Het debat over het Amerikaanse migratiebeleid wordt vaak gevoerd in de waan van de dag:

Grensbeveiliging, quota, economische impact en politieke retoriek. Maar wie een stap terugzet, stuit op een diepe, historische paradox.

Donald Trump en zijn achterban pleiten voor een strenger migratiebeleid en een drastische inperking van de instroom. Tegelijkertijd is de Verenigde Staten als moderne natie fundamenteel het product van grootschalige immigratie. De voorouders van de overgrote meerderheid van de huidige Amerikaanse bevolking — inclusief die van Trump zelf — arriveerden ooit als migrant of kolonist op een continent dat al duizenden jaren werd bewoond door inheemse volkeren.

​Deze vaststelling roept onvermijdelijk de vraag op of het huidige anti-immigratiediscours geen vorm van historische ironie is. Om die vraag te beantwoorden, moeten twee fundamenteel verschillende manieren van kijken naar het verleden en de status van een natie worden ontleed: de moreel-historische benadering en de staatsrechtelijke realiteit.

​De historische paradox: Kolonisatie en uitsluiting

​Vanuit een historisch en ethisch perspectief is de ironie moeilijk te ontkennen. De creatie van de Verenigde Staten begon niet in een leeg vacuüm, maar met de grootschalige verdringing van de oorspronkelijke bewoners, de Native Americans. Europese kolonisten importeerden hun wetten, religie en cultuur, en claimden het land. Dit proces ging gepaard met bloedige conflicten, gedwongen verplaatsingen en de introductie van dodelijke ziektes, waardoor de inheemse bevolking decimeerde en gemarginaliseerd raakte.

​Wanneer hedendaagse politici spreken over het 'beschermen van de Amerikaanse identiteit en cultuur' tegen nieuwe nieuwkomers, gaan zij voorbij aan het feit dat die identiteit zelf een dynamisch, geïmporteerd construct is. Het land dat zichzelf profileert als het 'baken van de vrijheid' en de 'smeltkroes van de wereld', hanteert hier een selectief geheugen. Het morele argument luidt dan ook: een natie die haar bestaan dankt aan het overschrijden van grenzen en het opeisen van andermans grondgebied, kan zich nu niet geloofwaardig afsluiten voor anderen die op zoek zijn naar een beter bestaan.

​De moderne natiestaat: Soevereiniteit en wetmatigheid

​Tegenover deze historische reflectie staat de nuchtere, staatsrechtelijke logica van de moderne wereld. Vanuit het perspectief van conservatieve denkers en politici is de vergelijking tussen de zeventiende-eeuwse kolonisatie en de eenentwintigste-eeuwse migratie een valse equivalentie. Zij redeneren dat de wereld destijds werd gekenmerkt door imperiumbouw en ontdekking, terwijl de huidige wereldorde is opgebouwd rondom het principe van de soevereine natiestaat.

​Een soevereine staat heeft volgens het internationaal recht de exclusieve bevoegdheid om zijn eigen grenzen te controleren. De argumentatie verschuift hier van moraal naar systemiek: de Amerikaanse infrastructuur, de huizenmarkt, de sociale voorzieningen en de arbeidsmarkt zijn ingericht op basis van voorspelbaarheid en regelgeving. Binnen dit kader richt de kritiek zich bovendien zelden op migratie in absolute zin, maar primair op illegale migratie. Het argument is dat het passeren van een grens zonder toestemming de rechtsstaat ondermijnt, ongeacht wat er driehonderd jaar geleden is gebeurd. De regels van het verleden kunnen immers niet functioneren als blauwdruk voor de complexe systemen van nu.

​Het conflict tussen ethiek en pragmatisme

​De felle polarisatie rondom dit thema ontstaat omdat beide standpunten opereren op een andere golflengte. De criticus spreekt vanuit een universele, historische ethiek; de voorstander van een strenger beleid spreekt vanuit een nationaal, pragmatisch protectionisme. Het is het klassieke conflict tussen 'wat had moeten zijn' en 'wat nu is'.

​De spanning tussen deze twee visies zal niet snel verdwijnen. De geschiedenis van Amerika laat zien dat de definitie van 'de Amerikaan' altijd in beweging is geweest, vaak ten koste van degenen die er al waren. Maar de realiteit van de moderne politiek eist ook handhaving van structuren. De discussie over migratie in de Verenigde Staten is daarmee niet alleen een strijd over cijfers en wetten, maar fundamenteel een worsteling met het eigen geweten en de complexiteit van een onuitwisbaar verleden.

HET GROTE VERRAAD, DE STORTINGE HEEFT AFGESTREDEN EN DE GRONDWET VERKOCHT!

Op dinsdag 2 juni 2026 om 16:03 uur werd de laatste spijker in de doodskist van het Noorse zelfbestuur geslagen.

Met 57 stemmen voor en 44 tegen besloot het machtskartel om ESA in Brussel directe macht over Noorse gemeenten te geven.

Ze hadden zo'n haast om het land weg te geven dat ze het niet eens aandurfden om de zaak eerst door het Hooggerechtshof te laten behandelen. Het voorstel om de beslissing uit te stellen voor een juridische toetsing werd met slechts ÉÉN stem verworpen. De machtselite koos er bewust voor om de rechtsstaat te negeren om de ESA-discipline vandaag veilig te stellen.

HIER IS EEN OVERZICHT VAN WIE HET LAND WEGGAF EN WIE TEGEN STEMDE:
DEZE STEMMEN ERVOOR OM NOORWEGEN ONDER DE ESA-STRIJD TE STELLEN:
De Arbeiderspartij (AP), de Conservatieve Partij (H) en de Groene Partij (MDG). Het waren deze partijen die de meerderheid behaalden om de sanctiebevoegdheid van de Noorse staat over te dragen aan een instantie in Brussel.

DEZE STEMMEN TEGEN DE ROOF EN VOOR DE GRONDWET:
De Centrumpartij (Sp), de Progressieve Partij (FrP), de Socialistische Linkse Partij (SV), de Rode Partij (R) en de Christendemocratische Partij (KrF).

De KrF maakte op het laatste moment een U-bocht en steunde de eis voor een toetsing door het Hooggerechtshof, maar het machtskartel van de Arbeiderspartij en de Conservatieve Partij drukte de beslissing er toch doorheen.

DE WAARHEID IS NU VOOR IEDEREEN ONTHULD:
De machtselite heeft bewezen dat ze loyaliteit aan Brussel boven loyaliteit aan het Noorse volk stellen. Ze verbergen 5200 miljard Noorse kronen in geheime buffers om Noorwegen armer te laten lijken dan het is. Dit wordt bevestigd door Olav Slettebø, econoom bij Statistics Norway, die vandaag onthult dat het Ministerie van Financiën werkt met berekeningen waarbij twee volledige staatsbegrotingen simpelweg verdampen (Bron: Nettavisen, Sjokkfunn over het Oliefonds: 5200 miljard verdampt, 02.06.26).

ER IS NU NOG MAAR ÉÉN UITWEG UIT DE VOOROORDELEN:

We moeten de EER-overeenkomst volledig beëindigen. We laten ons niet langer regeren door gezichtsloze bureaucraten en sancties uit Brussel.

We keren terug naar de handelsovereenkomst uit 1973, die juridisch nog steeds geldig en bruikbaar is.

Door de EER te verlaten, gooien we de zweep van de ESA en de ketenen van ACER overboord. We nemen de volledige controle terug over onze waterkrachtcentrales, visserij en continentaal plat. Zonder de EU-regels voor staatssteun kunnen we eindelijk ons ​​eigen geld gebruiken om 40 øre aan vaste prijzen voor elektriciteit, 12 kronen per liter brandstof en schuldenvrije wegen en ziekenhuizen in het hele land te garanderen. We zullen weer geregeerd worden door wetten die in Noorwegen zijn aangenomen, door mensen die door het Noorse volk zijn gekozen – niet door richtlijnen die via geheime archieven in de ministeries worden weggesluisd. Het machtskartel met de Arbeiderspartij en de Conservatieve Partij voorop denkt dat ze vandaag gewonnen hebben, maar in werkelijkheid hebben ze slechts de strijd van het volk ontketend om hun land terug te krijgen. De waarheid kan het licht weerstaan ​​en vandaag schijnt ze feller dan ooit op hun verraad. Noorwegen uit de EER. De grondwet terug naar het volk.

AANVULLENDE INFORMATIE:
DE HANDELSOVEREENKOMST VAN 1973.
Het is een opzettelijke doofpotoperatie wanneer de machtselite beweert dat we zonder overeenkomsten komen te zitten als we de EER opzeggen. De waarheid is dat we een kant-en-klare nooduitgang hebben in de vorm van de Handelsovereenkomst van 1973.
Deze overeenkomst is nooit beëindigd.

In artikel 120 van de EER-overeenkomst staat zwart op wit dat de overeenkomst van 1973 slechts wordt opgeschort en in de wacht wordt gezet zolang de EER-overeenkomst van kracht is. Op de dag dat we de EER met een opzegtermijn van 12 maanden beëindigen, treedt de overeenkomst van 1973 automatisch weer in werking als ons wettelijk vangnet voor de handel. Deze overeenkomst garandeert de handel in industriële goederen met Europa zonder invoerrechten, precies zoals we die vóór 1994 hadden. Het verschil is dat deze overeenkomst Brussel GEEN macht geeft over onze wetten, onze elektriciteit, ons geld of onze soevereiniteit. We krijgen de handel, maar behouden het land zelf. U kunt het bewijs in artikel 120 van de EER-overeenkomst zelf lezen op Lovdata, of de overeenkomst tussen Noorwegen en de Europese Economische Gemeenschap van 14 mei 1973 opzoeken in de archieven van de overheid. We zitten niet vast in Brussel, we worden er alleen maar toe aangezet te geloven dat we dat wel zijn. Noorwegen eerst. Altijd.

Het blijft fascinerend hoe hard mensen online schreeuwen, zelfs wanneer de feiten allang op tafel liggen.

Marco Borsato is vrijgesproken. Niet “half”, niet “bij gebrek aan beter”, niet “omdat hij een bekende Nederlander is”—nee, juridisch en volledig vrijgesproken. In een rechtstaat betekent dat simpelweg: onschuldig. Punt.

Maar zodra je naar Facebook kijkt, lijkt het alsof sommige mensen hun verstand vrijwillig bij de comments hebben ingeleverd. Het is ongelofelijk hoe snel een deel van Nederland klaarstaat met fakkels en hooivorken, zelfs wanneer een rechter – die wél toegang heeft tot het dossier – oordeelt dat er geen bewijs is.

Iedereen heeft ineens een mening:
✔ mensen die het dossier niet kennen,
✔ mensen die de rechtszaak niet hebben gevolgd,
✔ mensen die feiten vervangen door emoties,
✔ en mensen die liever vergelijkingen maken met Epstein, Diddy of compleet andere zaken om toch maar een moreel punt te kunnen scoren.

Het internet is verworden tot een plek waar sommige mensen liever vasthouden aan hun vooroordeel dan aan de waarheid. Alsof ze teleurgesteld zijn dat iemand niet schuldig blijkt te zijn. Alsof ze zich persoonlijk tekortgedaan voelen wanneer de uitkomst niet in hun complotplaatje past.

Wat veel mensen vergeten, is dit:

Vrijspraak betekent dat er geen bewijs is gevonden dat iemand schuldig is.
In onze rechtsstaat geldt: onschuldig tot het tegendeel wordt bewezen.
Niet: “onschuldig tenzij Facebook anders beslist.”
Niet: “onschuldig maar ik geloof het toch niet.”

Feiten verdwijnen zodra emotie het overneemt. En sociale media is helaas de perfecte broedplek voor verontwaardiging, roddelvorming en speculatie. Mensen projecteren, vullen in, verzinnen erbij, herhalen elkaar, en overtuigen zichzelf uiteindelijk dat hun eigen mening waardevoller is dan het oordeel van een onafhankelijke rechter.

Het is angstaanjagend hoe makkelijk de publieke opinie omslaat. Vandaag ben je gevierd, morgen ben je veroordeeld door een commentsectie met mensen die elkaar nog nooit hebben gesproken maar wél weten hoe alles zit. Tenminste… in hun hoofd.

We lijken vergeten dat het internet geen rechtbank is. Dat een “ik vind er iets van”-mentaliteit geen waarheid schept. Dat een rechtspraak nooit draait om emoties, vermoedens of onderbuikgevoelens, maar om bewijs.

En nee, een vrijspraak betekent niet dat iemand een heilige is. Maar het betekent wél dat er niet voldoende grond is om iemand te veroordelen. En dat moet je accepteren, ook al schuurt het bij sommige sensatiezoekers die liever een schandaal willen dan een feit.

Het is schrijnend hoe vaak de digitale menigte zich gedraagt als een primitieve dorpsrechtbank: schreeuwen, wijzen, roepen, herhalen — maar nooit luisteren. En nooit verantwoordelijkheid nemen voor de schade die ze veroorzaken met hun laster, aannames en ongefundeerde uitspraken.

Misschien wordt het tijd dat we weer leren dat feiten belangrijker zijn dan geruchten. Dat rechtszaken niet worden beslist door likes en comments. En dat iemand beoordelen op basis van wat je hoopt dat waar is, geen volwassen houding is.

De vraag is dus niet of Marco Borsato schuldig is.
Die vraag is beantwoord.

De échte vraag is:
Wanneer gaan mensen leren om het oordeel van een rechter zwaarder te laten wegen dan hun eigen fantasie?

Oekraïners komen massaal op voor onafhankelijke corruptiebestrijding

In heel Oekraïne zijn burgers de straat op gegaan om te protesteren tegen een wet die de onafhankelijkheid van anticorruptie-instanties bedreigt. Demonstranten eisen dat NABOe en SAPO zelfstandig blijven opereren – cruciaal voor de rechtsstaat én voor EU-toetreding. De druk op president Zelensky neemt toe.

#StopCorruptie #Rechtsstaat #OekraïneProtesteert #EUtoetreding
https://nos.nl/artikel/2577018

Nieuwe aanval Trump op rechtsstaat.

Stephen Miller, een belangrijke adviseur van het Witte Huis, zegt dat Trump “actief kijkt” naar (is actively looking at) het habeas corpus-principe, het rechtsbeginsel dat stelt dat een verdachte bij de rechter in beroep kan gaan tegen zijn of haar detentie. M.a.w: Trump wil mensen achter de tralies kunnen zetten zonder dat er een rechter aan te pas komt. Volgens Miller zal de opschorting van dit rechtsbeginsel beperkt blijven tot migranten, maar aan die belofte zou ik persoonlijk geen enkele waarde hechten.

In Nederland en andere Europese landen is het habeas corpus-principe vastgelegd in de Grondwet en niet opschortbaar, in de VS is het dat onder strenge voorwaarden wel: The Privilege of the Writ of Habeas Corpus shall not be suspended, unless when in Cases of Rebellion or Invasion the public Safety may require it. Trump hoopt misbruik te kunnen maken van die bepaling door te claimen dat de VS wordt geconfronteerd met een invasie van illegale immigranten. Die “invasie” rechtvaardigt in zijn ogen het opschorten (en op termijn waarschijnlijk afschaffen) van een van de belangrijkste rechtsbeginselen.

Het massaal deporteren van – al dan niet ongedocumenteerde – migranten is een van de belangrijkste verkiezingsbeloften van Trump en er is het Witte Huis veel aan gelegen in elk geval op dit punt met “resultaten” te komen. Een aantal migranten is inmiddels achter de tralies gezet in een beruchte gevangenis in El Salvador(!). Wat rechters daarvan vinden interesseert Trump en de United States Immigration and Customs Enforcement (ICE) helemaal niets.

Denk overigens maar niet dat je als geboren en getogen Amerikaan veilig bent voor dergelijke praktijken. Trump tijdens een gesprek met Nayib Bukele, de president van El Salvador: “The homegrowns are next, the homegrowns. You’ve got to build about five more places.”

Rechter klapt uit de school over de nieuwe wereldregering, CBDC en pedofielen| The Trueman Show #222.


1 mei 2025
"De Central Bank Digital Currency is een aanval op de mensheid."
BAM. Dat is een lekkere binnenkomer, of niet? Ga er maar even goed voor zitten, want niemand minder dan Barend van Thiel schoof aan bij The Trueman Show. Barend is jurist en voormalig rechter en waarschuwt al jarenlang voor de uitholling van de rechtsstaat en de sluipende verschuiving van macht naar een technocratische elite.

We hadden een ruim twee uur durend gesprek over CDBD, Trump, Marxisme, globalisme, de WHO, de Rothschilds, de toeslagenaffaire, AI..... Barend stelt dat de fundamenten van onze samenleving (vrijheid, scheiding der machten, de rule of law en een eerlijke rechtsgang) systematisch zijn afgebroken. We spreken over de vijf pilaren die ooit de kern vormden van onze vrije samenleving en hoe die stuk voor stuk onder druk zijn gezet. Volgens Barend zijn we beland in een tijd waarin tegenspraak nauwelijks nog mogelijk is. “En als tegenspraak niet mogelijk is, kan er geen waarheid zijn.”

Een belangrijk deel van het gesprek gaat over de machtsverschuivingen die volgens Barend gaande zijn onder de vlag van internationale instellingen. Hij spreekt over de invoering van de Central Bank Digital Currency (CBDC) en het pandemieverdrag van de WHO, die volgens hem deel uitmaken van een grotere, gecentraliseerde agenda. “Ik zie de Central Bank Digital Currency als het middel om ons tot slaaf te maken.” Barend noemt het een moderne vorm van marxisme, gedreven door globalistische machten die aansturen op een wereldregering: “De Great Reset is in feite de instelling van een marxistische wereldregering.” In dat kader bespreken we ook chantage en corruptie in de politieke top, de rol van financiële elites en de manier waarop macht op steeds meer terreinen wordt geconcentreerd.




https://youtu.be/PQ28X-_BpcI?si=iQgnCIKMzdYDsy-u

Tweet van Edwin Wagensveld (Voorman Pegida)

Ik ga tegenwoordig nog zelden in ‘dialoog’ met moslims over de islam, want het geweld, de terreur en de onderdrukking hebben dan vaak ineens niets met de islam te maken. Maar de in hun ogen genocide door Israël heeft wel te maken met het Jodendom. Het gaat dan zelden of nooit om feiten en ook niet om gesprekken waarin op gelijke hoogte met elkaar wordt gesproken. Niet de rechtsstaat, niet de democratie, maar boven alles staat dan bijna altijd de religie. Het gaat enkel om dominantie, vernedering en spot. De islam leert een groot deel van de moslims niet om te debatteren; hij leert hen om zich te onderwerpen en nederig te zijn. Het is dus zonde van mijn tijd; ik zoek ook geen verbinding met kwaadaardige ideologieën zoals de islam, het communisme en het nationaalsocialisme. Een dialoog is zinloos als mensen de fouten van hun eigen ideologie niet willen inzien.

Turkse justitie wil burgemeester Istanbul achter tralies houden

In Turkije blijft de spanning oplopen: het Openbaar Ministerie eist dat de populaire burgemeester van Istanbul vast blijft zitten. De zaak krijgt wereldwijd veel aandacht en roept vragen op over democratie en rechtsstaat in Turkije.

#Nieuws #Turkije #Istanbul #Politiek
https://www.rtl.nl/nieuws/binnenland/artikel/5500634/turks-om-eist-dat-burgemeester-imamoglu-van-istanbul-de-cel