**De walgelijke agenda: insecten in ons eten en vlees dat bewust duurder wordt gemaakt**
Nederland en Europa voeren een stille oorlog tegen ons bord. Terwijl we nog ruimschoots koeien, varkens en schapen hebben, worden insectenpoeders als *Acheta domesticus* (huiskrekel) en *Tenebrio molitor* (meelworm) via de achterdeur ons voedsel binnengesmokkeld. Onder het mom van “duurzaam eiwitsupplement” en met wetenschappelijke namen op het etiket, zodat de gemiddelde consument het niet meteen doorheeft. En ondertussen maken beleidsmakers in Brussel en Den Haag ons traditionele vlees doelbewust duurder. Dit is geen toeval. Dit is een ideologische agenda die ons eetpatroon wil herprogrammeren. En het is ronduit walgelijk.
Laten we beginnen bij de feiten. De Europese Unie heeft via de EFSA meerdere insectensoorten goedgekeurd als novel foods. In januari 2025 kwam daar UV-behandeld meelwormpoeder bij, geschikt voor brood, pasta, cakes en meer. Het wordt gepromoot als milieuvriendelijk alternatief: lager in broeikasgassen, minder land- en watergebruik. Maar voor de meeste Nederlanders blijft het gewoon smerig. De yuck-factor is geen fobie, het is een normale culturele en biologische reactie. Eeuwenlang aten wij geen insecten in ons dagelijks voedsel. Nu moeten we het slikken als “progressie”.
Tegelijkertijd krimpt de Nederlandse veestapel onder druk van stikstofregels, Green Deal en Farm to Fork. In 2025 daalde het aantal varkens naar onder de 10 miljoen – voor het eerst in decennia. Runderen zakten naar circa 3,65 miljoen. Schapen en geiten volgen. Boeren worden uitgekocht, bedrijven stoppen en de productie daalt. Gevolg? Prijzen van rundvlees stegen tussen 2020 en begin 2025 met maar liefst 88 procent. En het wordt nog erger. Stikstofnormen, mestregels en CO₂-beprijzing maken vlees structureel duurder. Voorstellen voor een vleestaks of hogere BTW liggen al klaar. Het officiële doel: consumptie ontmoedigen, mensen richting plantaardig, insecten of labvlees duwen.
Dit beleid is gebaseerd op een eenzijdige klimaat- en duurzaamheidsobsessie. Natuurlijk heeft veehouderij impact. Maar regeneratieve landbouw, innovatie en eerlijke importregels worden genegeerd. In plaats daarvan subsidieert men alternatieven en bemoeilijkt men het traditionele. Het resultaat is hogere prijzen voor de burger, failliete boeren en een afhankelijker voedselvoorziening. Terwijl de elite in Brussel en de WEF-kringen zelf geen meelwormbrood eet.
De combinatie is geniaal in zijn cynisme. Maak echt vlees schaars en duur, normaliseer insectenpoeder in proteïnerepen, brood en shakes, en noem het “keuzevrijheid” en “duurzaamheid”. Consumenten worden niet gedwongen – nog niet – maar de druk is duidelijk. Etiketten vermelden vaak alleen de Latijnse naam. Wie leest er nou “gedeeltelijk ontvet poeder van larven van *Tenebrio molitor*” terwijl hij snel een brood pakt?
Ik vind het walgelijk. Niet alleen vanwege de insecten zelf, maar vanwege het paternalisme. Ambtenaren en lobbyisten denken te weten wat goed voor ons is. Ze negeren dat de meeste Europeanen dit spul niet willen. Acceptatie blijft laag, ondanks miljarden aan promotie. Mensen willen normaal vlees, puur brood en geen experimenten in hun maaltijd. Voedselsoevereiniteit en culturele identiteit tellen blijkbaar niet mee in de Grote Transitie.
Critici worden weggezet als achterlijk of complotdenkers. Maar als het beleid zo transparant en vrijwillig is, waarom dan die sluipende invoering en prijsmanipulatie? Waarom dalen veestapels terwijl de wereldbevolking groeit en voedselzekerheid juist om lokale, betrouwbare productie vraagt?
Het wordt tijd dat we dit stoppen. Lees etiketten. Koop bij slagers en boeren die nog puur werken. Steun partijen die de Green Deal-krimp en stikstofwaanzin aanpakken. Stem met je portemonnee: insectenproducten laten liggen. Eis eerlijke etikettering in grote letters: “Bevat krekelpoeder”.
We hebben genoeg koeien, varkens en schapen. We hoeven geen reptielendiëet. Het is onze keuze wat we eten – geen bureaucratische dwang. Laten we die keuze terugpakken voordat ons bord definitief verandert in iets waar we allemaal van walgen.
**De walgelijke agenda: insecten in ons eten en vlees dat bewust duurder wordt gemaakt**
Nederland en Europa voeren een stille oorlog tegen ons bord. Terwijl we nog ruimschoots koeien, varkens en schapen hebben, worden insectenpoeders als *Acheta domesticus* (huiskrekel) en *Tenebrio molitor* (meelworm) via de achterdeur ons voedsel binnengesmokkeld. Onder het mom van “duurzaam eiwitsupplement” en met wetenschappelijke namen op het etiket, zodat de gemiddelde consument het niet meteen doorheeft. En ondertussen maken beleidsmakers in Brussel en Den Haag ons traditionele vlees doelbewust duurder. Dit is geen toeval. Dit is een ideologische agenda die ons eetpatroon wil herprogrammeren. En het is ronduit walgelijk.
Laten we beginnen bij de feiten. De Europese Unie heeft via de EFSA meerdere insectensoorten goedgekeurd als novel foods. In januari 2025 kwam daar UV-behandeld meelwormpoeder bij, geschikt voor brood, pasta, cakes en meer. Het wordt gepromoot als milieuvriendelijk alternatief: lager in broeikasgassen, minder land- en watergebruik. Maar voor de meeste Nederlanders blijft het gewoon smerig. De yuck-factor is geen fobie, het is een normale culturele en biologische reactie. Eeuwenlang aten wij geen insecten in ons dagelijks voedsel. Nu moeten we het slikken als “progressie”.
Tegelijkertijd krimpt de Nederlandse veestapel onder druk van stikstofregels, Green Deal en Farm to Fork. In 2025 daalde het aantal varkens naar onder de 10 miljoen – voor het eerst in decennia. Runderen zakten naar circa 3,65 miljoen. Schapen en geiten volgen. Boeren worden uitgekocht, bedrijven stoppen en de productie daalt. Gevolg? Prijzen van rundvlees stegen tussen 2020 en begin 2025 met maar liefst 88 procent. En het wordt nog erger. Stikstofnormen, mestregels en CO₂-beprijzing maken vlees structureel duurder. Voorstellen voor een vleestaks of hogere BTW liggen al klaar. Het officiële doel: consumptie ontmoedigen, mensen richting plantaardig, insecten of labvlees duwen.
Dit beleid is gebaseerd op een eenzijdige klimaat- en duurzaamheidsobsessie. Natuurlijk heeft veehouderij impact. Maar regeneratieve landbouw, innovatie en eerlijke importregels worden genegeerd. In plaats daarvan subsidieert men alternatieven en bemoeilijkt men het traditionele. Het resultaat is hogere prijzen voor de burger, failliete boeren en een afhankelijker voedselvoorziening. Terwijl de elite in Brussel en de WEF-kringen zelf geen meelwormbrood eet.
De combinatie is geniaal in zijn cynisme. Maak echt vlees schaars en duur, normaliseer insectenpoeder in proteïnerepen, brood en shakes, en noem het “keuzevrijheid” en “duurzaamheid”. Consumenten worden niet gedwongen – nog niet – maar de druk is duidelijk. Etiketten vermelden vaak alleen de Latijnse naam. Wie leest er nou “gedeeltelijk ontvet poeder van larven van *Tenebrio molitor*” terwijl hij snel een brood pakt?
Ik vind het walgelijk. Niet alleen vanwege de insecten zelf, maar vanwege het paternalisme. Ambtenaren en lobbyisten denken te weten wat goed voor ons is. Ze negeren dat de meeste Europeanen dit spul niet willen. Acceptatie blijft laag, ondanks miljarden aan promotie. Mensen willen normaal vlees, puur brood en geen experimenten in hun maaltijd. Voedselsoevereiniteit en culturele identiteit tellen blijkbaar niet mee in de Grote Transitie.
Critici worden weggezet als achterlijk of complotdenkers. Maar als het beleid zo transparant en vrijwillig is, waarom dan die sluipende invoering en prijsmanipulatie? Waarom dalen veestapels terwijl de wereldbevolking groeit en voedselzekerheid juist om lokale, betrouwbare productie vraagt?
Het wordt tijd dat we dit stoppen. Lees etiketten. Koop bij slagers en boeren die nog puur werken. Steun partijen die de Green Deal-krimp en stikstofwaanzin aanpakken. Stem met je portemonnee: insectenproducten laten liggen. Eis eerlijke etikettering in grote letters: “Bevat krekelpoeder”.
We hebben genoeg koeien, varkens en schapen. We hoeven geen reptielendiëet. Het is onze keuze wat we eten – geen bureaucratische dwang. Laten we die keuze terugpakken voordat ons bord definitief verandert in iets waar we allemaal van walgen.
English
Dutch
