Een jonge Schotse jongen gaat viraal nadat hij ervoor koos niet te knielen tijdens een gebedsdemonstratie in een moskee. Hij was op een educatieve reis met zijn scoutinggroep (Beaver Scouts) in het Verenigd Koninkrijk.
De reis was naar verluidt bedoeld om kinderen kennis te laten maken met verschillende religies en culturen. De meeste kinderen deden mee aan de demonstratie, maar één jongen bleef rustig staan.
Leren over verschillende geloofsovertuigingen en culturen is één ding. Deelnemen aan religieuze handelingen is iets anders. Het begrijpen van een religie vereist niet per se dat je deelneemt aan de religieuze gebruiken.
Het moment deed veel mensen denken aan Sadrach, Mesach en Abednego uit het boek Daniël, die weigerden te buigen toen ze onder druk werden gezet om tegen hun overtuigingen in te handelen. Hun verhaal staat al lange tijd symbool voor trouw blijven, zelfs onder druk om je aan te passen.
Standvastig blijven in je overtuigingen hoeft niet vijandig te zijn tegenover anderen. Het kan simpelweg betekenen dat je weet waar je overtuigingen beginnen en eindigen.

Precies..de een koopt een schip een ander een villa voor zn moeder allemaal van belasting geld..
We hebben snel een wel functionerende regering nodig.
Die de boekhouding weer op orde krijgt en de belasting verlaag (en dan niet alleen voor de gegoede burgers dit x)

Heb je ooit acht jaar van je leven aan iemand gegeven, om er op een doodgewone middag achter te komen dat je blijkbaar minder waard bent dan een nieuwe iPad? Het overkwam mij gisteren. Acht jaar lang was ik de gratis, fulltime oppas. Gisteren keken mijn kleinkinderen me recht in de ogen aan en zeiden dat de ""andere oma"" veel leuker is, omdat ze nooit moppert en tablets cadeau doet.
Ik ben namelijk ""Oma van de boterhammen"". Degene die ze naar school fietst, snotneuzen afveegt, wast, strijkt, zware rugzakken tilt, het licht achter ze uitdoet en ze instopt als hun ouders ""weer eens moeten overwerken"".
De andere oma is ""Oma Glamour"". Zij verschijnt precies één keer per kwartaal: met een enorm boeket, gehuld in een wolk van zware parfum, en gewapend met glanzende cadeautasjes. Ze heeft er geen flauw benul van hoe het is om een ziek kind de hele nacht te moeten wiegen. Maar ze weet wel exact wat de nieuwste Apple-gadgets kosten.
Gisteren vertelden mijn kleinkinderen me dat ze wensten dat ik meer zoals zij was. En voor het eerst in mijn leven wist ik precies hoe het voelt om volkomen onzichtbaar te zijn in je eigen familie.
Ik ben Ans. 63 jaar oud. Ik heb een dochter, Sanne, en twee kleinkinderen: Bram ( en Emma (6).
Sanne werkt, en haar man Jeroen ook. En omdat er ""geen geld"" was voor de naschoolse opvang, werd er min of meer besloten dat ik, kersverse pensionada, de rest van mijn vrije jaren op het altaar van hún gezin zou offeren. Dat deed ik. Bewust. En met alle liefde en toewijding van de wereld.
Mijn wekker gaat om 5:30 uur. Om 6:30 uur sta ik bij hen in de keuken. Ik maak ontbijt. Ik vis propjes vuile sokken onder bedden vandaan, zoek schone shirts, kleed ze aan, strik veters en sleur ze mee naar school. Daarna: opruimen, koken, wassen draaien. 's Middags haal ik ze weer op. Huiswerk, middagdutje, een gezonde maaltijd... en regels.
Ik ben de oma van de ""grenzen"". De oma die zegt: ""Geen snoep voor het eten. Handen wassen. Tv uit. Eerst je rekensommen, dan pas spelen."" Kortom: ik ben de ""saaie"" oma.
Aan de andere kant heb je Patricia, de moeder van Jeroen. Patricia werkt al jaren niet meer. Geld is er in overvloed. Ze is het type dame van de wekelijkse kapper, weelderige jurken en vakanties naar de Amalfikust of Ibiza. Patricia heeft nog nooit om drie uur 's nachts kamillethee gezet voor een blaffende hoest. Ze heeft nog nooit een tapijt staan schrobben na een ""ongelukje"". Ze heeft nog nooit met een lepel hoestdrank achter een driftige kleuter aan gerend.
Patricia is de ""gastster"". Ze duikt twee keer per jaar op – met kerst en verjaardagen. Met bergen suikergoed en peperdure elektronica. De kinderen lopen met haar weg. Zoals alle kinderen weglopen met iemand die nooit ""nee"" verkoopt.
Gisteren was Bram jarig. Ik stond om vijf uur 's ochtends op om zijn favoriete Hollandse appeltaart te bakken. Met extra kaneel en rozijnen, precies zoals hij hem het liefste eet. Van mijn bescheiden pensioentje kocht ik een prachtig leesboek en een warme trui voor hem. 1/2 (verder in comments)

Dit is pure McCarthyisme
Dit is pure McCarthyisme, rechtstreeks overgenomen uit het draaiboek van de Koude Oorlog. Alles wat oud is, is weer nieuw. https://indignatienewsletter.substack.com/p/dit-is-pure-mccarthyisme

Ik heb nu tweederde gelezen van Oswalds Spengler's De Ondergang van het Avondland deel 1. Interessant, maar de helft gaat aan me voorbij, erg complex allemaal. Een student of afgestudeerde kunstgeschiedenis zal het veel gemakkelijker hebben, voor mij is ALLES nieuw. Precies zoals 26 jaar geleden, toen ik de theorieën van Ryke Geerd Hamer las in Vermächtnis einer Neuen Medizin. Ik wist op dat gebied net twee woorden: aspirine en griep. Maar na vijf keer het boek gelezen te hebben, klaarde de lucht op. Stug doorzetten moet je en je door niemand iets wijs laten maken. Dan kom je overal en kun je alles leren.

https://www.ninefornews.nl/massale-ophef-nadat-amazon-boek-over-vernietiging-van-westerse-beschaving-door-massamigratie-in-de-ban-doet/
Censuur van Amazon ...?

Freak Generations: Het draaiboek voor morele paniek, van crackbaby's tot transkinderen
Het spook van de “freakgeneratie” https://indignatienewsletter.substack.com/p/freak-generations-het-draaiboek-voor

Ik vind dit de beste aflevering van Jensen 🙏🏻
HET MEEST ANGSTWEKKEND WAARGEBEURDE VERHAAL OOIT VERTELD! Op 20 maart 1969 luisterde Dr. Lawrence Dunegan naar een huiveringwekkende toespraak van een lid van "De Orde" voor een zaal vol artsen. Hij en de anderen kregen te horen dat ze niet mochten opnemen wat ze hoorden, maar in plaats daarvan aantekeningen moesten maken. De spreker hield vol dat hij de artsen een dienst bewees door uit te leggen hoe de wereld zou veranderen. Hij zei dat hij geloofde dat als ze het wisten, ze beter voorbereid zouden zijn op de komende veranderingen. Iedereen kan dit boek lezen en weten dat deze veranderingen al in volle gang zijn. Wat we niet wisten, was waar deze veranderingen ons naartoe hebben geleid. Tot nu toe! Zodra je het plan begrijpt, kun je niet anders dan het overal om je heen zien voortschrijden. De grootste vraag van allemaal is niet of we het zouden moeten doen, maar hoe we het kunnen stoppen... wat er gebeurt? In het boek vindt u de transcriptie van drie opgenomen interviews over de "New Order of Barbarians", die op de banden simpelweg "het nieuwe wereldsysteem" wordt genoemd. Band één en twee bevatten de herinneringen van Dr. Lawrence Dunegan aan een toespraak uit 1969 van een insider van "The Order", Dr. Richard Day, wiens kwalificaties worden vermeld als voorzitter van de afdeling kindergeneeskunde aan de Universiteit van Pittsburgh; medisch directeur van de Planned Parenthood Federation of America en lid van The Order.

Ik ben net begonnen aan The Testaments, het langverwachte vervolg op de wereld van Gilead

En eerlijk… het voelt anders deze keer.

Waar The Handmaid’s Tale je nog volledig meesleurde in de beklemmende werkelijkheid van Gilead door de ogen van June Osborne, verschuift The Testaments het perspectief. Het gaat niet alleen meer over overleven, maar over wat er na overleven komt. Over wat er gebeurt wanneer systemen beginnen te barsten, wanneer stilte langzaam verandert in bewijs, en wanneer een nieuwe generatie vragen gaat stellen die het oude regime nooit had mogen horen.

Ik ben nog maar net begonnen, maar ik voel het al: dit is geen simpel vervolg. Het is een langzaam ontvouwen van waarheid vanuit meerdere kanten. De stemmen zijn scherper. De geheimen liggen dichter aan de oppervlakte. En de zwaarte van de geschiedenis? Die is nog steeds overal aanwezig.

Wat me vooral raakt is hoe June Osborne — ooit het kloppende hart van het verzet — in dit vervolg bijna mythisch is geworden. Minder een constante stem, meer een echo. Iets dat alles heeft veranderd, ook al staat ze niet meer in het middelpunt.

Dat alleen al vind ik krachtig. Verhalen die hun hoofdpersoon overstijgen.

Dus ja… ik ben begonnen aan The Testaments. En ik heb het gevoel dat dit verhaal me niet zomaar weer loslaat.

We gaan zien waar deze versie van Gilead ons naartoe brengt.

https://youtu.be/KpWyxrPqkeA?is=FFPKcJJmUhVsSfQe

#TheTestaments #TheHandmaidsTale #MargaretAtwood #Dystopie #Leestip #NuAanHetLezen #Boekenliefde #Vrouwenstemmen #Verzet #Literatuur #Boekencommunity