De meest indrukwekkende en spectaculaire kliffen, oneindig brede zandstranden, totaal ongerepte natuurgebieden en ingeslapen dorpjes als Ambleteuse, Hardelot, Wissant (Wit zand) en Étaples (Stapelplaats): ziedaar de historische kuststrook tussen de Vlaamse Westhoek en Boulogne-sur-Mer.
Welkom in de Opaalkust, een totaal andere wereld waar je overal authenticiteit voelt en dat allemaal op amper twee à drie uurtjes rijden. Ver weg zijn ChatGPT, Photoshop en alle geavanceerde troela.
Welkom in de ongekunstelde wereld van puurheid en betoverende eenvoud…:
De meest indrukwekkende en spectaculaire kliffen, oneindig brede zandstranden, totaal ongerepte natuurgebieden en ingeslapen dorpjes als Ambleteuse, Hardelot, Wissant (Wit zand) en Étaples (Stapelplaats): ziedaar de historische kuststrook tussen de Vlaamse Westhoek en Boulogne-sur-Mer.
Welkom in de Opaalkust, een totaal andere wereld waar je overal authenticiteit voelt en dat allemaal op amper twee à drie uurtjes rijden. Ver weg zijn ChatGPT, Photoshop en alle geavanceerde troela.
Welkom in de ongekunstelde wereld van puurheid en betoverende eenvoud…:
https://vakantie-adresjes-met-zwembad.nl/bestemmingen/franse-opaalkust-oeverloos-uitwaaien-en-heerlijk-tafelen-opaalkust-midden-historisch-decor/
De Franse Opaalkust: indrukwekkende en spectaculaire kliffen, brede zandstranden, ongerepte natuurgebieden en ingeslapen dorpjes. De historische kuststrook tussen de Vlaamse Westhoek en Boulogne-sur-Mer.
Een vrouw schrijft aan haar echtgenoot.
Lieve man,
Ik schrijf je deze brief om je te vertellen dat ik je voor altijd verlaat. Ruim zeven jaar ben ik een goede vrouw voor jouw geweest en ik heb niets dat dit bewijst. De laatste twee weken zijn een hel geweest.
Je baas belde vanmiddag om me te vertellen dat jij vandaag ontslag genomen hebt en dat was voor mij de laatste druppel. Vorige week kwam je thuis en merkte niet dat ik mijn nagels had laten doen en naar de kapper was geweest. Ik kookte je favoriete eten, varkenscotelletjes met wortelen, en had voor de gelegenheid een splinternieuw néglietje aangetrokken. Je kwam thuis, slokte je eten binnen in twee minuten en ging voor de tv zitten om direct na de match in slaap te vallen. Je vertelt me nooit meer dat je van me houdt, je knuffelt of kust me ook niet meer. Ofwel ben je mij aan het bedriegen ofwel hou je niet meer van mij. Wat ook de reden is, ik ben weg !
PS: Als je me wil zoeken, vergeet het.
Jouw broer en ik gaan samen in Spanje wonen! Nog een leuk leven gewenst!
Getekend : Je EX-vrouw….
Toen ze in Zaventem op het vliegtuig zat te wachten, werd haar naam afgeroepen. Bij de balie van de luchtvaartmaatschappij werd haar een brief overhandigd, die speciaal door een koerier gebracht was. In de brief stond het volgende :
Beste ex-vrouw,
Niets heeft mij vandaag meer plezier gedaan dan jouw brief te ontvangen. Het is waar dat jij en ik al zeven jaar getrouwd zijn, maar een “goede vrouw” is toch iets anders dan wat jij bent geweest. Ik kijk constant naar het Sportkanaal om je eeuwig gezeur niet te horen. Helaas werkt het niet. Ik had wel degelijk gezien dat je haar er af was vorige week, het eerste wat in mij opkwam was te zeggen dat je “er als een man” uitzag! Mijn moeder heeft mij altijd geleerd niets te zeggen als je niets positiefs te vertellen hebt. Toen je mijn favoriete eten klaarmaakte, heb je mij waarschijnlijk verward met MIJN BROER, omdat ik al zeven jaar geleden gestopt ben met varkensvlees te eten. Ik ging vroeg naar bed omdat ik gezien had dat het prijskaartje nog aan je negligé hing. Ik hoopte ook maar dat het puur toeval was dat mijn broer die morgen vijftig euro van mij geleend had en dat jouw negligeetje 49,95 euro kostte. Nochtans, ondanks dit alles hield ik nog van je en hoopte ik dat we het terug goed konden maken. Toen ik vanmorgen echter vernam dat ik de Euromiljonair-lotto van twaalf miljoen euro gewonnen had, heb ik mijn ontslag gegeven en ben twee tickets voor de Bahama’s gaan kopen. Toen ik thuis kwam was je echter weg en vond ik je brief. Alles heeft zijn oorzaak, denk ik. Ik hoop dat je het leven zal kunnen leiden dat je altijd wilde. Mijn advocaat zegt me, nadat hij jouw brief gelezen had, dat ik geen cent met je zal moeten delen. Dus het ga je verder goed.
PS. Ik weet niet of ik het je ooit verteld heb, maar mijn broer Karel werd oorspronkelijk als “Carla” geboren. Ik hoop dat dit geen probleem zal zijn.
Getekend : STINKEND RIJK en SINGLE !!!!
Een vrouw schrijft aan haar echtgenoot.
Lieve man,
Ik schrijf je deze brief om je te vertellen dat ik je voor altijd verlaat. Ruim zeven jaar ben ik een goede vrouw voor jouw geweest en ik heb niets dat dit bewijst. De laatste twee weken zijn een hel geweest.
Je baas belde vanmiddag om me te vertellen dat jij vandaag ontslag genomen hebt en dat was voor mij de laatste druppel. Vorige week kwam je thuis en merkte niet dat ik mijn nagels had laten doen en naar de kapper was geweest. Ik kookte je favoriete eten, varkenscotelletjes met wortelen, en had voor de gelegenheid een splinternieuw néglietje aangetrokken. Je kwam thuis, slokte je eten binnen in twee minuten en ging voor de tv zitten om direct na de match in slaap te vallen. Je vertelt me nooit meer dat je van me houdt, je knuffelt of kust me ook niet meer. Ofwel ben je mij aan het bedriegen ofwel hou je niet meer van mij. Wat ook de reden is, ik ben weg !
PS: Als je me wil zoeken, vergeet het.
Jouw broer en ik gaan samen in Spanje wonen! Nog een leuk leven gewenst!
Getekend : Je EX-vrouw….
Toen ze in Zaventem op het vliegtuig zat te wachten, werd haar naam afgeroepen. Bij de balie van de luchtvaartmaatschappij werd haar een brief overhandigd, die speciaal door een koerier gebracht was. In de brief stond het volgende :
Beste ex-vrouw,
Niets heeft mij vandaag meer plezier gedaan dan jouw brief te ontvangen. Het is waar dat jij en ik al zeven jaar getrouwd zijn, maar een “goede vrouw” is toch iets anders dan wat jij bent geweest. Ik kijk constant naar het Sportkanaal om je eeuwig gezeur niet te horen. Helaas werkt het niet. Ik had wel degelijk gezien dat je haar er af was vorige week, het eerste wat in mij opkwam was te zeggen dat je “er als een man” uitzag! Mijn moeder heeft mij altijd geleerd niets te zeggen als je niets positiefs te vertellen hebt. Toen je mijn favoriete eten klaarmaakte, heb je mij waarschijnlijk verward met MIJN BROER, omdat ik al zeven jaar geleden gestopt ben met varkensvlees te eten. Ik ging vroeg naar bed omdat ik gezien had dat het prijskaartje nog aan je negligé hing. Ik hoopte ook maar dat het puur toeval was dat mijn broer die morgen vijftig euro van mij geleend had en dat jouw negligeetje 49,95 euro kostte. Nochtans, ondanks dit alles hield ik nog van je en hoopte ik dat we het terug goed konden maken. Toen ik vanmorgen echter vernam dat ik de Euromiljonair-lotto van twaalf miljoen euro gewonnen had, heb ik mijn ontslag gegeven en ben twee tickets voor de Bahama’s gaan kopen. Toen ik thuis kwam was je echter weg en vond ik je brief. Alles heeft zijn oorzaak, denk ik. Ik hoop dat je het leven zal kunnen leiden dat je altijd wilde. Mijn advocaat zegt me, nadat hij jouw brief gelezen had, dat ik geen cent met je zal moeten delen. Dus het ga je verder goed.
PS. Ik weet niet of ik het je ooit verteld heb, maar mijn broer Karel werd oorspronkelijk als “Carla” geboren. Ik hoop dat dit geen probleem zal zijn.
Getekend : STINKEND RIJK en SINGLE !!!!
Heb je ooit acht jaar van je leven aan iemand gegeven, om er op een doodgewone middag achter te komen dat je blijkbaar minder waard bent dan een nieuwe iPad? Het overkwam mij gisteren. Acht jaar lang was ik de gratis, fulltime oppas. Gisteren keken mijn kleinkinderen me recht in de ogen aan en zeiden dat de ""andere oma"" veel leuker is, omdat ze nooit moppert en tablets cadeau doet.
Ik ben namelijk ""Oma van de boterhammen"". Degene die ze naar school fietst, snotneuzen afveegt, wast, strijkt, zware rugzakken tilt, het licht achter ze uitdoet en ze instopt als hun ouders ""weer eens moeten overwerken"".
De andere oma is ""Oma Glamour"". Zij verschijnt precies één keer per kwartaal: met een enorm boeket, gehuld in een wolk van zware parfum, en gewapend met glanzende cadeautasjes. Ze heeft er geen flauw benul van hoe het is om een ziek kind de hele nacht te moeten wiegen. Maar ze weet wel exact wat de nieuwste Apple-gadgets kosten.
Gisteren vertelden mijn kleinkinderen me dat ze wensten dat ik meer zoals zij was. En voor het eerst in mijn leven wist ik precies hoe het voelt om volkomen onzichtbaar te zijn in je eigen familie.
Ik ben Ans. 63 jaar oud. Ik heb een dochter, Sanne, en twee kleinkinderen: Bram ( en Emma (6).
Sanne werkt, en haar man Jeroen ook. En omdat er ""geen geld"" was voor de naschoolse opvang, werd er min of meer besloten dat ik, kersverse pensionada, de rest van mijn vrije jaren op het altaar van hún gezin zou offeren. Dat deed ik. Bewust. En met alle liefde en toewijding van de wereld.
Mijn wekker gaat om 5:30 uur. Om 6:30 uur sta ik bij hen in de keuken. Ik maak ontbijt. Ik vis propjes vuile sokken onder bedden vandaan, zoek schone shirts, kleed ze aan, strik veters en sleur ze mee naar school. Daarna: opruimen, koken, wassen draaien. 's Middags haal ik ze weer op. Huiswerk, middagdutje, een gezonde maaltijd... en regels.
Ik ben de oma van de ""grenzen"". De oma die zegt: ""Geen snoep voor het eten. Handen wassen. Tv uit. Eerst je rekensommen, dan pas spelen."" Kortom: ik ben de ""saaie"" oma.
Aan de andere kant heb je Patricia, de moeder van Jeroen. Patricia werkt al jaren niet meer. Geld is er in overvloed. Ze is het type dame van de wekelijkse kapper, weelderige jurken en vakanties naar de Amalfikust of Ibiza. Patricia heeft nog nooit om drie uur 's nachts kamillethee gezet voor een blaffende hoest. Ze heeft nog nooit een tapijt staan schrobben na een ""ongelukje"". Ze heeft nog nooit met een lepel hoestdrank achter een driftige kleuter aan gerend.
Patricia is de ""gastster"". Ze duikt twee keer per jaar op – met kerst en verjaardagen. Met bergen suikergoed en peperdure elektronica. De kinderen lopen met haar weg. Zoals alle kinderen weglopen met iemand die nooit ""nee"" verkoopt.
Gisteren was Bram jarig. Ik stond om vijf uur 's ochtends op om zijn favoriete Hollandse appeltaart te bakken. Met extra kaneel en rozijnen, precies zoals hij hem het liefste eet. Van mijn bescheiden pensioentje kocht ik een prachtig leesboek en een warme trui voor hem. 1/2 (verder in comments)
Heb je ooit acht jaar van je leven aan iemand gegeven, om er op een doodgewone middag achter te komen dat je blijkbaar minder waard bent dan een nieuwe iPad? Het overkwam mij gisteren. Acht jaar lang was ik de gratis, fulltime oppas. Gisteren keken mijn kleinkinderen me recht in de ogen aan en zeiden dat de ""andere oma"" veel leuker is, omdat ze nooit moppert en tablets cadeau doet.
Ik ben namelijk ""Oma van de boterhammen"". Degene die ze naar school fietst, snotneuzen afveegt, wast, strijkt, zware rugzakken tilt, het licht achter ze uitdoet en ze instopt als hun ouders ""weer eens moeten overwerken"".
De andere oma is ""Oma Glamour"". Zij verschijnt precies één keer per kwartaal: met een enorm boeket, gehuld in een wolk van zware parfum, en gewapend met glanzende cadeautasjes. Ze heeft er geen flauw benul van hoe het is om een ziek kind de hele nacht te moeten wiegen. Maar ze weet wel exact wat de nieuwste Apple-gadgets kosten.
Gisteren vertelden mijn kleinkinderen me dat ze wensten dat ik meer zoals zij was. En voor het eerst in mijn leven wist ik precies hoe het voelt om volkomen onzichtbaar te zijn in je eigen familie.
Ik ben Ans. 63 jaar oud. Ik heb een dochter, Sanne, en twee kleinkinderen: Bram ( en Emma (6).
Sanne werkt, en haar man Jeroen ook. En omdat er ""geen geld"" was voor de naschoolse opvang, werd er min of meer besloten dat ik, kersverse pensionada, de rest van mijn vrije jaren op het altaar van hún gezin zou offeren. Dat deed ik. Bewust. En met alle liefde en toewijding van de wereld.
Mijn wekker gaat om 5:30 uur. Om 6:30 uur sta ik bij hen in de keuken. Ik maak ontbijt. Ik vis propjes vuile sokken onder bedden vandaan, zoek schone shirts, kleed ze aan, strik veters en sleur ze mee naar school. Daarna: opruimen, koken, wassen draaien. 's Middags haal ik ze weer op. Huiswerk, middagdutje, een gezonde maaltijd... en regels.
Ik ben de oma van de ""grenzen"". De oma die zegt: ""Geen snoep voor het eten. Handen wassen. Tv uit. Eerst je rekensommen, dan pas spelen."" Kortom: ik ben de ""saaie"" oma.
Aan de andere kant heb je Patricia, de moeder van Jeroen. Patricia werkt al jaren niet meer. Geld is er in overvloed. Ze is het type dame van de wekelijkse kapper, weelderige jurken en vakanties naar de Amalfikust of Ibiza. Patricia heeft nog nooit om drie uur 's nachts kamillethee gezet voor een blaffende hoest. Ze heeft nog nooit een tapijt staan schrobben na een ""ongelukje"". Ze heeft nog nooit met een lepel hoestdrank achter een driftige kleuter aan gerend.
Patricia is de ""gastster"". Ze duikt twee keer per jaar op – met kerst en verjaardagen. Met bergen suikergoed en peperdure elektronica. De kinderen lopen met haar weg. Zoals alle kinderen weglopen met iemand die nooit ""nee"" verkoopt.
Gisteren was Bram jarig. Ik stond om vijf uur 's ochtends op om zijn favoriete Hollandse appeltaart te bakken. Met extra kaneel en rozijnen, precies zoals hij hem het liefste eet. Van mijn bescheiden pensioentje kocht ik een prachtig leesboek en een warme trui voor hem. 1/2 (verder in comments)
❗️De rode vierkantjes zijn tankers die voor de kust liggen te wachten….❗️
Er liggen schepen in NL en België te wachten om te lossen maar "mogen" nog niet .... Waarom ..... Schaarste creëren en prijs opdrijven.
Maar 4% van onze olie komt uit het midden oosten.
Ze schijnen idd vol te liggen wachten totdat ze kunnen lossen
❗️De rode vierkantjes zijn tankers die voor de kust liggen te wachten….❗️
Er liggen schepen in NL en België te wachten om te lossen maar "mogen" nog niet .... Waarom ..... Schaarste creëren en prijs opdrijven.
Maar 4% van onze olie komt uit het midden oosten.
Ze schijnen idd vol te liggen wachten totdat ze kunnen lossen
De Starlink-fabel en waarom internet op zee een aardse truc is.
Iedereen praat over de duizenden satellieten van Elon Musk, maar als je de feiten volgt, blijft er van dat ruimtevaartverhaal weinig over. Hier is de nuchtere werkelijkheid achter Starlink:
• De "Spiegel" op zee: Op de oceaan komt internet niet uit de ruimte, maar hopt het signaal van schip naar schip of via onzichtbare drones in de lucht naar de kust. Dat verklaart waarom het op een cruiseschip zo traag en peperduur is: je bent afhankelijk van de route van andere schepen, niet van een stabiel netwerk boven je hoofd.
• De Zendmast in een Schotel: De Starlink-schotel is technisch gezien gewoon een slimme 5G-antenne. Hij praat niet met de ruimte, maar met vaste grondstations die in steden als Amsterdam en Londen staan, direct aangesloten op de dikke internetkabels op de zeebodem.
• De Subsidie-truc: Waarom noemt Musk het dan een satellietnetwerk? Omdat hij zo miljarden aan subsidies en defensiegeld binnenharkt die hij voor een gewone zendmast nooit zou krijgen. Het "ruimtevaart-label" is de perfecte marketing om beleggers en overheden te laten betalen voor techniek die we al lang op de grond hebben.
• De Onzichtbare Muur: Die hoge snelheden die ze beloven, kunnen natuurkundig gezien helemaal niet over grote afstanden door de lucht. Zodra er een wolk hangt of het signaal te ver moet, stort het in. Dat is waarom je op open zee vaak niks hebt, terwijl die satellieten daar juist zouden moeten hangen.
Kortom: we betalen voor een sciencefiction-sprookje, terwijl de echte data gewoon via de grond en de zee loopt. Via landantennes en dikke glasvezelkabels.
De Starlink-fabel en waarom internet op zee een aardse truc is.
Iedereen praat over de duizenden satellieten van Elon Musk, maar als je de feiten volgt, blijft er van dat ruimtevaartverhaal weinig over. Hier is de nuchtere werkelijkheid achter Starlink:
• De "Spiegel" op zee: Op de oceaan komt internet niet uit de ruimte, maar hopt het signaal van schip naar schip of via onzichtbare drones in de lucht naar de kust. Dat verklaart waarom het op een cruiseschip zo traag en peperduur is: je bent afhankelijk van de route van andere schepen, niet van een stabiel netwerk boven je hoofd.
• De Zendmast in een Schotel: De Starlink-schotel is technisch gezien gewoon een slimme 5G-antenne. Hij praat niet met de ruimte, maar met vaste grondstations die in steden als Amsterdam en Londen staan, direct aangesloten op de dikke internetkabels op de zeebodem.
• De Subsidie-truc: Waarom noemt Musk het dan een satellietnetwerk? Omdat hij zo miljarden aan subsidies en defensiegeld binnenharkt die hij voor een gewone zendmast nooit zou krijgen. Het "ruimtevaart-label" is de perfecte marketing om beleggers en overheden te laten betalen voor techniek die we al lang op de grond hebben.
• De Onzichtbare Muur: Die hoge snelheden die ze beloven, kunnen natuurkundig gezien helemaal niet over grote afstanden door de lucht. Zodra er een wolk hangt of het signaal te ver moet, stort het in. Dat is waarom je op open zee vaak niks hebt, terwijl die satellieten daar juist zouden moeten hangen.
Kortom: we betalen voor een sciencefiction-sprookje, terwijl de echte data gewoon via de grond en de zee loopt. Via landantennes en dikke glasvezelkabels.
Hier groeit de boom van het Juiste Vermoeden met eeuwig ontwarde takken.
De verblindend simpele boom van het Begrijpen bij de bron die Ah Dus Zo Zit Het heet.
Hoe dieper het bos in, des te breder het Dal der Vanzelfsprekendheden.
Rijzen er twijfels, dan verjaagt de wind ze.
De Echo neemt ongeroepen het woord en verheldert graag de geheimen van de werelden.
Rechts de grot waar de Betekenis ligt.
Links het meer van de Diepe Overtuiging. Van de bodem maakt zich de waarheid los en komt zachtjes omhoog.
Het dal wordt gedomineerd door de Onwankelbare Zekerheid. Van haar top een vergezicht over het Wezen der Dingen.
Ondanks al deze verlokkingen is het eiland onbewoond, en de vage voetsporen die je op de kusten ziet wijzen zonder uitzondering in de richting van de zee.
Alsof men hiervandaan alleen vertrekt en onherroepelijk in het diepe onderzinkt.
In een leven dat niet te doorgronden is.
Wislawa Szymborska, Uitzicht met zandkorrel (1998)
Utopia
Het eiland waar alles wordt opgehelderd.
Hier kan men op vaste bewijsgrond staan.
Er zijn geen andere wegen dan de toegangsweg.
De struiken buigen door van alle antwoorden.
Hier groeit de boom van het Juiste Vermoeden met eeuwig ontwarde takken.
De verblindend simpele boom van het Begrijpen bij de bron die Ah Dus Zo Zit Het heet.
Hoe dieper het bos in, des te breder het Dal der Vanzelfsprekendheden.
Rijzen er twijfels, dan verjaagt de wind ze.
De Echo neemt ongeroepen het woord en verheldert graag de geheimen van de werelden.
Rechts de grot waar de Betekenis ligt.
Links het meer van de Diepe Overtuiging. Van de bodem maakt zich de waarheid los en komt zachtjes omhoog.
Het dal wordt gedomineerd door de Onwankelbare Zekerheid. Van haar top een vergezicht over het Wezen der Dingen.
Ondanks al deze verlokkingen is het eiland onbewoond, en de vage voetsporen die je op de kusten ziet wijzen zonder uitzondering in de richting van de zee.
Alsof men hiervandaan alleen vertrekt en onherroepelijk in het diepe onderzinkt.
In een leven dat niet te doorgronden is.
Wislawa Szymborska, Uitzicht met zandkorrel (1998)
🌒 DE STEM VAN LILITH: HET ZWAARD VAN DE WAARHEID 🌒
"Kind van de zon en de maan, luister naar het suizen van het zwaard in de stilte..."
Vandaag is de sluier dun en de boodschap messcherp. Ik vroeg om een dagboodschap van de oermoeder, de ongetemde koningin van de nacht: Lilith. En zij antwoordde via de Queen of Swords uit het Black Tarot deck. Geen zachte woorden, geen suikerzoete beloftes, maar de rauwe, koude helderheid waar we soms zo'n behoefte aan hebben.
Stel je voor: een landschap gehuld in mist, waar alleen het staal van je eigen geest de weg kan wijzen. Dit is niet de kaart van emotionele troost, dit is de kaart van de bevrijding door waarheid.
🌑 Gechannelde Boodschap van Lilith 🌑
“Kijk naar mijn gezicht—half verborgen in de duisternis, half gekust door het kille licht van de rede. Ik kom vandaag niet om je hand vast te houden, ik kom om je je zwaard terug te geven.
Ik zie hoe je jezelf klein maakt. Ik zie hoe je de draden van andermans verwachtingen om je polsen laat binden als zijden boeien. Maar weet dit: de vrede die is gebouwd op zwijgen, is geen vrede. Het is een gevangenis met gouden tralies.
Voel je de kilte in de lucht? Dat is de helderheid die ik je schenk. Het is de adem van de waarheid die de mist van illusies wegblaast.”
🗡️ De Lessen van de Koningin van Zwaarden 🗡️
Wanneer Lilith spreekt via de Queen of Swords, vraagt ze ons om op te staan in onze eigen soevereiniteit:
Snijd de Sluiers Door: Gebruik je intuïtie en je verstand als één vlijmscherp wapen. Wat dient je nog? Welke angsten zijn slechts schaduwen die verdwijnen als je ze recht in de ogen kijkt? Snijd de banden door met alles wat je ziel verstikt.
De Heilige Kracht van 'Nee': Er zit een enorme magie in de weigering. Je hoeft niet overal 'ja' op te zeggen om geliefd te zijn. De waarheid behoeft geen verontschuldiging. Een 'nee' tegen een ander is vaak een krachtige 'ja' tegen jezelf.
Heers over je Eigen Duisternis: Zoek de stilte op. Niet om te vluchten, maar om te regeren. In de diepste krochten van je eigen geest ben jij de enige wetgever. Claim je troon.
✨ De Energie van Vandaag ✨
Vandaag is een dag van mentale focus. Laat je niet meeslepen door drama of vage emoties. Wees scherp. Wees eerlijk. En bovenal: wees meedogenloos loyaal aan je eigen essentie.
Lilith staat in de schaduw achter je. Ze is de wind in je rug als je besluit voor jezelf te kiezen. Ze is de scherpte in je blik als je de wereld tegemoet treedt. Durf jij het zwaard op te pakken en je eigen pad vrij te maken?
De nacht is van ons. De waarheid is van jou.
Welk deel van deze boodschap resoneert het meest met jou op dit moment? Laat het me weten in de comments. 👇🖤
🌒 DE STEM VAN LILITH: HET ZWAARD VAN DE WAARHEID 🌒
"Kind van de zon en de maan, luister naar het suizen van het zwaard in de stilte..."
Vandaag is de sluier dun en de boodschap messcherp. Ik vroeg om een dagboodschap van de oermoeder, de ongetemde koningin van de nacht: Lilith. En zij antwoordde via de Queen of Swords uit het Black Tarot deck. Geen zachte woorden, geen suikerzoete beloftes, maar de rauwe, koude helderheid waar we soms zo'n behoefte aan hebben.
Stel je voor: een landschap gehuld in mist, waar alleen het staal van je eigen geest de weg kan wijzen. Dit is niet de kaart van emotionele troost, dit is de kaart van de bevrijding door waarheid.
🌑 Gechannelde Boodschap van Lilith 🌑
“Kijk naar mijn gezicht—half verborgen in de duisternis, half gekust door het kille licht van de rede. Ik kom vandaag niet om je hand vast te houden, ik kom om je je zwaard terug te geven.
Ik zie hoe je jezelf klein maakt. Ik zie hoe je de draden van andermans verwachtingen om je polsen laat binden als zijden boeien. Maar weet dit: de vrede die is gebouwd op zwijgen, is geen vrede. Het is een gevangenis met gouden tralies.
Voel je de kilte in de lucht? Dat is de helderheid die ik je schenk. Het is de adem van de waarheid die de mist van illusies wegblaast.”
🗡️ De Lessen van de Koningin van Zwaarden 🗡️
Wanneer Lilith spreekt via de Queen of Swords, vraagt ze ons om op te staan in onze eigen soevereiniteit:
Snijd de Sluiers Door: Gebruik je intuïtie en je verstand als één vlijmscherp wapen. Wat dient je nog? Welke angsten zijn slechts schaduwen die verdwijnen als je ze recht in de ogen kijkt? Snijd de banden door met alles wat je ziel verstikt.
De Heilige Kracht van 'Nee': Er zit een enorme magie in de weigering. Je hoeft niet overal 'ja' op te zeggen om geliefd te zijn. De waarheid behoeft geen verontschuldiging. Een 'nee' tegen een ander is vaak een krachtige 'ja' tegen jezelf.
Heers over je Eigen Duisternis: Zoek de stilte op. Niet om te vluchten, maar om te regeren. In de diepste krochten van je eigen geest ben jij de enige wetgever. Claim je troon.
✨ De Energie van Vandaag ✨
Vandaag is een dag van mentale focus. Laat je niet meeslepen door drama of vage emoties. Wees scherp. Wees eerlijk. En bovenal: wees meedogenloos loyaal aan je eigen essentie.
Lilith staat in de schaduw achter je. Ze is de wind in je rug als je besluit voor jezelf te kiezen. Ze is de scherpte in je blik als je de wereld tegemoet treedt. Durf jij het zwaard op te pakken en je eigen pad vrij te maken?
De nacht is van ons. De waarheid is van jou.
Welk deel van deze boodschap resoneert het meest met jou op dit moment? Laat het me weten in de comments. 👇🖤
#Lilith #BlackTarot #QueenOfSwords #TarotReading #Dagboodschap #ShadowWork #SpiritueleGroei #Oermoeder #DivineFeminine #Occult #Hekserij #Zelfliefde #Manifestatie #SpiritueelOntwaken #InnerlijkeKracht #DarkAesthetic #VrouwelijkeEnergie #TarotCommunity #HeksenVanNederland #SpiritueleInspiratie #Empowerment #Waarheid
Dat PDF bestand van gisteren is niet goed toegankelijk, hier de tekst van mn verhaaltje Eénoog....
Jaren geleden las ik het boek "City" van Alessandro Baricco en ik vind het geweldig. Er is een passage, waarin de hoofdpersoon Gould, een wonderkind van een jaar of 13, samen met de sympathieke en eeuwig depressieve professor Kilroy, een grove fundamentele fout ontdekt in een wetenschappelijke publicatie. Die passage in het verhaal sprak me aan en het leek me geweldige om zoiets ook eens te kunnen ervaren: iets nieuws ontdekken.
Nou, ik werd op mijn wenken bediend. Een paar jaar na mijn eerste lezing van City, raakte ik verstrikt in de theorieën van Isaac Newton met betrekking tot de beschrijving van de omloopbanen van planeten en sterren. Newton bedacht het nu nog steeds gangbare model, gebaseerd op een ballistieke benadering en geïllustreerd met het gedachten experiment van het kanon op de berg.
Nu is een gedachten experiment helemaal geen experiment, het heet nadenken. En het theoretische nadenken, zonder toetsing aan de praktijk, ja, dat eindigt nogal eens in een starre en autistische theorie die, eenmaal onderschreven door de "Scientific Community", jarenlang de mensheid obsedeert en tiranniseert.
Ik voer met mijn zeilbootje op het Étang de Berre. Speelde wat met mijn mobieltje, want er was nauwelijks wind en realiseerde me plots dat ik, pakweg 5km van de kust, geen GPS signaal meer ontving. Dat begreep ik niet en herinner me, dat ik in mijn frustratie nog een gebalde vuist naar de lucht heb geheven. Want, waarom geen signaal, die satellieten daarboven, die zien mij toch?
Die praktijkervaring liet me niet los. Nu, 10 jaar verder, is het raadsel van dat afwezige signaal opgelost. Die GPS satelliet, dat was in mijn geval een land antenne, 2 of 3 eigenlijk, die dmv driehoeksmeting mijn positie bepalen. Antennes te ver weg om mij nog te bereiken.
Ik heb lang gezocht, veel nagedacht, veel vragen gesteld. Conclusie: het model van Newton stelt ons wel in staat orbitale banen te begrijpen en te berekenen, maar het heeft geen enkele praktische waarde. Je kunt geen eeuwig rond de aarde draaiende satelieten afschieten op de juiste hoogte met alleen een juiste beginsnelheid.
De orbitale baan kan niet beschreven worden met een radiale DYNAMISCHE ZWAARTEKRACHT en een tangentieele STATISCHE INITIËLE SNELHEID.
Een steen aan touwtje vliegt niet dankzij het touwtje, maar dankzij de KRACHT van de draaiende arm. Dynamiek en Statiek zijn van plaats verwisseld.
Mijn wens is werkelijkheid geworden. Maar de uitspraak "Denk goed na, voordat je iets wenst, je zou het kunnen krijgen" is mij nu ook heel duidelijk. Onwetendheid geeft rust. Als je niet denkt als de meute, dan ben je een wappie en een complotdenker. Dat geeft onrust. Het zij zo. Het geeft misschien geen rust, maar wel een enorme kick en maakt van het leven een opwindend avontuur.
En ik heb de neiging te denken, na zijn correspondentie met Doctor Bentley gelezen te hebben, dat Newton, in tegenstelling tot de huidige "Scientific Community", mijn ideetjes wél begrepen en beaamd zou hebben. Dat geeft ook wel voldoening. Samen met Sir Isaac Newton mijmeren en elkaar begrijpen, ergens op een bankje.
Éénoog in het land der blinden...
Dat PDF bestand van gisteren is niet goed toegankelijk, hier de tekst van mn verhaaltje Eénoog....
Jaren geleden las ik het boek "City" van Alessandro Baricco en ik vind het geweldig. Er is een passage, waarin de hoofdpersoon Gould, een wonderkind van een jaar of 13, samen met de sympathieke en eeuwig depressieve professor Kilroy, een grove fundamentele fout ontdekt in een wetenschappelijke publicatie. Die passage in het verhaal sprak me aan en het leek me geweldige om zoiets ook eens te kunnen ervaren: iets nieuws ontdekken.
Nou, ik werd op mijn wenken bediend. Een paar jaar na mijn eerste lezing van City, raakte ik verstrikt in de theorieën van Isaac Newton met betrekking tot de beschrijving van de omloopbanen van planeten en sterren. Newton bedacht het nu nog steeds gangbare model, gebaseerd op een ballistieke benadering en geïllustreerd met het gedachten experiment van het kanon op de berg.
Nu is een gedachten experiment helemaal geen experiment, het heet nadenken. En het theoretische nadenken, zonder toetsing aan de praktijk, ja, dat eindigt nogal eens in een starre en autistische theorie die, eenmaal onderschreven door de "Scientific Community", jarenlang de mensheid obsedeert en tiranniseert.
Ik voer met mijn zeilbootje op het Étang de Berre. Speelde wat met mijn mobieltje, want er was nauwelijks wind en realiseerde me plots dat ik, pakweg 5km van de kust, geen GPS signaal meer ontving. Dat begreep ik niet en herinner me, dat ik in mijn frustratie nog een gebalde vuist naar de lucht heb geheven. Want, waarom geen signaal, die satellieten daarboven, die zien mij toch?
Die praktijkervaring liet me niet los. Nu, 10 jaar verder, is het raadsel van dat afwezige signaal opgelost. Die GPS satelliet, dat was in mijn geval een land antenne, 2 of 3 eigenlijk, die dmv driehoeksmeting mijn positie bepalen. Antennes te ver weg om mij nog te bereiken.
Ik heb lang gezocht, veel nagedacht, veel vragen gesteld. Conclusie: het model van Newton stelt ons wel in staat orbitale banen te begrijpen en te berekenen, maar het heeft geen enkele praktische waarde. Je kunt geen eeuwig rond de aarde draaiende satelieten afschieten op de juiste hoogte met alleen een juiste beginsnelheid.
De orbitale baan kan niet beschreven worden met een radiale DYNAMISCHE ZWAARTEKRACHT en een tangentieele STATISCHE INITIËLE SNELHEID.
Een steen aan touwtje vliegt niet dankzij het touwtje, maar dankzij de KRACHT van de draaiende arm. Dynamiek en Statiek zijn van plaats verwisseld.
Mijn wens is werkelijkheid geworden. Maar de uitspraak "Denk goed na, voordat je iets wenst, je zou het kunnen krijgen" is mij nu ook heel duidelijk. Onwetendheid geeft rust. Als je niet denkt als de meute, dan ben je een wappie en een complotdenker. Dat geeft onrust. Het zij zo. Het geeft misschien geen rust, maar wel een enorme kick en maakt van het leven een opwindend avontuur.
En ik heb de neiging te denken, na zijn correspondentie met Doctor Bentley gelezen te hebben, dat Newton, in tegenstelling tot de huidige "Scientific Community", mijn ideetjes wél begrepen en beaamd zou hebben. Dat geeft ook wel voldoening. Samen met Sir Isaac Newton mijmeren en elkaar begrijpen, ergens op een bankje.
Éénoog in het land der blinden...
