoen liggen binnen bereik. Moet ik wel in de boot blijven zitten natuurlijk. Een ongeplande plons, die vermijd je liever in april of oktober. Brrrrr.....
Hoe het ook zij, die plons heeft wel tot gevolg gehad, dat ik de verborgen kwaliteiten van m'n nieuwe regenpak heb ontdekt. Dàt was de bemoedigende glimlach van juffrouw Jannie. Elk nadeel heb z'n voordeel, niet meteen afdruipen (!) na een afgang. Dan blijkt ook een kolossale blunder toch een wijze les te bevatten.
Op en onder de Wijde AA
Afgelopen zaterdag waren de weersberichten voor die dag plots veel beter dan eerder in de week: ik kon weer op pad met de kano. Feitelijk een kajak, maar het woord kano ligt me beter. Dus vanaf nu is en blijft het kano, kan mij het schelen!
De thermometer zou blijven steken bij 19°C en nog een buitje was niet uitgesloten. Het leek me daarom goed om het vers gekochte regenpak (jas plus broek) mee te nemen.
Kanoën in zo'n plastik pak leek me niet echt ideaal, ik had al wat ervaring opgedaan met geuren die vrijkomen als je een uurtje met z'n tweeën in een plastik zak van 3x3 m2 hebt gezeten wegens noodweer. Of als je je bezweet uit een lange plastik zeilbroek wurmt...
Maar op de fiets in een regenpak is heel normaal in Nederland dus, waarom niet in de kano.
Na m'n bootje te hebben opgeblazen vond ik het aardig frisjes in de stevige bries onder een behoorlijk dicht wolkendek dus: regenbroek en -jas over onder- en korte broek plus t-shirt, waterschoentjes aan en hop, in de kano en peddelen maar.
Mooi stuk over het schilderachtige Wijde AA meertje gevaren, onder een idyllisch wit houten bruggetje door en noordwaarts de Wijde AA, nu een riviertje van pakweg 20 a 30m breed, verder afgezakt.
Het enige dat m'n goede humeur verstoorde was de afstand tussen zitje en voetensteun: te kort. Na wat onhandig getrek aan gespen en riempjes, werd het duidelijk: dit euvel kan ik niet verhelpen zolang ik op het water in de boot zit.
Maar geen nood. Een wal waar de oever veel lager was dan elders, kwam in zicht. Daar kon ik mooi aan wal gaan om het zitje wat meer naar achter te verplaatsen. Aangekomen bij de wal bleek uitstappen lastiger dan gedacht en leek het me toch handiger om me, op m'n knieën, achterstevoren, in de kano te positioneren.
Dom dom dom. Een onhandige beweging, teveel op bakboord geleund en hup, daar stond ik tot m'n borstkas in het water, na een koppie onder.
Het grootste geluk: niemand te bekennen in de verste verte, dit zal onder ons blijven. Wat zeg ik: onder mij! Niemand zal dit ooit te weten komen! Ik, redelijk ervaren peddelaar, al eerder door mezelf aan een ingebeelde schandpaal genageld na precies hetzelfde koppie onder, jaren geleden, nog geen tien seconden na het gevleugelde edoch idiote gezegde "Maak je niet ongerust, zo'n kano kan niet omslaan" met grote stelligheid te hebben uitgesproken.
Daar stond ik druppelend in de wei, na aan land te zijn gekrabbeld en de kano op het droge te hebben getrokken. Goede raad was duur. Wat doe je in zo'n geval?
Wonder boven wonder was ik wel wat nat onder het pak, maar niet drijfnat. Dat gaf me hoop. Hup, snel het van binnen nog betrekkelijk droge regenpak uit, t-shirt en korte- en onderbroek (wel nat) in de plunjezak, regenpak weer aan over een zwembroekje. Dat zou me vast wel wat beschermen tegen de wind, het was zo'n 19°C en inmiddels redelijk zonnig. Verder kanoën moest te doen zijn.
Doorgaan wàs per slot van rekening de enige manier nog een beetje gevoel van eigenwaarde terug te winnen, na deze toch weer kolossale Guust Flater vertoning. Doorzetten was het motto, al was het slechts voor iets als een denkbeeldige blijk van bewondering van juffrouw Jannie.
Enfin, om een kort verhaal niet toch nog weer veel te lang te maken: kanoën in een regenpak van pakweg zes tientjes bij de Decathlon is een geweldige optie bij matig weer, ik heb van de rest van de tocht genoten.
Lange onderbroek (merinowol of synthetisch) en fleece vest of zoiets als onderlaag: voor- en naseizoen liggen binnen bereik. Moet ik wel in de boot blijven zitten natuurlijk. Een ongeplande plons, die vermijd je liever in april of oktober. Brrrrr.....
Hoe het ook zij, die plons heeft wel tot gevolg gehad, dat ik de verborgen kwaliteiten van m'n nieuwe regenpak heb ontdekt. Dàt was de bemoedigende glimlach van juffrouw Jannie. Elk nadeel heb z'n voordeel, niet meteen afdruipen (!) na een afgang. Dan blijkt ook een kolossale blunder toch een wijze les te bevatten.
Prebiotica en probiotica bij PDS werken pas echt optimaal wanneer de biochemische basis in je spijsvertering goed is afgesteld.
Veel mensen met het Prikkelbare Darm Syndroom (PDS) grijpen naar dure probioticasupplementen of prebiotische vezels in de hoop hun darmflora snel te herstellen.
Toch merken velen dat deze middelen weinig uithalen, of zelfs zorgen voor meer gisting, gasvorming en een opgezette buik.
De oorzaak van dit uitblijvende succes ligt zelden bij de bacteriën zelf, maar bij een cruciaal, over het hoofd gezien orgaanduo: de Pancreas-Darmas.
De alvleesklier (pancreas) bepaalt namelijk het microklimaat in de dunne darm.
Zonder een goede enzymatische werking van dit orgaan kunnen nuttige bacteriestammen zich onmogelijk nestelen of vermeerderen.
Prebiotica en probiotica bij PDS werken pas echt optimaal wanneer de biochemische basis in je spijsvertering goed is afgesteld.
Veel mensen met het Prikkelbare Darm Syndroom (PDS) grijpen naar dure probioticasupplementen of prebiotische vezels in de hoop hun darmflora snel te herstellen.
Toch merken velen dat deze middelen weinig uithalen, of zelfs zorgen voor meer gisting, gasvorming en een opgezette buik.
De oorzaak van dit uitblijvende succes ligt zelden bij de bacteriën zelf, maar bij een cruciaal, over het hoofd gezien orgaanduo: de Pancreas-Darmas.
De alvleesklier (pancreas) bepaalt namelijk het microklimaat in de dunne darm.
Zonder een goede enzymatische werking van dit orgaan kunnen nuttige bacteriestammen zich onmogelijk nestelen of vermeerderen.
https://www.leefnugezonder.be/prebiotica-en-probiotica-bij-pds/
Bibliotheek Neude schakelt bij warm weer roltrappen uit om de airco te laten draaien. Het Utrechtse stroomnet zit overvol. Het partijkartel faalt weer eens.
Eurocommissaris Wopke Hoekstra staat onder gigantische druk. Blijft hij trouw aan de destructieve groene koers van Frans Timmermans, of redt hij de Europese industrie?
