no shit, Sherlock??? En ja bericht klopt, geen door ai in elkaar geknutseld bericht.... Maar...we blijven natuurlijk BAKKEN met geld sturen....iets met gezichtsverlies anders??

En toen kwam de regen hier ff met bakken uit de lucht...

🍂 LAAT DIE HERFST MAAR KOMEN! 🍂 Ik ben eerlijk gezegd blij als de zomer voorbij is. Niet dat ik het niet fijn vind dat de zon schijnt hoor — een beetje zon kan ik best waarderen — maar met die warmte heb ik gewoon totaal géén zin om te koken. Of überhaupt om in de keuken te staan. 😂 Het zweet gútst werkelijk van je af. 😓🥵 En dan moet je ook nog eens boven een hete pan gaan staan… bekijk het lekker! 🤣 Het is trouwens ook niet zo dat ik me nou enorm verheug op de grauwheid, regen en donkere dagen van de herfst en winter. Daar word ik meestal ook niet bepaald vrolijker van. 🙄 Maar er is één groot voordeel aan kouder weer: IK KRIJG WEER ZIN OM TE KOKEN! 😋🍲 Ik ben gewoon absoluut geen fan van warmte — maar dat wisten jullie onderhand wel. 🤣🤣🤣 Geef mij maar zo'n lekkere koude, donkere dag waarop je binnen zit en de keuken zich langzaam vult met de geur van een pan die uren staat te pruttelen. Héérlijk! 🥰 Ik verheug me nu al op heerlijke soepen, stoofpotten en stamppotten. Mmm… daar kan ik echt naar uitkijken. 😋 Misschien ga ik volgende week alvast een klein voorschotje nemen op de herfst en een lekkere andijviestamppot met spekjes maken. 🥔🥬🥓 Of… mijn werkelijk overheerlijke spitskoolstamppot met rode paprika, uitgebakken blokjes chorizo, oude kaas , ananasblokjes én mijn Surinaamse gehaktballen. 🤤 En geloof me… DAAR VREET JE JE VINGERS BIJ OP! 😂😂😂 Dus ja hoor… ☀️ Zomer? Doe mij maar een beetje minder. 🍂 Herfst? Kom maar door! 🥔 Stamppot? ZET DIE PAN MAAR OP HET FORNUIS! 🤣 Laat die herfst maar komen! 🤗🍂❤️

De regen komt hier in Appingedam met bakken tegelijk naar beneden. Pfff 🌧️

#watetwevandaag Lekker chinees besteld.... Want vandaag besloot ik te koken met de handen van een ander 😅 Na mijn zweetramp gisteren in de keuken tjjdens het bakken van mijn pannenkoeken, waarbij het zweet als een waterval van mijn lijf gútste, besloot ik vandaag de chinezen lekker te laten zweten voor mijn maaltijd 🤣🤣🤣 #gemakdientdemens #kokenmetdehandenvaneenander

Ik ga even kijken of het me gaat lukken om 3 pannenkoeken te bakken 😅 Het zweet gútst van mijn lijf, maar de honger wint het van de hitte 🤣

Wat eten jullie met deze AFGRIJSELIJKE hitte? Ik wil zo makkelijk en moeiteloos mogelijk eten , dus koken? Dat doe ik de komende vier verschroeiende dagen niet. Vandaag heb ik kant en klare hotdogs van de Hema. Gewoon in de oven pleuren en KLAAR. 😅 Morgen wil ik wel wat substantieels, dan bak ik 3 pannenkoeken, gewoon uit zo'n flesje. Beetje melk erbij flikkeren, schudden en Klaar...bakken maar. Gelukkig zal dit alles bij elkaar niet langer dan 5 á 6 minuten duren.... #hoeoverleefjedehitte

Zelfgemaakte Sambal Badjak Ingrediënten: ▪️10 rode pepers (of 6 rode pepers + ▪️4 lomboks voor extra pit) ▪️4 sjalotten ▪️4 tenen knoflook ▪️1 kleine tomaat ▪️1 tl trassi (garnalenpasta) ▪️2 el bruine suiker of palmsuiker ▪️1 tl tamarindepasta ▪️1 tl zout ▪️3 el zonnebloemolie ▪️1 à 2 el ketjap manis Bereiding: Snijd de pepers grof. Wil je hem minder heet? Verwijder dan een deel van de zaadjes. Bak de trassi een halve minuut in een droge pan. Dat haalt de rauwe geur weg en geeft een heerlijke diepe smaak. Doe pepers, sjalotten, knoflook en tomaat in een keukenmachine of vijzel en maak er een grove pasta van. Verhit de olie en bak deze pasta 10 tot 15 minuten op laag vuur. Dit is het geheim van een goede sambal badjak: langzaam bakken! Voeg toe: ▪️trassi ▪️bruine suiker ▪️tamarinde ▪️zout ▪️ketjap manis Laat nog eens 5 minuten zachtjes pruttelen totdat de olie zich een beetje afscheidt van de sambal. Mijn geheime extra's 🤭 Wil je een sambal die bijna verslavend lekker is, voeg dan toe: ▪️1 cm verse gember, fijn geraspt ▪️1 klein stukje laos, fijngehakt ▪️1 half bouillonblokje kip Een kneepje limoensap aan het einde Dat geeft een heerlijk ronde, bijna restaurantachtige smaak. Hier zijn de 4 belangrijkste pijlers om je sambal maanden (tot wel een jaar!) goed te houden: 1. De potten steriliseren: Zelfs het kleinste bacterietje kan een pot sambal verpesten. Kook je glazen potten en schroefdeksels minimaal 10 minuten uit in een grote pan met kokend water. Haal ze er met een schone tang uit en laat ze ondersteboven uitlekken op een splinternieuwe, schone theedoek. Raak de binnenkant van de potten en deksels niet meer aan met je vingers. 2. De 'Hot Fill' methode (vacuüm trekken) Dit is dé klassieke conserveringsmethode: Zorg dat de sambal aan het einde van de stooftijd kokend heet is. Schep de sambal direct vanuit de sissende pan in de nog warme, gesteriliseerde potten. Vul ze tot ongeveer 1 centimeter onder de rand. Zorg dat er geen luchtbellen in de pot zitten (druk het zachtjes aan met een schone lepel). Draai het deksel er direct stevig op en zet de potten ondersteboven neer. Laat ze zo volledig afkoelen. De krimpende lucht zorgt ervoor dat de pot vacuüm trekt (je hoort een 'klik' en het deksel staat strak). Ongeopend kun je deze potten koel en donker buiten de koelkast maandenlang bewaren. 3. De oliebarrière Schimmels hebben zuurstof nodig om te groeien. Olie sluit de sambal volledig af van de buitenlucht. Giet daarom, vlak voordat je deksel op de pot draait, een extra dun laagje hete zonnebloemolie op de sambal. Dit werkt als een natuurlijke, ondoordringbare verzegeling. 4. Hygiëne tijdens het eten (Cruciaal!) Zodra een pot geopend is, staat hij in de koelkast. Vanaf dat moment geldt er één gouden wet: gebruik ALTIJD een schone lepel. Ga nooit met een mes waar al boter of voedselresten aan zitten in de sambalpot. Kruisbesmetting is de nummer één reden dat geopende sambal gaat schimmelen. Is het olielaagje in de pot na een paar keer opscheppen verdwenen? Giet er dan gewoon weer een klein scheutje schone olie op voor je hem terugzet. Bonus tip: Invriezen Heb je echt een enorme batch gemaakt? Sambal badjak laat zich fantastisch invriezen. Verdeel het over een siliconen ijsblokjesvorm. Eenmaal bevroren bewaar je de blokjes in een diepvrieszak. Zo kun je precies per maaltijd één blokje superverse sambal ontdooien! #koken #etenendrinken #recepten #sambal #badjak #pittig

gekopieerd: Anoniem: Ik ben brandweerman en wat ik gisteren in de straten van Parijs heb gezien, heeft mijn hart gebroken. We werden rond 22 uur ingezet, na de oproep voor een vuilnisbakkenebrand die uit de hand liep. We dachten aan een simpel avondincident. We kwamen ter plaatse en het was de hel. Parijs, mijn stad, die waar ik ben opgegroeid, waar ik mijn eerste wachtdiensten heb gedaan, was veranderd in een oorlogsgebied. Zwarte rook overal, geschreeuw, explosies van mortieren. Groepen jongeren, vaak afkomstig uit de immigratie, gemaskerd, georganiseerd, die de ordetroepen chargeerden als op een slagveld. Ik heb collega's van de politie gezien die werden gelyncht met ijzeren stangen. Ik heb een politieauto gezien die werd bekogeld met stenen terwijl we net uitstapten om een vuur te doven dat families bedreigde. We werden aangevallen door relschoppers die tegen ons schreeuwden, ons “honden” noemend. We probeerden alleen maar levens te redden, en we werden doelwitten. Ik heb een jongen van 14 jaar opgepakt, met een bebloed gezicht, die huilde en zei dat hij “de groten” was gevolgd om “lol te maken”. Ik heb een moeder des huizes gezien, met gesloten luiken, die ons smeekte haar kinderen te beschermen terwijl het beneden alles kapotmaakte. De ingeslagen etalages, de geplunderde winkels, de in brand gestoken auto's… allemaal onder het voorwendsel van het “vieren” van iets. Vieren, dat is niet slopen. Is dit de Franse realiteit in 2026? Een land waar je 's avonds niet meer naar buiten kunt zonder je leven te riskeren? Een land waar hele wijken worden overgelaten aan bendes die noch onze wetten, noch onze geschiedenis, noch onze brandweerlieden, noch onze politie respecteren? Waar we machteloos toekijken hoe onze hoofdstad, symbool van licht en cultuur, wordt veranderd in een speelterrein voor barbaren die spugen op de hand die hen voedt? Die nacht, toen ik om 6 uur 's ochtends thuiskwam, nog onder de roet en het zweet, heb ik gehuild als een kind. Niet van vermoeidheid. Van woede en verdriet. Voor mijn kinderen. Voor mijn gewonde collega's. Voor dit land dat ik liefheb en dat zichzelf laat sterven. Word wakker. Alsjeblieft. Voordat er niets meer over is om te redden....

Heb je ooit acht jaar van je leven aan iemand gegeven, om er op een doodgewone middag achter te komen dat je blijkbaar minder waard bent dan een nieuwe iPad? Het overkwam mij gisteren. Acht jaar lang was ik de gratis, fulltime oppas. Gisteren keken mijn kleinkinderen me recht in de ogen aan en zeiden dat de ""andere oma"" veel leuker is, omdat ze nooit moppert en tablets cadeau doet. Ik ben namelijk ""Oma van de boterhammen"". Degene die ze naar school fietst, snotneuzen afveegt, wast, strijkt, zware rugzakken tilt, het licht achter ze uitdoet en ze instopt als hun ouders ""weer eens moeten overwerken"". De andere oma is ""Oma Glamour"". Zij verschijnt precies één keer per kwartaal: met een enorm boeket, gehuld in een wolk van zware parfum, en gewapend met glanzende cadeautasjes. Ze heeft er geen flauw benul van hoe het is om een ziek kind de hele nacht te moeten wiegen. Maar ze weet wel exact wat de nieuwste Apple-gadgets kosten. Gisteren vertelden mijn kleinkinderen me dat ze wensten dat ik meer zoals zij was. En voor het eerst in mijn leven wist ik precies hoe het voelt om volkomen onzichtbaar te zijn in je eigen familie. Ik ben Ans. 63 jaar oud. Ik heb een dochter, Sanne, en twee kleinkinderen: Bram ( en Emma (6). Sanne werkt, en haar man Jeroen ook. En omdat er ""geen geld"" was voor de naschoolse opvang, werd er min of meer besloten dat ik, kersverse pensionada, de rest van mijn vrije jaren op het altaar van hún gezin zou offeren. Dat deed ik. Bewust. En met alle liefde en toewijding van de wereld. Mijn wekker gaat om 5:30 uur. Om 6:30 uur sta ik bij hen in de keuken. Ik maak ontbijt. Ik vis propjes vuile sokken onder bedden vandaan, zoek schone shirts, kleed ze aan, strik veters en sleur ze mee naar school. Daarna: opruimen, koken, wassen draaien. 's Middags haal ik ze weer op. Huiswerk, middagdutje, een gezonde maaltijd... en regels. Ik ben de oma van de ""grenzen"". De oma die zegt: ""Geen snoep voor het eten. Handen wassen. Tv uit. Eerst je rekensommen, dan pas spelen."" Kortom: ik ben de ""saaie"" oma. Aan de andere kant heb je Patricia, de moeder van Jeroen. Patricia werkt al jaren niet meer. Geld is er in overvloed. Ze is het type dame van de wekelijkse kapper, weelderige jurken en vakanties naar de Amalfikust of Ibiza. Patricia heeft nog nooit om drie uur 's nachts kamillethee gezet voor een blaffende hoest. Ze heeft nog nooit een tapijt staan schrobben na een ""ongelukje"". Ze heeft nog nooit met een lepel hoestdrank achter een driftige kleuter aan gerend. Patricia is de ""gastster"". Ze duikt twee keer per jaar op – met kerst en verjaardagen. Met bergen suikergoed en peperdure elektronica. De kinderen lopen met haar weg. Zoals alle kinderen weglopen met iemand die nooit ""nee"" verkoopt. Gisteren was Bram jarig. Ik stond om vijf uur 's ochtends op om zijn favoriete Hollandse appeltaart te bakken. Met extra kaneel en rozijnen, precies zoals hij hem het liefste eet. Van mijn bescheiden pensioentje kocht ik een prachtig leesboek en een warme trui voor hem. 1/2 (verder in comments)