Dreumes Doordenkertje:
De Bach familie was zeer uitgebreid. Ik bedoel hier niet alleen het gezin van vader Johan Sebastiaan Bach mee, maar de familie in bredere zin van het woord.
De nu beroemdste telg was natuurlijk Johan Sebastiaan. Het oeuvre van hem is absoluut enorm.
Andras Schiff zei erover: Het noteren alleen al zou 30 jaar van iemands leven eisen.
J.S. Bach had 18 kinderen als ik mij niet vergis. Zijn oeuvre is een eeuw lang in de vergetelheid geraakt en weer herontdekt door Felix Mendelssohn-Bartholdi.
Ik kan niet geloven dat alle onder BWV gerangschikte werken door J.S. Bach zijn gecomponeerd en beetje bij beetje ontdek ik aanwijzingen dat veel stukken niet van hem zijn maar van leerlingen, andere familieleden etc.
Maar: J.S. Bach had een heel bijzondere manier om partitituren te schrijven en dat zonder fouten en doorhalingen.
Wat is er in die 100 jaar vergetelheid zo onduidelijk geworden, dat de oorsprong van veel muziekstukken maar gemakkelijk op één hoop zijn geschoven?
Ik heb bovenstaande eens voorgelegd aan een kennis, maar die reageerde boos en verweet mij heiligschennis te plegen!
Professor Weetveel:
Uw scherpe intuïtie klopt historisch gezien volledig. Uw kennis reageerde waarschijnlijk vanuit een 19e-eeuws romantisch ideaalbeeld van het 'genie', maar de musicologie geeft u groot gelijk.
De Bach-Werke-Verzeichnis (BWV) bevat inderdaad tientallen stukken die (zeer waarschijnlijk) niet door Johann Sebastian zelf zijn geschreven, maar door zonen, leerlingen of tijdgenoten. Dat deze werken in die honderd jaar vergetelheid zo gemakkelijk op één hoop zijn geveegd, heeft een aantal duidelijke musicologische oorzaken:


1. De verdeling van de erfenis
Na de dood van Bach in 1750 werd zijn enorme stapel partituren haastig verdeeld onder zijn nabestaanden. Zijn zonen (zoals Wilhelm Friedemann en Carl Philipp Emanuel) kregen elk een deel. Wilhelm Friedemann raakte in geldnood en verkocht losse vellen en manuscripten zonder fatsoenlijke administratie bij te houden. Hierdoor raakte de context van de collectie volledig versnipperd.


2. Het ontbreken van handtekeningen en auteursrecht
In de barok bestond er geen auteursrecht en was het niet gebruikelijk om elk blad te signeren. Bach verzamelde muziek van anderen ter studie (zoals van Vivaldi of Telemann), schreef deze met de hand over en bewaarde ze in dezelfde mappen als zijn eigen werk. Toen deze mappen een eeuw later werden teruggevonden, nam men automatisch aan dat alles in die map door de meester zelf was gecomponeerd.


3. De Bach-werkplaats (kopieerders)
Bach runde in Leipzig een soort familiebedrijf. Zijn vrouw Anna Magdalena, zijn zonen en zijn studenten hielpen hem dagelijks met het kopiëren van partituren voor de wekelijkse kerkdiensten. Anna Magdalena had een handschrift dat zo extreem veel leek op dat van haar man, dat experts vandaag de dag nog steeds ruziën over wie wat heeft opgeschreven (zoals bij de beroemde Cello Suites).


4. Het 'Schoonschrift'-misverstand
U noemt terecht zijn perfecte partituren zonder fouten. Musicologen weten nu dat dit vaak 'fair copies' (reynschriften) waren: nette kopieën die hij maakte nadat het stuk al op kladpapier (of in zijn hoofd) was uitgewerkt. Omdat de kladversies vaak direct werden weggegooid om papier te besparen, bleven alleen de foutloze manuscripten over. Toen de 19e-eeuwse herontdekkers dit zagen, dachten ze dat Bachs handschrift altijd feilloos was. Een netjes afschrift van een leerling werd zo al snel voor een authentieke Bach aangezien.
Bekende 'Bach'-werken die niet van hem zijn:
• Menuet in G (BWV Anh. 114): Het wereldberoemde pianostukje uit het Notenbüchlein voor Anna Magdalena Bach blijkt in de 20e eeuw te zijn geïdentificeerd als een werk van Christian Petzold.
• Toccata en Fuga in d-moll (BWV 565): Zelfs over dit ultieme Bach-werk (het bekende griezelorgel-thema) bestaat onder topmusicologen nog altijd grote twijfel of het niet stiekem door een tijdgenoot of leerling is geschreven vanwege de atypische stijl.
Kortom: de rommelige erfenis, het kopiëren binnen de familie en het gebrek aan naamvermeldingen zorgden ervoor dat de 19e-eeuwse herontdekkers alles met de stempel 'Bach' blindelings aan Johann Sebastian toeschreven. Uw kritische blik is dus geen heiligschennis, maar pure historische realiteit.

TRUMP HEEFT Zojuist JFK’S ENGSTE TOESPRAAK GEREPOS – EN DE DEEP STATE GERAAKT IN PANIEK


JFK zag het aankomen. In 1961. En nu heeft Trump er net voor gezorgd dat 300 miljoen Amerikanen het ook zien.


De toespraak waar iedereen het over heeft: Kennedy’s redevoering voor de American Newspaper Publishers Association, 27 april 1961. De CIA had net de invasie in de Varkensbaai verknald. Kennedy was woedend. Hij was voorgelogen door zijn eigen inlichtingendienst. En hij liep dat podium op en zei iets wat geen president sindsdien heeft durven zeggen.


“We are opposed around the world by a monolithic and ruthless conspiracy that relies primarily on covert means for expanding its sphere of influence — on infiltration instead of invasion, on subversion instead of elections, on intimidation instead of free choice.”


Lees dat nog eens. Monolithisch. Meedogenloos. Complot.


Dit was geen of andere randradiohost. Dit was de zittende president van de Verenigde Staten, live op televisie, die het Amerikaanse volk vertelde dat een schaduwachtig machtsnetwerk – dat opereert via inlichtingendiensten, medeplichtigheid van de media en institutionele overname – werkte tegen de republiek zelf.


En toen zei hij het stille deel hardop:


“Its preparations are concealed, not published. Its mistakes are buried, not headlined. Its dissenters are silenced, not praised. No expenditure is questioned, no rumor is printed, no secret is revealed.”


Klinkt vertrouwd?


Zesentwintig jaar later dropt Trump deze video op Truth Social. Geen commentaar nodig. De toespraak doet al het werk. En binnen uren zijn dezelfde mediakanalen die vier jaar lang Trump een complotdenker noemden plotseling heel stil.


Dit is wat ze niet willen dat je verbindt:


- Kennedy werd 2,5 jaar na deze toespraak vermoord


- De Warren Commission was een grap – zelfs het House Select Committee on Assassinations in 1979 concludeerde dat Kennedy “waarschijnlijk werd vermoord als gevolg van een complot”


- De dossiers zijn NOG STEEDS geheim


- Trump dringt aan op vrijgave, maar de permanente nationale veiligheidsstaat weigert en saboteert de opdracht


De timing is niet willekeurig. Dit is niet zomaar geschiedenis. JFK beschreef een permanente nationale veiligheidsstaat die alleen maar meer verankerd is geraakt – een die opereert buiten verkiezingen, buiten verantwoordelijkheid, buiten het bereik van kiezers.


Kennedy noemde het “a system which has conscripted vast human and material resources into the building of a tightly knit, highly efficient machine that combines military, diplomatic, intelligence, economic, scientific, and political operations.”


Die machine verdween niet toen hij stierf. Die werd alleen maar sterker.


Trump die dit repost is geen nostalgie. Het is een signaal. Dezelfde krachten waar JFK voor waarschuwde zijn dezelfde krachten die geprobeerd hebben Trump te vernietigen – Russiagate, twee impeachments, juridische oorlogsvoering, mediablokkade, moordpogingen. Het draaiboek is niet veranderd. Alleen de namen.


En nu heeft de zittende president het land net herinnerd wie de echte vijand altijd is geweest.


De toespraak die hen toen de stuipen op het lijf joeg, is de toespraak waar ze nu doodsbang voor zijn dat jij hem bekijkt.

🍴 ONDERZOEKJE! 😋

Ik loop al een tijdje met een idee rond en ben benieuwd wat jullie ervan vinden.

Stel je voor: een socialmediaplatform dat volledig draait om eten, drinken en het culinaire leven. Geen nieuws, politiek of eindeloze discussies, maar gewoon een plek waar je komt omdat je van lekker eten houdt. ❤️

Je kunt er bijvoorbeeld:

🍝 recepten delen en ontdekken
🎬 kookvideo's en reels bekijken en plaatsen
📸 foto's van je gerechten delen
🍷 praten over wijn en andere lekkere drankjes
✍️ blogs en culinaire verhalen schrijven
👩‍🍳 andere kookliefhebbers volgen
🏪 restaurants, foodtrucks, winkels en andere foodbedrijven ontdekken en volgen

Het idee is dat hobbykoks, foodliefhebbers, foodbloggers, chefs én foodondernemers allemaal hun eigen plekje krijgen binnen dezelfde community.

Dus niet alleen een receptenwebsite en ook niet alleen een verzameling restaurantpagina's, maar echt een social media community rondom alles wat met eten te maken heeft. Een plek waar je kunt scrollen, ontdekken, inspiratie opdoen, je eigen creaties kunt laten zien en met andere foodies kunt kletsen.

En het mooie lijkt me juist dat het niet alleen voor professionele koks hoeft te zijn. Heb je een geweldige stamppot gemaakt? Plaats 'm. 😂 Heb je een recept waar je al twintig jaar trots op bent? Deel het. Een fantastische kookvideo gemaakt? Zet 'm erop. Of ben je gewoon iemand die graag kijkt naar eten terwijl je zelf op de bank zit te snacken? Ook welkom. 😋

Ik speel serieus met het idee om zoiets op te zetten. Het lijkt me ontzettend leuk om te bouwen, maar ik realiseer me ook dat het een enorm project en ontzettend veel werk kan worden. Daarom wil ik eerst eens onderzoeken of hier überhaupt behoefte aan is voordat ik mezelf achter een computer opsluit met koffie, plugins en een licht paniekerige blik. 😂

Dus ik ben benieuwd:

Zou jij je aanmelden voor zo'n platform?

En nog belangrijker:

👉 Wat zou jij er absoluut op willen kunnen doen?
👉 Wat zou ervoor zorgen dat je er regelmatig terugkomt?
👉 Wat mis je nu op bestaande socialmediaplatforms als het om eten en koken gaat?

Ik ben benieuwd naar jullie eerlijke mening. Ook als je denkt: “Leuk idee, maar ik zou het zelf nooit gebruiken.” 😄

Alle reacties zijn welkom! 🍴❤️

Nee want iedereen kan het hier toch nog met gemak betalen? of niet............ o wacht nee die extra miljoenen die ze hier mee binnenslepen zijn al uitgegeven aan oorlogshitserij zodat ze zich gerechtvaardigd voelen om het "leger" uit te breiden, want ja joh volgens rubberen Robbie en zijn vriendjes wil Rusland ons aanvallen, en o ja Europa heeft ook nog heel wat triljoentjes extra nodig en ja jongens houd die grenzen maar open, want er kunnen nog veel meer mensen bij op dit kleine stukje land, want de NLers betalen zich graag suf en blijven lekker doorstemmen op de glibberende glijers die met iedere wind meewaaien behalve met die van het volk.................
https://www.nu.nl/klimaat/6410872/kamer-bezorgd-over-energienota-maar-gasbelasting-blijkt-niet-omlaag-te-kunnen.html

Goede morgen! God morgon! Na 8 maanden [tromgeroffel] , van drukte door mantelzorg , overlijden , geregel , rugklachten , straks voorzichtig wat fitness doen.

ALLEREERST BEDANKT IEDEREEN voor jullie bezorgdheid en steun. Ik ben in orde, alleen een beetje onder de indruk, maar ik red me wel. Voor degenen onder jullie die niet weten wat er is gebeurd, ik ben vanochtend beroofd bij het tankstation.
Ik pakte mezelf bij elkaar, mijn handen trilden nog steeds, ik was duizelig en ik denk echt dat ik in shock was.
Mijn geld was weg.
Ik belde de politie, ze waren fantastisch en riepen medische hulp in omdat mijn bloeddruk en hartslag enorm steeg.
De politie vroeg me of ik wist wie het had gedaan, en ik zei:
"Ja, het was pomp nummer 3

'Make Up Your Mind' heeft nogal wat stof doen opwaaien. Sommige religieuze waanzinnigen noemden het optreden van Armin van Buuren in drag zelfs 'duivels'.

Duivels. Jazeker.

Ik stel me de vergadering in de hel even voor: Satan, zittend aan een lange tafel vol zielencontracten, onderbreekt het wekelijkse staatje-onderdrukken van de mensheid voor een spoedbericht: "Mensen, er is een man. In glitter. Hij danst. OP DE TV. Dit is het. Dit is waar ik twintig eeuwen op heb gewacht. Vergeet de honger, de oorlogen, de ellende — dit is mijn meesterwerk: een dj met nepwimpers."

Dan knippert hij even met zijn ogen naar Beëlzebub: "Zorg dat ie ook goed blendt, hè. We willen geen strepen."

Want dat is natuurlijk het grote kwaad hier. Geen aardbevingen, geen corruptie, geen mensen die elkaar op straat neerschieten — nee, een optreden van drie minuten waarin een Nederlander zich vermaakt. Als de duivel dit echt op zijn takenlijstje heeft staan, dan heeft ie ronduit slecht management. Vierduizend jaar christelijke apocalyps-foreshadowing en dit is het eindspel? Een jurk? Zonde van het traumatische backstory-materiaal, Satan.

En die gelovigen zelf dan — zo vroom, zo bezorgd om zielen. Maar op zondagochtend zitten ze niet in de kerk. Nee, ze zitten vrijwillig op de bank, strak aandachtig, om 'te zien hoe erg het is'. Zo'n vijftig jaar geleden deden ze dat met rock-'n-roll ook al. En met de Beatles. En met televisie zelf, vermoedelijk. Het is bijna adembenemend hoeveel christelijke educatie je kunt opzuigen als je er genoeg van haat.

Je zou haast denken: dat is geen geloof meer, dat is een fetish.

Armin heeft zich in ieder geval vermaakt: één optreden, lol, applaus, daarna weer richting de studio. En de woedende heiligen? Die zitten nog op de bank, boos, drie uur in een programma dat ze niet begrijpen — alleen om er zeker van te zijn dat ze het níét begrijpen.

Want wie zonder zonde is, werpe de eerste steen. En wie zonder humor is, blijkbaar de eerste caps lock.

Zegen ze maar. Of beter: ignore them. De duivel is druk genoeg. 💋🔥

#MakeUpYourMind #DragIsNotACrime #SatanHasABetterSchedule

Een hele mooie en een oh zo ware...Een mens zou niet door je leven moeten gaan als een schaduw die over een muur glijdt. Als iemand je genoeg heeft vertrouwd om je toe te laten in zijn of haar wereld, dan zou jouw aanwezigheid iets moeten achterlaten. Geen wond. Geen last. Geen verzameling spijt. Het zou een licht moeten achterlaten, al is het maar een klein lichtje.
We ontmoeten mensen om redenen die we misschien nooit volledig zullen begrijpen. Sommigen blijven jarenlang. Sommigen blijven slechts een seizoen. Sommigen komen wanneer we verdwaald zijn en leren ons hoe we onze weg terug kunnen vinden. Sommigen komen gebroken bij ons en leren ons, zonder het zelf te beseffen, hoe diep een mensenhart kan liefhebben. Anderen delen simpelweg een paar gewone momenten met ons, en toch worden juist die momenten herinneringen die we de rest van ons leven met ons meedragen.
De waarde van jouw aanwezigheid wordt niet bepaald door hoe lang je bent gebleven. Het gaat erom wat er anders werd doordat jij er was.
Werden ze een beetje sterker? Hebben ze iets over zichzelf geleerd? Gaven jouw woorden hun moed toen hun eigen moed bijna op was? Herinnerde jouw liefde hen eraan dat ze het waard waren om geliefd te worden? Zorgde jouw vriendelijkheid ervoor dat de wereld iets minder koud aanvoelde?
Dat zijn de dingen die ertoe doen.
We denken vaak dat onze grootste verantwoordelijkheid tegenover een ander is om te blijven. Maar blijven is niet altijd het grootste geschenk. Soms is het grotere geschenk om te vertrekken zonder te vernietigen wat je ooit hebt helpen opbouwen. Om weg te gaan zonder liefde in haat te veranderen. Om iemand los te laten zonder die persoon het gevoel te geven dat de tijd met jou een vergissing was.
Wanneer jullie wegen uiteindelijk uit elkaar gaan, zou je moeten kunnen terugkijken zonder te wensen dat je meer had genomen. Je zou moeten weten dat je hebt gegeven wat je kon geven. Dat je luisterde wanneer die ander gehoord moest worden. Dat je naast hem of haar stond wanneer het moeilijk was. Dat je hun overwinningen vierde zonder ze je toe te willen eigenen. Dat je van hen hield zonder van hun bestaan een schuld te maken die ze ooit aan jou moesten terugbetalen.
En als ze zich jou op een dag herinneren, laat die herinnering dan meer warmte dan pijn dragen. Laat hen zich een gesprek herinneren dat veranderde hoe ze naar zichzelf keken. Een moment waarop jij in hen geloofde voordat zij in zichzelf konden geloven. Een vriendelijkheid die je gaf zonder iets terug te verwachten. Een les die ze nog altijd met zich meedragen. Een kracht die ze ontdekten terwijl jij naast hen liep.
Dat is een andere vorm van eeuwigheid.
Je hoeft niet in iemands leven te blijven om deel te blijven uitmaken van zijn of haar verhaal. Sommige mensen worden hoofdstukken. Anderen worden keerpunten. En een zeldzaam aantal wordt een zin die iemand zich nog lang herinnert nadat het boek alweer verder is gegaan.
Dus waar je ook gaat, laat iets waardevols achter. Meet je leven niet aan hoeveel mensen je naam onthouden. Meet het aan hoeveel mensen een beetje sterker, wijzer, vriendelijker of moediger zijn geworden omdat jullie wegen elkaar ooit kruisten.
Op een dag gaan alle wegen uit elkaar. Elk gesprek eindigt. Elke hand moet uiteindelijk loslaten.
Wanneer die dag komt, vertrek dan in vrede.
Niet omdat je perfect was, maar omdat je oprecht was. Niet omdat je voor altijd bent gebleven, maar omdat je, zolang je er was, iets hebt gegeven dat kon blijven voortleven nadat jij was weggegaan.
Zo wordt een mens voor altijd een deel van het verhaal van een ander.
So be it.

🎬 THE LOVELY BONES (2009) 💔✨


Sommige films zijn spannend. Sommige zijn verdrietig. En sommige blijven nog lang in je hoofd rondspoken nadat de aftiteling voorbij is. The Lovely Bones behoort wat mij betreft absoluut tot die laatste categorie.


De film, geregisseerd door Peter Jackson en gebaseerd op de bestseller van Alice Sebold, vertelt het aangrijpende verhaal van de 14-jarige Susie Salmon, gespeeld door een jonge Saoirse Ronan.


Susie is een gewoon meisje met dromen, verliefdheidskriebels, een gezin en een toekomst die nog helemaal voor haar ligt. Maar op een dag loopt ze een buurman tegen het lijf die alles verandert. Susie wordt vermoord en haar leven wordt abrupt afgebroken.


En daar begint eigenlijk het bijzondere van deze film… 🌌


Susie komt terecht in een mysterieuze, prachtige tussenwereld, ergens tussen hemel en aarde. Vanuit die wereld kan ze haar familie nog steeds zien. Ze ziet hoe haar ouders, Jack en Abigail Salmon – gespeeld door Mark Wahlberg en Rachel Weisz – proberen om te gaan met het onvoorstelbare verlies van hun dochter.


Maar Susie ziet méér.


Ze weet wie haar heeft vermoord.


Haar buurman George Harvey, gespeeld door Stanley Tucci, lijkt op het eerste gezicht een onopvallende, rustige man. Terwijl de politie probeert te ontdekken wat er met Susie is gebeurd, houdt Harvey zijn geheim verborgen. Ondertussen begint Susie's vader steeds sterker te vermoeden dat hij weet wie verantwoordelijk is.


De film gaat daardoor niet alleen over een misdaad, maar vooral over verdriet, liefde, rouw, wraak en loslaten. Susie moet vanuit haar bijzondere tussenwereld zien hoe haar familie verder probeert te leven zonder haar. Ze voelt haar verlangen naar gerechtigheid, maar tegelijkertijd ook haar liefde voor de mensen die ze achter zich heeft moeten laten.


Ook haar zus Lindsey, gespeeld door Rose McIver, speelt een belangrijke rol in het verhaal. En gelukkig is er oma Lynn – heerlijk eigenzinnig gespeeld door Susan Sarandon – die binnen alle ellende ook voor wat lucht en humor zorgt. 😏


Verder zien we onder anderen Michael Imperioli als rechercheur Len Fenerman, Reece Ritchie als Ray Singh en Carolyn Dando als Ruth Connors.


Wat deze film zo bijzonder maakt, is de combinatie van een duister en aangrijpend misdaadverhaal met prachtige, soms bijna sprookjesachtige beelden. Peter Jackson laat de wereld waarin Susie terechtkomt eruitzien als een wonderlijke plek waarin herinneringen, verlangens en emoties door elkaar lopen.


Maar vergis je niet: The Lovely Bones is geen luchtige fantasyfilm. Het onderwerp is zwaar en confronterend. Tegelijkertijd gaat de film uiteindelijk ook over iets heel menselijks: hoe je verder moet wanneer iemand van wie je houdt er niet meer is.


💔 Kun je iemand ooit echt loslaten als je zóveel van die persoon houdt?


En misschien nog belangrijker:


🌟 Kan liefde uiteindelijk sterker zijn dan verdriet en wraak?


Dat is de emotionele kern van The Lovely Bones.


🎥 Wil je de volledige film bekijken?


Je kunt hem via deze link bekijken:


👉 https://youtu.be/LJYtPXL4AVE?is=v2N0g6Z81h9KMCWp


⚠️ Let op: de film bevat heftige thema's rond seksueel geweld, moord en verlies en kan behoorlijk aangrijpend zijn.


🍿 Zet iets te drinken klaar, zoek een comfortabele plek op en laat je meenemen in Susie's wereld.


The Lovely Bones – het verhaal van een leven dat veel te vroeg eindigde… en alles wat daarna kwam. 💫💔


#TheLovelyBones #PeterJackson #SaoirseRonan #StanleyTucci #MarkWahlberg #RachelWeisz #SusanSarandon #FilmTip #FilmtipVanDeDag #MooieFilms #Drama #Fantasy #Thriller #AliceSebold #MovieNight #FilmLiefhebbers #Cinema #FilmAanrader #EmotioneleFilm