https://indignatie.nl/het-verbieden-van-toegang-tot-sociale-media-voor-kinderen-onder-de-16-biedt-dat-hen-wel-echt-bescherming/

https://indignatie.nl/mensen-vinden-het-geweldig-wat-er-gebeurt-beweert-trump-terwijl-hij-iraanse-kinderen-afslacht-terwijl-de-amerikaanse-olieprijzen-en-de-werkloosheid-de-hoogte-in-schieten/

https://indepen.eu/belasting-op-liefde-voor-je-kinderen/

Er is iets ongelooflijk vermoeiends aan de voortdurende aanvallen op transgender mensen. Niet omdat we zwak zijn, en niet omdat we onszelf niet kunnen verdedigen, maar omdat het gesprek zo vaak gebaseerd is op angst, misinformatie en bewuste verdraaiing van de werkelijkheid. Een reactie die we steeds weer horen wanneer wetten zich tegen transgender mensen richten is: “Als je het hier niet bevalt, verhuis dan gewoon.” Maar burgerrechten zijn geen product dat je ergens anders kunt gaan kopen. Ze horen geen luxe te zijn die afhankelijk is van de staat, provincie of het land waar je toevallig woont. Burgerrechten horen fundamentele bescherming te zijn, zodat iedereen veilig en open kan deelnemen aan de samenleving. Wanneer overheden beginnen te sleutelen aan identiteitsdocumenten op een manier die transgender mensen verkeerd weergeeft, gaat dat veel verder dan alleen administratieve regels. Een rijbewijs is namelijk niet alleen een bewijs dat je mag autorijden. In veel landen is het een van de belangrijkste identiteitsdocumenten die iemand bezit. Het wordt gebruikt bij sollicitaties, bij banken, voor reizen, bij het huren van een woning, voor medische zorg en bij talloze dagelijkse situaties waarin je je identiteit moet aantonen. Wanneer zo’n document informatie bevat die niet overeenkomt met hoe iemand leeft en zich presenteert, ontstaat er voortdurend spanning. Elke identiteitscontrole kan veranderen in een moment van confrontatie, vernedering, weigering van diensten of zelfs gevaar. Wat voor de meeste mensen routine is, wordt dan een obstakel. Veel maatregelen tegen transgender mensen worden gepresenteerd als maatregelen voor “veiligheid”. Maar wanneer we kijken naar de daadwerkelijke gevolgen, zien we vaak een heel ander beeld. Transgender mensen – en in het bijzonder trans vrouwen – hebben nu al te maken met onevenredig hoge niveaus van intimidatie en geweld. Beleidsmaatregelen die mensen dwingen zich in ruimtes te bevinden waar ze zichtbaar niet thuishoren, vergroten die risico’s eerder dan dat ze ze verkleinen. Neem bijvoorbeeld trans mannen. Veel van hen zien er simpelweg uit als andere mannen. Wanneer zij gedwongen worden om een vrouwenruimte te gebruiken, leidt dat juist tot verwarring, confrontaties en soms agressie. Hetzelfde geldt wanneer trans vrouwen naar ruimtes worden gestuurd waar zij onmiddellijk als “anders” worden gezien. Ironisch genoeg raken dit soort regels uiteindelijk ook cisgender mensen. We zien nu al situaties waarin vrouwen die niet voldoen aan traditionele verwachtingen van vrouwelijkheid worden aangesproken of lastiggevallen in publieke ruimtes. Wanneer een samenleving genderexpressie streng begint te controleren, raakt dat uiteindelijk iedereen. Een andere beschuldiging die vaak wordt herhaald is dat transgender mensen gevaarlijk zouden zijn voor kinderen. Dat zij “groomers” of roofdieren zouden zijn. Voor deze beschuldigingen bestaat geen geloofwaardig bewijs. Ze dienen vooral als politieke afleiding van het feit dat misbruik veel vaker plaatsvindt binnen families, instellingen of door mensen in vertrouwensposities. Zoals elke groep mensen bestaan transgender mensen simpelweg uit mensen. De overgrote meerderheid leeft gewoon hun leven, terwijl een kleine minderheid – zoals in elke groep – fouten kan maken. Maar losse incidenten definiëren nooit een hele gemeenschap. In werkelijkheid lopen transgender mensen veel vaker risico om slachtoffer te worden van geweld dan om dader te zijn. Dit debat gaat niet over speciale privileges. Het gaat over iets veel eenvoudigers: gelijkwaardige deelname aan de samenleving. 🔹 De vrijheid om je door de wereld te bewegen zonder angst 🔹 Een identiteitsdocument dat klopt met wie je bent 🔹 Veilig gebruik van publieke ruimtes 🔹 Het recht om te bestaan zonder politiek doelwit te zijn Elke burgerrechtenbeweging in de geschiedenis heeft te maken gehad met weerstand en misverstanden. Toch laat de geschiedenis zien dat waardigheid en gelijkheid geen tijdelijke trends zijn. Transgender mensen vragen niet om meer rechten dan anderen. We vragen om dezelfde rechten die iedereen elke dag gebruikt: het recht om open, veilig en eerlijk te leven. Want zichtbaarheid is geen bedreiging. Waarheid is geen gevaar. En menselijke waardigheid is niet onderhandelbaar. 🏳️‍⚧️ #TransRechtenZijnMensenrechten #TransgenderBewustzijn #GelijkheidVoorIedereen

https://nieuwrechts.nl/109566-ambtenaren-adviseren-kabinet-om-belastingvrije-schenkingen-aan-kinderen-te-beperken Gaat ook voor henzelf gelden.

https://nieuwrechts.nl/109502-d66-kabinet-onderzoekt-socialmediaverbod-voor-kinderen-onder-de-16-jaar

https://indignatie.nl/iran-er-zal-nog-meer-afschuwelijke-dood-en-verwoesting-volgen-waarschuwt-tlaib-nadat-een-israelische-aanval-tientallen-iraanse-kinderen-heeft-gedood/

Als de wetgevers in Texas werkelijk "kinderen beschermen", dan zouden ze consequent moeten zijn. Dat zou betekenen dat elke tv-show, film, streamingplatform en digitale bibliotheek in de staat die ooit een man verkleed als vrouw of een vrouw verkleed als man heeft getoond, verboden en beboet moet worden. Beboet de studio's. Beboet de netwerken. Beboet iedereen die het digitaal bezit. ​Klinkt belachelijk, toch? ​Precies. ​Verkleden als het andere geslacht (cross-dressing) in entertainment bestaat al decennia — in komedies, drama's, cartoons, klassieke films en mainstream televisie. Het is in huiskamers over heel Amerika uitgezonden zonder dat de samenleving instortte. Toch worden dragperformers op de een of andere manier uitgekozen en behandeld als een unieke bedreiging. ​Hier is een simpele oplossing: als je je kind niet bij een dragshow wilt hebben, neem ze dan niet mee. Ouders maken elke dag keuzes voor hun eigen gezin. Dat is hoe vrijheid werkt. ​Selectieve verontwaardiging gaat niet over het beschermen van kinderen — het gaat over het viseren van een specifieke gemeenschap. En mensen zien het verschil. ​Om er maar een paar te noemen… ​🎬 Films (Speelfilms) ​Klassieke & Iconische Komedies / Drama's 🔸 Some Like It Hot (1959) – Twee mannen vermommen zich als vrouwen om aan gangsters te ontsnappen. 🔸 Tootsie (1982) – Een worstelende acteur doet zich voor als vrouw om een baan te krijgen. 🔸 Victor/Victoria (1982) – Een vrouw doet zich voor als een man die op het podium optreedt als vrouwen-imitator. 🔸 Mrs. Doubtfire (1993) – Een man vermomt zich als een vrouwelijke huishoudster om tijd met zijn kinderen door te brengen. 🔸 Just One of the Guys (1985) – Een meisje vermomt zich als jongen om op school een punt te bewijzen. 🔸 She’s the Man (2006) – Een tienermeisje wisselt van plaats met haar broer en doet alsof ze hem is. 🔸 White Chicks (2004) – Twee FBI-agenten verminken zich als blanke vrouwen. 🔸 To Wong Foo, Thanks for Everything! Julie Newmar (1995) – Drie dragqueens reizen door het land. 🔸 The Rocky Horror Picture Show (1975) – Cultmusical met iconische gender-overschrijdende optredens. ​Andere noemenswaardige films met cross-dressing 🔸 The Birdcage (1996) – Bevat dragcultuur en gender-performance. 🔸 The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert (1994) – Dragperformers op een roadtrip. 🔸 Ladybugs (1992) – Een kind kleedt zich als meisje om in een meidenvoetbalteam te spelen. 🔸 Big Momma’s House (en vervolgen) – Een man gaat undercover als een oudere vrouw. 🔸 Glen or Glenda (1953) – Vroege film die cross-dressing thema's verkent. 🔸 A Florida Enchantment (1914) – Film uit het stomme film-tijdperk met cross-dressing hoofdrollen. 🔸 Just Like a Woman (1992) – Britse komedie met het alter ego van een man als vrouw. ​(IMDb en fanlijsten bevatten ook anderen zoals "The Crying Game," "Boys Don't Cry," "Shakespeare in Love," en geanimeerde komedies in hun selecties.) ​📺 TV-shows & Afleveringen ​Series gebouwd rond cross-dressing / gender-vermomming 🔸 Work It (2012) – Twee mannen moeten zich als vrouwen kleden om hun baan te behouden. 🔸 He’s a Lady (2004) – Mannen strijden om door te gaan voor overtuigende vrouwen. 🔸 RuPaul’s Drag Race – Realitywedstrijd gericht op drag-performance (meestal mannen die als vrouwen optreden). 🔸 Little Britain – Regelmatige sketches met gender-bending. 🔸 The Kids in the Hall – Sketch-comedygroep met drag en cross-dressing. 🔸 M*A*S*H – Af en toe grappen en vermommingen met cross-dressing. ​Opmerkelijke afleveringen van verschillende shows 🔸 The Simpsons – Verschillende afleveringen waarin personages zich verkleden of vermommen (bijv. Bart/Lisa). 🔸 Star Trek: Deep Space Nine – Personages vermommen zich met genderveranderingen in bepaalde afleveringen. 🔸 Small Wonder – "Victor/Vicki-toria" — Jamie doet alsof hij een jongen is. 🔸 Full House – "Fraternity Reunion" — Danny en Joey in drag. 🔸 Out of This World – "Evie/Stevie" — Personage neemt een mannelijk alter ego aan. ​En laten we vooral ALLE MADEA-FILMS niet vergeten!

https://www.dagelijksestandaard.nl/binnenland/pure-staatsterreur-duizenden-gestolen-kinderen-uit-de-toeslagenaffaire-na-tien-jaar-nog-niet-thuis

De wereld uitgelegd... Mijn dertienjarige dochter (niet de mijne, tekst is gekopieerd en gedeeld) , Anne, kwam op een dag thuis van school met glinsteringen in haar ogen: — Mam, de nieuwe vrouw in de kantine is echt bizar. Ze kent de namen van alle leerlingen! — Echt iedereen? — ik glimlachte sceptisch. — Er zitten er daar honderden. — Ik zweer het! Ze is er pas een paar maanden, maar ze herkent iedereen. Ik deed het af als kinderlijk enthousiasme, maar al snel werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt. Een ouderavond liep uit, ik was doodop en had vreselijke honger. Ik glipte de nog geopende kantine binnen voor een kop thee en zag een kleine vrouw met een zacht gezicht en grijze lokken die onder haar hoofddoek vandaan kwamen. — U bent de moeder van Anne, zei ze, zonder haar ogen van het aanrechtblad af te wenden dat ze zorgvuldig aan het schoonmaken was. Ik verstijfde in de deuropening. — Neem me niet kwalijk... hoe weet u dat zo zeker? — De ogen. Ze heeft precies dezelfde blik als u — zoekend en een beetje ongerust. Ze kiest altijd een plekje bij het raam en pakt het fruit met plekjes erop. Ze zegt dat ze het zonde vindt, omdat niemand het anders koopt en het dan weggegooid wordt. Ze drinkt chocolademelk, ook al kan ze niet tegen lactose. Blijkbaar is ze zo opgevoed: liever een beetje pijn verdragen dan de kok beledigen of eten verspillen. Ik was met stomheid geslagen door hoe nauwkeurig deze vreemde vrouw het karakter van mijn kind had geanalyseerd. — Observeert u iedereen zo goed? — Ik zie ze gewoon, antwoordde ze kalm, terwijl ze verder ging met haar werk. Haar stem klonk als een oude, vertrouwde melodie. — Daar zit Lucas. Zijn vader is weggegaan bij het gezin en ze hebben het nu financieel zwaar. Daarom vraagt hij altijd om extra eten — het geeft hem een gevoel van veiligheid. En Lisa uit de tweede klas... ze telt elke calorie tot ze erbij neervalt, als straf voor fouten die ze in haar hoofd maakt. Thomas gooit zijn zelfgemaakte broodjes in de prullenbak omdat ze hem uitlachen om zijn "ouderwetse" eten, en loopt daarna de hele dag bleek rond van de honger. De ouders van Sophie zitten in een vechtscheiding — zij verstopt zich in de verste hoek en probeert haar lunch zo snel mogelijk op te eten zodat niemand haar lastigvalt. — Waarom vertelt u mij dit? fluisterde ik. Ze keek me eindelijk aan — haar ogen waren wijs en diep. — Omdat jullie op de ouderavonden praten over toetsen, cijfers en verbouwingen. Maar niemand vraagt wie van de kinderen vandaag met een gebroken hart naar school is gekomen, wie er pijn heeft en wie het simpelweg niet meer volhoudt. — En wat kunt u daaraan doen? Ze haalde haar schouders op. — Wat in mijn macht ligt. Ik ben tenslotte maar een keukenhulp. Maar ik kan Lucas stiekem een extra gehaktbal geven. Ik kan voor jouw Anne lactosevrije melk kopen van mijn eigen geld en zeggen dat het een nieuwe levering is. Het zijn kleinigheden, maar soms is dat wat de wereld bij elkaar houdt. 💔 Het bleek dat mevrouw Gretchen al meer dan twintig jaar op deze school werkte voor een schijntje. Ze was een onzichtbaar schild voor kinderen wiens noodkreten in geen enkel officieel schoolrapport terechtkwamen. Vorige zomer kreeg ze een beroerte en moest ze noodgedwongen stoppen. Haar plek werd ingenomen door een energieke, jonge medewerkster. Alles werd efficiënt, snel en volgens schema. Namen werden niet meer geleerd. Na een paar maanden wist de schoolpsycholoog zich geen raad meer: de leerlingen werden gesloten, er waren uitbarstingen van agressie. Totdat een eindexamenleerling tijdens een vergadering zei: — Vroeger werden we hier GEZIEN. Nu zijn we gewoon een rij voor het eten. Gretchen wist wanneer we verdronken, en ze wierp ons reddingsboeien toe, vermomd als een extra schep avondeten. De school smeekte haar om terug te komen. Ze is nu bijna zeventig. Ze loopt met een wandelstok en sjouwt niet meer met zware dienbladen. Haar functie heet nu officieel "coördinator leerlingwelzijn". Ze zit gewoon in de aula tijdens de lunch. Ze kent nog steeds elke naam. Ze ziet nog steeds wie er hulp nodig heeft. Tijdens de diploma-uitreiking zei mijn dochter vanaf het podium: — We hebben geleerd over formules en geschiedenis. Maar mevrouw Gretchen heeft ons het belangrijkste geleerd: dat "gezien worden" soms de enige reden is waarom iemand de kracht vindt om niet te breken. ✨ De hele zaal gaf een staande ovatie. Omdat de belangrijkste mensen op school soms geen maatpakken dragen, maar gewone witte schorten.