Op een knusse boerderij, tussen wuivende graanvelden en vrolijk kakelende kippen, woonde een wel heel bijzondere kip: Plop. Maar Plop was geen gewone kip… nee, Plop was een ploppende plofkip!

Elke keer als ze schrok, maakte ze een luid "PLOP!"-geluid en hupte ze een stukje de lucht in.

• "PLOP!" als de boer met zijn emmer rammelde.
• "PLOP!" als een vlinder langs haar snavel fladderde.
• "PLOP!" als een ei nét iets te hard in het nest plofte.

De andere kippen giechelden altijd om haar onverwachte sprongen.

🐔 "Je bent net een springveer!" kakelde Henriet de hen.
🐓 "Een kip die vliegt zonder vleugels!" lachte Karel de haan.

Maar Plop vond het soms helemaal niet leuk. Ze wilde net als de andere kippen rustig rondscharrelen, zonder steeds omhoog te schieten als een pluizige ballon.

Een Gevaarlijk Bezoek

Op een dag hoorde Plop de boer iets tegen de boerin mompelen bij het hek.

"Er is een vos in de buurt. We moeten de kippen goed in de gaten houden."

Een vos? Dat klonk eng! Plop bibberde even, maar probeerde dapper te blijven.

Die nacht, toen de sterren schitterden en alles stil was, gebeurde het…

🌲 KRAK! 🌲

Een tak brak in de struiken bij het kippenhok. Twee glinsterende oogjes verschenen in het donker.

De vos sloop dichterbij… zijn snuit laag bij de grond… zijn pootjes zachtjes op het gras… klaar om toe te slaan.

Maar net op het moment dat hij een kip wilde grijpen—

"PLOP!"

Plop schrok zó erg dat ze met een enorme plop recht omhoog schoot.

BOINK!

Ze landde pardoes bovenop de vos!

"YIIIIIP!" jankte de vos geschrokken. Dit had hij nog nooit meegemaakt!

Maar Plop was nog niet klaar.

"PLOP!" Ze hupte opnieuw en botste met haar zachte veren tegen zijn neus.

De vos, die totaal niet wist wat hem overkwam, zette het op een lopen en keek nooit meer om.

Een Held in het Kippenhok

De andere kippen begonnen te juichen.

"Je hebt ons gered, Plop!"

Zelfs Karel de haan was onder de indruk.

🐓 "Wat een heldenkip!" kraaide hij trots.

Plop bloosde (voor zover een kip dat kan) en lachte. Misschien was het toch niet zo erg om een ploppende plofkip te zijn.

Vanaf die dag was Plop trots op haar plofjes. Als iemand haar plaagde, maakte ze gewoon een extra grote PLOP! en lachte vrolijk mee.

En de vos? Die vond het wel veilig om ergens anders op zoek te gaan naar eten.

✨ Einde ✨